Ocena brak

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

Autor /Laura Dodano /31.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie txt Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

Transkrypt

USTAWA
z dnia 2 lipca 2004 r.
o swobodzie działalności gospodarczej
(tekst jednolity)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów administracji publicznej w tym zakresie.
Art. 2. Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa
oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa,
wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.
orzeczenia sądów
Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych
oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także
wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach
rolnych innych usług związanych z pobytem turystów.
Art. 4. 1. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna
niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym
imieniu działalność gospodarczą.
2. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich
działalności gospodarczej.
Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) organ koncesyjny - organ administracji publicznej upoważniony na podstawie ustawy do udzielania,
odmowy udzielania, zmiany i cofania koncesji;
2) osoba zagraniczna:
(1)
a) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego,
b) osobę prawną z siedzibą za granicą,
c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą;
3) przedsiębiorca zagraniczny - osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą za granicą;
4) oddział - wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną
przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności;
5) działalność regulowana - działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia
szczególnych warunków, określonych przepisami prawa.
Art. 6. 1. Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na
równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.
2. Organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależnić swojej decyzji w sprawie podjęcia,
wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez
nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych,
nieprzewidzianych przepisami prawa.
Art. 7. Państwo udziela przedsiębiorcom pomocy publicznej na zasadach i w formach określonych w
odrębnych przepisach, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji.
Art. 8. 1. Organy administracji publicznej wspierają rozwój przedsiębiorczości, tworząc korzystne
warunki do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności wspierają
mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.
2. (2) Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w rozumieniu przepisów o
postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przekazują drogą elektroniczną informacje o
warunkach i formach pomocy udzielanej przedsiębiorcom do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości,
która je gromadzi i udostępnia na stronie internetowej.
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są w terminie 30 dni od dnia ustanowienia programu
pomocowego, nie później niż na 14 dni przed wyznaczonym terminem składania wniosków o udzielenie
pomocy.
Art. 9. (3) Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, organy administracji
publicznej działają wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, z poszanowaniem uzasadnionych
interesów przedsiębiorcy.
1

Art. 10. (4) 1. Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej
jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania
przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek
na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie.
2. Wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.
3. Przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji jest obowiązany przedstawić stan faktyczny lub
zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie.
4. Wniosek o wydanie interpretacji zawiera również:
1) firmę przedsiębiorcy;
2) oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Ewidencji Działalności
Gospodarczej;
5) adres do korespondencji w przypadku, gdy jest on inny niż adres siedziby albo adres zamieszkania
przedsiębiorcy.
5. Udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie. Interpretacja
zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem prawnym oraz pouczeniem o
prawie wniesienia środka zaskarżenia.
6. Wniosek o wydanie interpretacji podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7
dni od dnia złożenia wniosku. W razie nieuiszczenia opłaty w terminie wniosek pozostawia się bez
rozpatrzenia.
7. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji odrębnych stanów faktycznych lub
zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu
faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
8. Opłata, o której mowa w ust. 6 i 7, stanowi odpowiednio dochód budżetu państwa, Narodowego
Funduszu Zdrowia albo jednostki samorządu terytorialnego.
9. Opłatę od wniosku, o którym mowa w ust. 1, uiszcza się na rachunek organu administracji publicznej lub
państwowej jednostki organizacyjnej, właściwych do wydania interpretacji albo, jeżeli istnieje taka
możliwość, gotówką w kasie tego organu lub jednostki.
Art. 10a. (5) 1. Interpretację wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia
otrzymania przez organ administracji publicznej lub państwową jednostkę organizacyjną kompletnego i
opłaconego wniosku. W razie niewydania interpretacji w terminie uznaje się, że w dniu następującym po
dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca
prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji.
2. Interpretacja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, jednakże przedsiębiorca nie może być obciążony
jakimikolwiek daninami publicznymi, sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karami w zakresie, w
jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji.
3. Interpretacja jest wiążąca dla organów administracji publicznej lub państwowych jednostek
organizacyjnych właściwych dla przedsiębiorcy i może zostać zmieniona wyłącznie w drodze wznowienia
postępowania. Nie zmienia się interpretacji, w wyniku której nastąpiły nieodwracalne skutki prawne.
4. Zasady i tryb udzielania interpretacji przepisów prawa podatkowego reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia
1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.)
Art. 11. (6) 1. Organy administracji publicznej są obowiązane do załatwiania spraw przedsiębiorców bez
zbędnej zwłoki.
2. Organy administracji publicznej nie mogą odmówić przyjęcia pism i wniosków niekompletnych ani żądać
jakichkolwiek dokumentów, których konieczność przedstawienia lub złożenia nie wynika wprost z przepisu
prawa.
3. Terminy i tryb uzupełniania pism i wniosków, o których mowa w ust. 2, oraz terminy załatwiania spraw
wynikających z tych pism i wniosków określają odrębne przepisy.
Art. 12. Wykonując swe zadania, organy administracji publicznej współdziałają z organizacjami
pracodawców, organizacjami pracowników, organizacjami przedsiębiorców oraz samorządami
zawodowymi i gospodarczymi.
Art. 13. (7) 1. Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze
2

Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez
te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać
działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy.
1a. Przedsiębiorcy z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz
przedsiębiorcy z państw, które zawarły ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowy
regulujące swobodę świadczenia usług, mogą czasowo świadczyć usługi na zasadach określonych
odpowiednio w przepisach Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz.
864/2) albo w przepisach tych umów, bez konieczności uzyskiwania wpisu do rejestru przedsiębiorców albo
ewidencji działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14.
2. Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy:
1) (8) posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:
a) zezwolenie na osiedlenie się,
b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,
c) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art.
53 ust. 1 pkt 7, 13, 14 lub 16 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234,
poz. 1694, z późn. zm.),
d) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone, przybywającemu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub przebywającemu na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, członkowi rodziny w
rozumieniu art. 53 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, osób, o których mowa w
lit. a, b, e i f,
e) status uchodźcy,
f) ochronę uzupełniającą,
g) zgodę na pobyt tolerowany,
h) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony i pozostają w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem
polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
i) wizę, o której mowa w art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach,
jeżeli przed wydaniem tej wizy byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej
na podstawie lit. c,
2) korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej,
3) posiadają ważną Kartę Polaka,
4) są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw
członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120,
poz. 818), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywającymi z nimi
- mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
takich samych zasadach jak obywatele polscy.
3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do podejmowania i wykonywania
działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z
ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania
bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.
4. Członek rodziny, w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, osób
zagranicznych, do których odnoszą się umowy międzynarodowe, o których mowa w ust. 3, posiadający
zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą
na takich samych zasadach jak te osoby zagraniczne.
5. Członek rodziny, w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach posiadający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielone w związku z przybywaniem na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywaniem na tym terytorium w celu połączenia z rodziną cudzoziemców, którzy posiadają zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony i wykonują działalność
gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego na zasadzie
wzajemności, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak ci
cudzoziemcy.
Rozdział 2
Zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej
3

Art. 14. (9) 1. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do
ewidencji działalności gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym
Rejestrze Sądowym .
2. Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi.
3. Przedsiębiorca ma prawo we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej określić późniejszy
dzień podjęcia działalności gospodarczej niż dzień złożenia wniosku.
4. Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do
rejestru przedsiębiorców. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.
5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy ustawy uzależniają podejmowanie i wykonywanie
działalności gospodarczej od obowiązku uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji albo zezwolenia, o którym
mowa w art. 75.
6. W przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, podejmujących działalność gospodarczą
wiążącą się z obowiązkiem uzyskania przez przedsiębiorcę wpisu w rejestrze działalności regulowanej,
stosuje się przepis art. 65 ust. 3.
Art. 14a. (10) 1. Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności
gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy.
2. W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej zawieszenie
wykonywania działalności gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich
wspólników.
3. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać
działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
4. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
1) ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła
przychodów;
2) ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą
zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3) ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i
administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem
wykonywania działalności gospodarczej;
5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6) ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem
wykonywania działalności gospodarczej;
7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących
działalność gospodarczą.
5. (11) Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności
gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy.
6. (12) Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we
wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu
złożenia wniosku, i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania
działalności gospodarczej.
7. (13) W stosunku do zobowiązań o charakterze publicznoprawnym zawieszenie wykonywania działalności
gospodarczej wywiera skutki prawne od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania
działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności
gospodarczej.
8. (14) Zgłaszanie informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu
wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu
do Krajowego Rejestru Sądowego następuje na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym.
Art. 15. (15) (uchylony).
Art. 16. 1. Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji jest obowiązany umieszczać
w oświadczeniach pisemnych, skierowanych w zakresie swojej działalności do oznaczonych osób i
organów, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługiwać się tym numerem w obrocie prawnym i
gospodarczym.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie uchybia obowiązkom określonym w przepisach szczególnych.
4

