Ocena brak

Usuwanie drobnoustrojów metodą wirowania

Autor /kokosanka Dodano /30.01.2014

Skuteczność oddzielenia drobnoustrojów za pomocą wirowania zależy z jednej strony od technicznych parametrów wirówki i jej pracy (średnicy bąka lub bębna, liczby obrotów w jednostce czasu), a z drugiej - od charakteru wirowanego ośrodka (jego gęstości i lepkości) oraz od charakteru mikroflory w ośrodku ciekłym (wielkości drobnoustrojów oraz ich gęstości). W praktyce dąży się do usunięcia możliwie jak największej liczby drobnoustrojów, a więc również komórek najdrobniejszych i najlżejszych.

Co się tyczy gęstości (masy całkowitej) drobnoustrojów, ten sam gatunek może wykazywać znaczne różnice, zależnie od stanu fizjologicznego i warunków, w jakich się znajduje. Różne bakterie mogą mieć gęstość w granicach 0,890 do ok. 1,360, a średnicę czy ogólnie wymiary - ok. 0,5 [im do kilku \im dla bakterii, łącznie z większością komórek drożdży lub pleśni. Zwykle drobnoustroje mają gęstość większą od 1 i w praktyce coraz częściej są podejmowane próby usuwania drobnoustrojów metodą wirowania, tzw. baktofugacj ą. Metoda ta umożliwia szczególnie dobre oczyszczenie mleka z drobnoustrojów (ponad 99-99,9%).

Stosowane do tych celów wirówki z talerzami rozdzielczymi mają urządzenie wirujące (bąk) o niewielkiej średnicy (np. 10 cm) i dużej liczbie obrotów (2000-30 000 rad/s). Przyspieszenie odśrodkowe jest tu 20 do 50 tys. razy większe od ziemskiego. Używane ultrawirówki, np. ultrawirówka Sharplessa lub wirówki „tubularne” osiągnęły wysoki stopień precyzji, jednak ze względu na bezpieczeństwo ludzi (bardzo duża siła odśrodkowa i naprężenia w bąku) nie są one budowane w bardzo dużych rozmiarach.

 

Podobne prace

Do góry