Ocena brak

Ustrój Krety

Autor /Karolin Dodano /28.08.2013

Życie warstw uprzywilejowanych na Krecie skupiało się na dworze, a władca był najprawdopodobniej także najwyższym kapłanem. Jak przedstawiały się stosunki polityczne na wyspie, tego dokładnie nie wiemy. Przypuszcza się, że w epoce średniominojskiej władały na Krecie dwie dynastie: jedna w północnej części wyspy ze stolicą w Knossos, druga w południowej ze stolicą w Faistos. Stan ten uległ zmianie w pierwszym okresie późnominojskim, odkąd, jak się zdaje, władza na Krecie przeszła niepodzielnie w ręce władców knossyjskich.

Struktura monarchii kreteńskiej przypominała niewątpliwie swym charakterem wielkie despotyczne monarchie wschodnie. Najprawdopodobniej ziemia była własnością państwa; obok króla, będącego najwyższym kapłanem, i arystokracji istniała warstwa rzemieślnicza, jak garncarze, rzeźbiarze, kamieniarze, złotnicy, których wytwory spotykamy na wyspie na każdym kroku. Prawdopodobnie istniało również niewolnictwo, ale nie typu „klasycznego", które spotykamy później w Grecji i Rzymie, lecz charakterystyczne dla Wschodu „niewolnictwo domowe". Niewolnicy byli zatrudnieni w gospodarstwie zarówno króla, jak i bogatej arystokracji, rzadko natomiast w rolnictwie, gdzie wolne chłopstwo odgrywało zapewne rolę decydującą.

Można przypuszczać, że na Krecie, podobnie jak w innych despotycznych monarchiach wschodnich, niewolnicy jako własność państwa zatrudnieni byli przy wznoszeniu wielkich budowli, tak znamiennych dla starożytnego Wschodu. Okres „niewolnictwa domowego", odpowiadający centralizacji władzy książęcej w kilku ośrodkach pałacowych, poprzedzony był niewątpliwie długotrwałym okresem pierwotnej wspólnoty rodowej, jak świadczą o tym choćby tolosowe groby zespołowe odnalezione w dolinie Messara, pochodzące z połowy III tysiąclecia, lub piętrowe domy, które zostały odkopane w Yasiliki.

Około r. 1450 bardziej pierwotne i wojownicze, ale przejęte już kulturą mi-nojską szczepy achaj skie wtargnęły na Kretę i położyły kres świetności politycznej i kulturalnej tej wyspy. Rejon Morza Egejskiego dostał się pod panowanie nowego elementu achaj skiego, który z kolei miał po dwóch wiekach ustąpić Dorom. Dokumenty egipskie nie wymieniają już w tych czasach Kefti — pod taką bowiem nazwą występują Kreteńczycy w dokumentach egipskich. Po tym najeździe Kreta już nigdy nie podniosła się z upadku. Mieszkańcy odbudowali wprawdzie swe siedziby, jednakże pałace nie odzyskały już w całej pełni swej piękności i doskonałości.

Podobne prace

Do góry