3. Identyfikacja przedsiębiorcy w poszczególnych urzędowych rejestrach następuje na podstawie numeru
identyfikacji podatkowej (NIP).
Art. 17. Przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą na zasadach uczciwej konkurencji i
poszanowania dobrych obyczajów oraz słusznych interesów konsumentów.
Art. 18. Przedsiębiorca jest obowiązany spełniać określone przepisami prawa warunki wykonywania
działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia, zdrowia ludzkiego
i moralności publicznej, a także ochrony środowiska.
Art. 19. Jeżeli przepisy szczególne nakładają obowiązek posiadania odpowiednich uprawnień zawodowych
przy wykonywaniu określonego rodzaju działalności gospodarczej, przedsiębiorca jest obowiązany
zapewnić, aby czynności w ramach działalności gospodarczej były wykonywane bezpośrednio przez osobę
legitymującą się posiadaniem takich uprawnień zawodowych.
Art. 20. (16) 1. Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie, instrukcji lub do dostarczenia w
inny, zwyczajowo przyjęty sposób, pisemnych informacji w języku polskim:
1) określających firmę przedsiębiorcy i jego adres;
2) umożliwiających identyfikację towaru.
2. Przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy towarów, w stosunku do których odrębne przepisy szczegółowo regulują
obowiązki w zakresie oznakowania.
3. Przepis ust. 1 nie dotyczy środków spożywczych w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 178/2002
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania
prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz
ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002, str. 1;
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463 i nast.).
Art. 21. Jeżeli przedsiębiorca oferuje towary lub usługi w sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży na
odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych lub druków
bezadresowych, jest on obowiązany do podania w ofercie co najmniej następujących danych:
1) firmy przedsiębiorcy;
2) numeru identyfikacji podatkowej (NIP);
3) siedziby i adresu przedsiębiorcy.
Art. 22. 1. Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą
następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:
1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza
równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez
Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.
2. Przedsiębiorca będący członkiem spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej może realizować
obowiązek określony w ust. 1 za pośrednictwem rachunku w tej spółdzielczej kasie oszczędnościowokredytowej.
3. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wykonywania i pośrednictwa w
realizowaniu przekazów pieniężnych w obrocie zagranicznym stosuje odpowiednio przepisy art. 63g i art.
111 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z
późn. zm.1)).
Rozdział 3
Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej(17)
Art. 23. (18) 1. Tworzy się Centralną Ewidencję i Informację o Działalności Gospodarczej, zwaną dalej
"CEIDG".
2. CEIDG prowadzi w systemie teleinformatycznym minister właściwy do spraw gospodarki.
3. Zadaniem CEIDG jest:
1) ewidencjonowanie przedsiębiorców będących osobami fizycznymi;
2) udostępnianie informacji o przedsiębiorcach i innych podmiotach w zakresie wskazanym w ustawie;
3) umożliwienie wglądu do danych bezpłatnie udostępnianych przez Centralną Informację Krajowego
Rejestru Sądowego;
4) umożliwienie ustalenia terminu i zakresu zmian wpisów w CEIDG oraz wprowadzającego je organu.

