Ocena brak

Ustawa o zaopatrywaniu z tytulu wypadkow

Autor /Laura Dodano /31.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie txt Ustawa o zaopatrywaniu z tytulu wypadkow

Transkrypt

USTAWA
z dnia 30 października 2002 r.
o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych
okolicznościach.
(Dz. U. z dnia 28 listopada 2002 r.)

1)
2)
3)
4)

Art. 1. Ustawa określa:
rodzaje wypadków powstałych w szczególnych okolicznościach, uzasadniających przyznanie
świadczeń;
rodzaje świadczeń z tytułu wypadków i chorób zawodowych powstałych w szczególnych
okolicznościach;
zasady przyznawania świadczeń, ustalania ich wysokości oraz zasady wypłaty świadczeń;
zasady finansowania świadczeń.

Art. 2. 1. Za wypadek uzasadniający przyznanie świadczeń uważa się nagłe zdarzenie
wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło:
1) przy ratowaniu innych osób od grożącego ich życiu niebezpieczeństwa;
2) przy chronieniu własności publicznej przed grożącą jej szkodą;
3) przy udzielaniu przedstawicielowi organu państwowego lub organu samorządu terytorialnego
pomocy przy spełnianiu czynności urzędowych;
4) przy ściganiu lub ujęciu osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub przy chronieniu
innych osób przed napaścią;
5) przy wykonywaniu funkcji radnego lub członka komisji rady wszystkich jednostek
samorządu terytorialnego albo przy wykonywaniu przez sołtysa czynności związanych z tym
stanowiskiem;
6) przy wykonywaniu funkcji ławnika w sądzie;
7) w czasie zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych realizowanych przez
jednostki organizacyjne systemu oświaty, zajęć w szkole wyższej lub zajęć na studiach
doktoranckich albo w czasie odbywania praktyki przewidzianej organizacją studiów lub
nauki;
8) przy pracy w Ochotniczych Hufcach Pracy na innej podstawie niż umowa o pracę;
9) przy pracy wykonywanej w ramach terapii zajęciowej w jednostkach organizacyjnych
pomocy społecznej oraz publicznych zakładach opieki zdrowotnej;
10) przy wykonywaniu bezpośredniej ochrony przed klęskami żywiołowymi;
11) przy wykonywaniu funkcji członka komisji powołanej przez organ państwowy lub organ
samorządu terytorialnego do przeprowadzenia wyborów lub referendum,
12) (1) przy wykonywaniu świadczeń przez wolontariusza, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z
dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96,
poz. 873),
13) (2) w trakcie uczestnictwa w centrum integracji społecznej,
14) (3) przy wykonywaniu przez bezrobotnego prac społecznie użytecznych, o których mowa w
art. 73a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.).

2. Za chorobę zawodową uprawniającą do świadczeń przewidzianych w ustawie uważa
się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, o którym mowa w art. 237 § 1 pkt 2
Kodeksu pracy, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia
występujących w środowisku pracy lub sposobem wykonywania pracy, przy wykonywaniu
zajęć lub pracy, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8.
Art. 3. 1. (4) Osobom, które stały się niezdolne do pracy wskutek wypadku w
szczególnych okolicznościach, o których mowa w art. 2 ust. 1, przysługuje:
1) renta z tytułu niezdolności do pracy;
2) jednorazowe odszkodowanie;
3) świadczenia opieki zdrowotnej określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, w zakresie niezbędnym do leczenia następstw
wypadku lub choroby zawodowej, pod warunkiem że osoby te nie są objęte ubezpieczeniem
zdrowotnym.
2. Osobie, która poniosła koszty pogrzebu osoby poszkodowanej wskutek wypadku lub
choroby zawodowej albo osoby pobierającej rentę na podstawie ustawy, przysługuje zasiłek
pogrzebowy.
3. Świadczenia określone w ust. 1 przysługują również osobie, która stała się niezdolna
do pracy wskutek choroby zawodowej powstałej w związku z wykonywaniem zajęć lub
pracy, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 i 8.
4. Członkom rodziny osób, które zmarły wskutek wypadków, o których mowa w art. 2
ust. 1, oraz członkom rodziny osób, które zmarły wskutek choroby zawodowej, przysługuje
renta rodzinna i jednorazowe odszkodowanie.
5. Członkami rodziny są małżonek, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka, dzieci
przysposobione, przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności
wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, w tym również w ramach rodziny zastępczej, rodzice, osoby
przysposabiające, ojczym i macocha, jeżeli spełniają warunki do uzyskania renty rodzinnej w
myśl przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz.
774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215, z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19,
poz. 238, Nr 56, poz. 678 i Nr 84, poz. 948, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 85,
poz. 924, Nr 89, poz. 968, Nr 111, poz. 1194 i Nr 154, poz. 1792 oraz z 2002 r. Nr 74, poz.
676 i Nr 199, poz. 1673), zwanej dalej "ustawą o emeryturach i rentach z FUS".
6. Prawo do jednorazowego odszkodowania przysługuje członkom rodziny spełniającym
warunki do uzyskania renty rodzinnej w dniu śmierci osoby, która uległa wypadkowi lub
zachorowała na chorobę zawodową.
Art. 4. 1. Osobie, która stała się niezdolna do pracy całkowicie lub częściowo wskutek
wypadku w szczególnych okolicznościach, o których mowa w art. 2 ust. 1, przysługuje renta z
tytułu niezdolności do pracy: na stałe - jeżeli niezdolność do pracy jest trwała, lub na okres
wskazany w decyzji organu rentowego - jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa.
2. Osobie, która doznała stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu
spowodowanego wypadkiem w szczególnych okolicznościach, o których mowa w art. 2 ust.
1, przysługuje jednorazowe odszkodowanie z tytułu tego uszczerbku, jeżeli osoba ta wskutek
wypadku stała się całkowicie niezdolna do pracy.
3. Renta i jednorazowe odszkodowanie, na warunkach, o których mowa w ust. 1 i 2,
przysługuje również osobie, która zachorowała na chorobę zawodową w związku z
wykonywaniem zajęć lub pracy, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 i 8.
4. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do jednorazowego odszkodowania
przysługującego osobie, która uległa wypadkowi w szczególnych okolicznościach lub

