Ocena brak

USTAWA O ZAWODZIE PSYCHOLOGA A JAKOŚĆ I CELE KSZTAŁCENIA PSYCHOLOGÓW KLINICZNYCH - Założenia do profilu absolwenta psychologii ze wstępnym przygo­towaniem do roli psychologa klinicznego: Wiedza

Autor /Gerard Dodano /13.09.2011

Chodzi tu zarówno o posiadanie wiedzy o określonej zawartości treściowej, jak i formalnej strukturze. Długoletnie doświadczenie autorki - łączącej w toku kariery zawodowej badania naukowe, kształcenie akademickie i po­dyplomowe psychologów oraz lekarzy i przedstawicieli innych zawodów z własną praktyką psychologii klinicznej - pokazuje, że powinna to być wiedza:

• Obejmująca elementy nauk pokrewnych i nauk stanowiących podstawę kultury umysłowej psychologa - można tu zapewne zaliczyć filozofię i współczesne nauki informatyczne oraz nauki ekonomiczne; a z nauk pokrewnych - biologię, neurofizjologię, niektóre nauki medyczne, ant­ropologię, socjologię, pedagogikę, nauki prawne i inne. Wiedza z nauk pokrewnych umożliwia porozumienie w zespołach interdyscyplinarnych oraz rozumienie stale zmieniającego się kontekstu uprawiania zawodu. Wiedza ta umożliwia też kontakt ze współczesną literaturą potrzebną psychologowi w jego zawodzie.

• Obejmująca podstawy teoretyczne psychologii. Chodzi tu o dobrze ugrun­towaną wiedzę z wszystkich działów psychologii: ogólnej, rozwoju czło­wieka, psychologii społecznej, a w szczególności podstawy metodologii badań naukowych i jednostkowych. Wiedza metodologiczna, stanowiąc podstawę świadomości metodologicznej, staje się coraz bardziej potrzebna psychologowi w związku z cytowanym już zapisem o metodach diagnos­tycznych, zawartym w ustawie o zawodzie.

• Obejmująca podstawy teoretyczne psychologii klinicznej, podobna do tej - jaką w zarysie zaprezentowano w pierwszej części podręcznika oraz wiedza z różnych specjalnych obszarów zastosowania psychologii do rozwiązywania problemów zdrowotnych - jaką zawarto w części drugiej podręcznika.

Z cech formalnych tej wiedzy bardzo często sprawdzana jest w toku praktyki jej operatywność - umiejętności używania, gotowość do stawiania hipotez wyjaśniających, odwoływania się do niej przy podejmowaniu decyzji organizacyjnych i działania pomocnego.

Szczególnie ważną rolę odgrywa naszym zdaniem wiedza refleksyjna, którą student psychologii, a potem psycholog, tworzy sam z dostępnych i posiadanych informacji w toku rozwiązywania zadań. Korzysta więc z wiedzy teoretycznej z różnych dziedzin i wiedzy uniwersalnej. Wymaga ona stosowania obu kodów, hierarchicznego i kon­kretnego, powinna być abstrakcyjna, ale też operacyjna. Taka wiedza staje się podstawą trafnej i twórczej interpretacji świata, co oznacza także twórczą interpretację sytuacji zawodowych. Wiedza ta jest także odnoszona do własnych standardów. Umożliwia samodzielność w myś­leniu i kontrolowanie nacisków wiedzy naturalnej i potocznej. To dzięki niej między innymi psycholog w toku diagnozy interakcyjnej może zaproponować klientowi własne rozumienie zaistniałych problemów. Aby taka wiedza powstała, trzeba znaleźć w toku studiowania okazję do stosowania wiedzy naukowej w rozwiązywaniu różnych problemów.

Można to także odnieść do komponowania wykładów i podręczników w sensie pokazywania nowych „tropów", prezentowania spraw kontrower­syjnych, wymagających wyjaśnienia, otwartych itp.

Najgorzej służy psychologowi w zawodzie wiedza jałowa, która może powstać w trybie 3 x Z - zakuć-zdać-zapomnieć. Czasem, jak sądzi Obuchowski, wiedza ta może posłużyć w uzyskaniu statusu i jego utrzymaniu.

Podobne prace

Do góry