5

Art. 24. (19) 1. Przekazywanie danych oraz informacji do CEIDG oraz przekazywanie i udostępnianie
danych oraz informacji z CEIDG odbywa się za pośrednictwem elektronicznej platformy usług
administracji publicznej.
2. Wnioski o wpis do CEIDG, informacje i inne dane przekazywane są do CEIDG za pośrednictwem
formularzy elektronicznych zamieszczonych na stronie internetowej CEIDG, w Biuletynie Informacji
Publicznej ministra właściwego do spraw gospodarki oraz na elektronicznej platformie usług administracji
publicznej.
3. Wzory wniosków, o których mowa w ust. 2, zamieszcza się na elektronicznej platformie usług
administracji publicznej.
Art. 25. (20) 1. Wpisowi do CEIDG podlegają:
1) firma przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada;
2) numer identyfikacyjny REGON przedsiębiorcy, o ile taki posiada;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;
4) informacja o obywatelstwie polskim przedsiębiorcy, o ile takie posiada, i innych obywatelstwach
przedsiębiorcy;
5) oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adres, pod którym
jest wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność poza miejscem
zamieszkania - adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został utworzony; dane
te są zgodne z oznaczeniami kodowymi przyjętymi w krajowym rejestrze urzędowym podziału
terytorialnego kraju;
6) adres poczty elektronicznej przedsiębiorcy oraz jego strony internetowej, o ile takie posiada;
7) data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej;
8) określenie przedmiotów wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją
Działalności (PKD);
9) informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej;
10) informacje o umowie spółki cywilnej, jeżeli taka została zawarta;
11) dane pełnomocnika upoważnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, o ile przedsiębiorca
udzielił ogólnego pełnomocnictwa;
12) informacja o zawieszeniu i wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej;
13) informacja o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnych oraz o ustanowieniu kuratora;
14) informacja o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu, o ogłoszeniu upadłości
obejmującej likwidację majątku dłużnika, zmianie postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością
zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika i
zakończeniu tego postępowania;
15) informacja o wszczęciu postępowania naprawczego;
16) informacja o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej określonej we wpisie do CEIDG.
2. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 11, obejmują imię i nazwisko oraz odpowiednie dane określone w ust.
1 pkt 1 i 3-6.
3. Wpis do CEIDG polega na wprowadzeniu do systemu teleinformatycznego danych podlegających
wpisowi. Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia danych w CEIDG, nie później niż następnego dnia
roboczego po dniu wpływu wniosku o wpis do CEIDG lub wniosków, o których mowa w art. 30 oraz art. 32
ust. 1, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1.
4. Wpis do CEIDG jest dokonywany na wniosek, chyba że przepis szczególny przewiduje wpis z urzędu.
Wpisem do CEIDG jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.
5. Integralną częścią wniosku o wpis do CEIDG jest żądanie:
1) wpisu albo zmiany wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej
(REGON);
2) zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach
ewidencji i identyfikacji podatników i płatników;
3) zgłoszenia płatnika składek albo jego zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń
społecznych albo zgłoszenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w
rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór, w tym elektroniczny, wniosku o wpis do
CEIDG będącego jednocześnie, dla osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą, wnioskiem o
wpis lub zmianę wpisu w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON),
6