zachorowała na chorobę zawodową, albo członkom rodziny pozostałym po osobie, która
zmarła wskutek wypadku lub choroby zawodowej, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30
października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób
zawodowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1673).
Art. 5. 1. Zasiłek pogrzebowy przysługuje osobie, która poniosła koszty pogrzebu:
1) osoby, która zmarła wskutek wypadku lub choroby zawodowej;
2) osoby pobierającej rentę na podstawie ustawy lub członka jej rodziny.
2. Od członków rodziny, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie wymaga się spełnienia
warunków do uzyskania renty rodzinnej.
3. W razie zbiegu prawa do zasiłku pogrzebowego na podstawie ustawy z prawem do
zasiłku pogrzebowego lub do świadczenia w wysokości zasiłku pogrzebowego na podstawie
odrębnych przepisów - zasiłek pogrzebowy lub świadczenie pieniężne przysługuje na
podstawie przepisów odrębnych.
4. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zasiłku pogrzebowego stosuje się ustawę
o emeryturach i rentach z FUS.
Art. 6. 1. Świadczenia, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, nie przysługują osobie
poszkodowanej wskutek wypadku, który nastąpił z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa
tej osoby.
2. Świadczenia, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, nie przysługują również osobie
poszkodowanej, która będąc w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających
lub substancji psychotropowych przyczyniła się w znacznym stopniu do spowodowania
wypadku, o ile powyższy stan został udokumentowany w aktach sprawy przez odpowiednie
organy policji lub prokuratury.
Art. 7. (5) Renta z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem w
szczególnych okolicznościach, o których mowa w art. 2 ust. 1, lub chorobą zawodową, o
której mowa w art. 2 ust. 2, oraz renta rodzinna wynosi 120% kwoty najniższej odpowiedniej
renty ustalonej i podwyższonej zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z FUS.
Art. 8. 1. W razie zbiegu prawa do rent określonych w ustawie wypłaca się jedną rentę wyższą lub wybraną przez osobę uprawnioną.
2. W razie zbiegu prawa do renty określonej w ustawie z prawem do emerytury lub renty
przysługującej na podstawie odrębnych przepisów wypłaca się jedno świadczenie - wyższe
lub wybrane przez osobę uprawnioną.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do osób pobierających uposażenie w stanie
spoczynku przyznane ze względu na wiek, z powodu choroby lub utraty sił albo uposażenie
rodzinne.

1)
2)
3)
4)
5)
6)
7)

Art. 9. W sprawach rent z tytułu niezdolności do pracy oraz rent rodzinnych
nieuregulowanych ustawą stosuje się odpowiednio przepisy o emeryturach i rentach z FUS
dotyczące:
postępowania w sprawach rent i wypłaty rent;
orzekania o niezdolności do pracy;
powstania i ustania prawa do rent;
zmian w prawie do rent;
egzekucji, potrąceń ze świadczeń oraz zwrotu nienależnie pobranych rent;
zawieszania lub zmniejszania rent;
(6)
(uchylony);

8) podziału renty rodzinnej oraz przywrócenia prawa do renty rodzinnej, jeżeli prawo do tej
renty uzależnione jest od stwierdzenia niezdolności do pracy.
Art. 10. (7) Niezdolność do pracy oraz jej związek z wypadkiem w szczególnych
okolicznościach, o których mowa w art. 2 ust. 1, lub chorobą zawodową, o której mowa w art.
2 ust. 2, związek śmierci z takim wypadkiem lub chorobą ustala lekarz orzecznik Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych lub komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Lekarz
orzecznik lub komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustala również stały lub
długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz jego związek z takim wypadkiem lub chorobą
zawodową w trybie określonym w przepisach o emeryturach i rentach z FUS.
Art. 11. 1. Osoba ubiegająca się o świadczenia z tytułu wypadku w szczególnych
okolicznościach, o których mowa w art. 2 ust. 1, zobowiązana jest dołączyć do wniosku
dokumentację wypadku, a osoba ubiegająca się o świadczenie z tytułu choroby zawodowej decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej.
2. W sprawach zgłaszania i stwierdzania chorób zawodowych w stosunku do osób, które
zachorowały na chorobę zawodową w związku z wykonywaniem zajęć lub pracy, o których
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 i 8, stosuje się odpowiednio przepisy, o których mowa w art. 237 §
1 Kodeksu pracy.
3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokonuje oceny okoliczności i przyczyn wypadku w
szczególnych okolicznościach oraz wydaje decyzję w sprawie świadczeń przewidzianych w
ustawie.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu
choroby zawodowej.
Art. 12. 1. Świadczenia określone w ustawie są finansowane ze środków budżetu
państwa.
2. Świadczenia, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, w ust. 4 oraz w art. 5, przyznaje
i wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wniosek osoby uprawnionej do tych
świadczeń.
3. Wniosek w imieniu uprawnionego może zgłosić również jego pełnomocnik.
4. Od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego
sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.
5. Świadczenia, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, są finansowane ze środków
pozostających w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.
Art. 13. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Podobne prace

Do góry