Ocena brak

USTAWA O ZAWODZIE PSYCHOLOGA A JAKOŚĆ I CELE KSZTAŁCENIA PSYCHOLOGÓW KLINICZNYCH

Autor /Gerard Dodano /12.09.2011

Sejm RP uchwalił l marca 2001 roku Ustawę o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, po ponad trzydziestu latach dyskusji i starań o prawne uregulowanie tego zawodu. Zdaniem M. Toeplitz-Winiewskiej jest to akt prawny, który reguluje w sposób całościowy problemy zawodu psychologa. Samorząd zawodowy psychologów będzie pełnił funkcję nadzoru merytorycznego. Wynika więc z tego, że jest to kolejny ważny krok w kierunku samodzielności i umocnienia zawodowej tożsamości. Już teraz obliguje to wszystkich do podnoszenia poziomu swojej wiedzy i przygoto­wania. Powstaje Krajowa Izba Psychologów i odpowiednie izby na szczeblu regionalnym (wojewódzkim). Sprawy będą konkretyzowane z chwilą wejścia ustawy w życie. Już teraz wiadomo, że tytułem psychologa będzie mogła posługiwać się tylko taka osoba, która ukończy pięcioletnie studia psycho­logiczne i uzyska dyplom magistra psychologii. Zapis ten chroni zawód psychologa przed działalnością osób nie przygotowanych do niego. Za podstawę wykonywania zawodu przyjęto rzetelną wiedzę akademicką obe­jmującą treści programowe uzgadniane przez uczelnie wyższe w procedurze akredytacji i podnoszenia jakości kształcenia. W tym miejscu warto pod­kreślić, że proponowane w niniejszej książce ujęcie jest całkowicie zgodne z postulatami społeczności akademickiej, która tym zagadnieniom poświęciła odrębne konferencje i publikacje.

Wracając do ustawy, warto zauważyć, iż prawo wykonywania zawodu uzyskuje absolwent psychologii dopiero po odbyciu rocznego stażu pod kierunkiem doświadczonego psychologa praktyka. Ćwiczenie i doskonalenie umiejętności profesjonalnych zostaje więc ze studiów przesunięte na okres późniejszy. W ustawie o zawodzie zawarte są też regulacje dotyczące ochrony specjalistycznych metod psychologicznych. Komisja ekspertów ustala listę metod diagnostycznych, którą na bieżąco aktualizuje. Znaczące miejsce w ustawie zajmują paragrafy, chroniące prawa klientów, którzy będą korzys­tali z usług psychologa. Podkreślono w niej, szczególnie mocno, sprawy związane z ustalaniem kontraktów terapeutycznych i sprawy tajemnicy zawodowej. Z chwilą wejścia ustawy w życie psycholog nie spełniający jej wymagań w zakresie kompetencji i zasad etycznych, tj. działający niezgodnie ze standardami ustawy i nie dbający o standardy wykonywania zawodu, odpowiada za to przed komisją dyscyplinarną.

Obecnie połączyły się dwie ważne tendencje, związane z poziomem przygotowania psychologów do odpowiedzialnego pełnienia roli zawodowej. Jedną jest szeroki ruch poprawy jakości kształcenia, koordynowany przez Uniwersytecką Komisję Akredytacyjną, która powstała w wyniku porozumienia rektorów, drugą - uchwalona Ustawa o zawodzie psychologa. Z tych dwóch samorządnych nurtów, wynika wiele ważnych ustaleń dla psychologów badaczy, nauczycieli akademickich, dla studentów, absolwentów i praktyków, a także tych, których zainteresowania koncentrują się na zdrowiu i chorobie.

Do góry