zgłoszeniem identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i
identyfikacji podatników i płatników, zgłoszeniem płatnika składek albo ich zmiany w rozumieniu
przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszeniem oświadczenia o kontynuowaniu
ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,
uwzględniając:
1) zakres danych podlegających wpisowi do CEIDG i innych rejestrów urzędowych;
2) warunki powszechnej dostępności formularzy;
3) prowadzenie CEIDG w systemie teleinformatycznym;
4) zakres danych niezbędnych dla uzyskania albo zmiany wpisu do krajowego rejestru urzędowego
podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym
mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zgłoszenia płatnika
składek albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenie
oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o
ubezpieczeniu społecznym rolników.
Art. 26. (21) 1. Osoba fizyczna składa wniosek o wpis do CEIDG za pośrednictwem formularza
elektronicznego dostępnego na stronie internetowej CEIDG oraz w Biuletynie Informacji Publicznej
ministra właściwego do spraw gospodarki. System teleinformatyczny CEIDG przesyła wnioskodawcy na
wskazany adres poczty elektronicznej potwierdzenie złożenia wniosku.
2. Wniosek o wpis do CEIDG może być również złożony na formularzu zgodnym z określonym wzorem
wniosku, o którym mowa w art. 25 ust. 6, w wybranym przez przedsiębiorcę urzędzie gminy:
1) osobiście albo
2) wysłany listem poleconym.
3. Organ gminy weryfikuje treść wniosku, o którym mowa w ust. 2, pod względem formalnym i potwierdza
wnioskodawcy, za pokwitowaniem, przyjęcie wniosku.
4. Organ gminy przekształca wniosek na formę elektroniczną i przesyła do CEIDG nie później niż
następnego dnia roboczego od jego otrzymania.
5. Wniosek w wersji papierowej i elektronicznej oraz dokumentacja z nim związana podlega archiwizacji
przez okres 10 lat od dokonania wpisu. Archiwizacji dokonują, odpowiednio, organy gmin i minister
właściwy do spraw gospodarki. Do wniosku i dokumentacji nie stosuje się przepisów o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach.
6. Przyjmowanie, przesyłanie i niszczenie przez gminy wniosków o wpis do CEIDG jest zadaniem
zleconym z zakresu administracji rządowej.
7. Osoby, o których mowa w art. 13 ust. 2, wraz z wnioskiem przedkładają dane dokumentu
potwierdzającego status, o którym mowa w tym przepisie, w szczególności datę wydania i sygnaturę
dokumentu oraz wskazanie organu, który go wydał, albo przedkładają w urzędzie gminy do wglądu oryginał
dokumentu.
Art. 27. (22) 1. Wpis do CEIDG jest dokonywany jeżeli wniosek jest złożony przez osobę uprawnioną i
jest poprawny.
2. Wniosek niepoprawny to wniosek:
1) niezawierający danych, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 5, lub
2) zawierający dane błędne, lub
3) dotyczący działalności nieobjętej przepisami ustawy, lub
4) złożony przez osobę, wobec której orzeczono zakaz wykonywania określonej we wniosku działalności
gospodarczej, lub
5) złożony przez osobę już wpisaną do CEIDG, lub
6) niepodpisany.
3. Jeżeli wniosek złożony w sposób określony w art. 26 ust. 1 jest niepoprawny, jego złożenie nie wszczyna
postępowania administracyjnego o wpis do CEIDG, a system teleinformatyczny CEIDG przesyła
składającemu, drogą elektroniczną, informację o przyczynach niepoprawności wniosku.
4. Gdy wniosek złożony w sposób określony w art. 26 ust. 2 jest niepoprawny, wójt, burmistrz albo
prezydent miasta niezwłocznie wzywa do skorygowania lub uzupełnienia wniosku wskazując uchybienia w
terminie 7 dni roboczych pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
5. W celu weryfikacji poprawności formalnej wniosku CEIDG korzysta z informacji zawartych w rejestrach
publicznych dostępnych w formie elektronicznej.
7

