Ocena brak

Ustawodawstwo małżeńskie cesarza Augusta

Autor /Klemens88888 Dodano /22.11.2011

W okresie rozluźnienia rygorów społecznych i kryzysu małżeństwa – niechętnie zawierane i częste rozwody. Próbę ratowania instytucji małżeństwa podjął pierwszy princeps, cesarz August, przez unormowanie praw, obowiązków i obyczajów Rzymian. Trzy ustawy: lex Julia de maritandis ordinibus; lex Julia de adulteriis coercendis – 18 r.p.n.e. i lex Papia Poppea 9 r.n.e. – traktowana jako uzupełnienie i korekta pierwszej „Julii”– wspólna nazwa lex Julia et Papia Poppea.

Popierały one małżeństwa, utrudniały rozwody, częściowo karały bezżenność i bezdzietność, także zakazy – obywateli z kobietami o złej sławie (stręczycielki, prostytutki, cudzołożnice, aktorki), senatorowie i ich następcy nie mogli żenić się z wyzwolenicami – małżeństwa te nie były nieważne, ale osoby takie uważano za bezżenne. Istniał też nakaz pozostawania w związku małżeńskim mężczyzn między 25 – 60 rokiem życia, kobiet – 20 – 50, a także posiadania co najmniej troje dzieci (wyzwolenice – czworo) – kryterium bezdzietności. Dawało to przywilej wyzwolenia się spod ustawowej opieki oraz obowiązku zawarcia małżeństwa – ius, a także pierwszeństwo w staraniu się o urzędy. Sankcje były majątkowe – bezżenni nie mogli objąć spadku testamentowego, bezdzietni tylko połowę (incapacitas). Lex Julia de adulteriis coercendis – skierowany na piętnowanie cudzołóstwa (sankcje: nakaz rozwodu z żoną cudzołożnicą)

Efekt ustaw był niewielki, jednak stał się powodem przemyśleń nad znaczeniem małżeństwa i rodziny, co uwidoczniło się w źródłach prawnych i literaturze.

Podobne prace

Do góry