6. W przypadku gdy przedsiębiorca nie posiada numeru PESEL, okazuje upoważnionemu pracownikowi
urzędu gminy paszport albo inny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo.
7. Wniosek o wpis do CEIDG składany w sposób określony w art. 26 ust. 1 opatrzony jest bezpiecznym
podpisem elektronicznym, weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, przy
zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym.
8. Wniosek o wpis do CEIDG składany w sposób określony w art. 26 ust. 2 pkt 1 opatrzony jest
własnoręcznym podpisem wnioskodawcy.
9. Wniosek o wpis do CEIDG składany w sposób określony w art. 26 ust. 2 pkt 2 opatrzony jest
własnoręcznym podpisem wnioskodawcy, którego własnoręczność poświadczona jest przez notariusza.
Art. 27a. (23) 1. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania
działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony na piśmie właściwemu organowi
ewidencyjnemu, a w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru
Sądowego - właściwemu sądowi rejestrowemu.
2. Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku o
wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i trwa do dnia złożenia wniosku o
wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.
3. W stosunku do zobowiązań o charakterze publicznoprawnym zawieszenie wykonywania działalności
gospodarczej wywiera skutki prawne od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
przedsiębiorca złożył wniosek o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej do
ostatniego dnia miesiąca, w którym przedsiębiorca złożył wniosek o wpis informacji o wznowieniu
wykonywania działalności gospodarczej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Art. 27b. (24) 1. Wniosek o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, o którym
mowa w art. 27a ust. 1, złożony organowi ewidencyjnemu, powinien zawierać dane wymienione w art. 27
ust. 2 pkt 1-3, 6 i 7 oraz oświadczenie przedsiębiorcy o niezatrudnianiu pracowników.
2. Wniosek o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, o którym mowa w art.
27a ust. 1, złożony organowi ewidencyjnemu, powinien zawierać dane wymienione w art. 27 ust. 2 pkt 1-3,
6 i 7.
3. Przepisy art. 27 ust. 5 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.
4. Zgłaszanie informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu
wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu
do Krajowego Rejestru Sądowego następuje na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym.
Art. 28. (25) 1. CEIDG przesyła odpowiednie dane zawarte we wniosku o wpis do CEIDG niezbędne dla
uzyskania albo zmiany wpisu w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej
(REGON), zgłoszenia aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników, zgłoszenia płatnika składek albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie
ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego
rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, za pośrednictwem elektronicznej
platformy usług administracji publicznej, niezwłocznie, nie później niż następnego dnia roboczego po
dokonaniu wpisu, odpowiednio do:
1) właściwego naczelnika urzędu skarbowego wskazanego przez przedsiębiorcę,
2) Głównego Urzędu Statystycznego,
3) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
- wraz z informacją o dokonaniu wpisu do CEIDG.
2. (26) Wnioski, o których mowa w art. 24 ust. 3 i w art. 27a ust. 1, oraz wniosek o wykreślenie wpisu z
ewidencji są zwolnione z opłat.
Art. 29. (27) Wnioski o wpis do CEIDG są wolne od opłat.
Art. 30. (28) 1. Przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o:
1) zmianę wpisu - w terminie 7 dni od dnia zmiany danych, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 5, powstałej
po dniu dokonania wpisu do CEIDG;
2) wykreślenie wpisu - w terminie 7 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania działalności
gospodarczej;
7a) (29) informacje o zawieszeniu oraz wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.
2. Do wniosku w sprawie zmian albo wykreślenia wpisu stosuje się odpowiednio przepisy art. 26-29.

8

3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wspólników spółki cywilnej w przypadku wpisania do rejestru
przedsiębiorców spółki handlowej powstałej z przekształcenia spółki cywilnej, w zakresie działalności
wpisanej do rejestru przedsiębiorców.
Art. 31. (30) 1. Wpisowi z urzędu do CEIDG podlegają informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt
13-16.
2. Kurator jest obowiązany przekazać informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 13, niezwłocznie, nie
później niż w terminie 7 dni roboczych od dnia uprawomocnienia się postanowienia o ograniczeniu lub
utracie zdolności do czynności prawnych przedsiębiorcy za pośrednictwem formularza dostępnego na
stronie internetowej CEIDG.
3. Informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 13-16, sąd albo organ zgłasza niezwłocznie do CEIDG za
pośrednictwem formularza dostępnego na stronie internetowej CEIDG, nie później niż w terminie 7 dni
roboczych od dnia uprawomocnienia się wyroku albo decyzji o zakazie wykonywania określonej
działalności.
Art. 31a. (31) 1. Wpis do ewidencji informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej polega
na wprowadzeniu do systemu informatycznego danych zawartych w informacji, o której mowa w art. 27b
ust. 1. Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia danych w ewidencji.
2. Wpis do ewidencji informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej następuje przez
wykreślenie z systemu informatycznego informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej.
Wpis jest dokonany z chwilą wykreślenia danych z ewidencji.
Art. 32. (32) 1. Przedsiębiorca zawieszający albo wznawiający wykonywanie działalności gospodarczej
składa wniosek o zmianę wpisu. Przepisy art. 26-30 stosuje się odpowiednio.
2. Wniosek o zmianę wpisu w przedmiocie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zawiera
dane wymienione w art. 25 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 10 oraz oświadczenie o niezatrudnianiu pracowników.
Art. 33. (33) Domniemywa się, że dane wpisane do CEIDG są prawdziwe. Jeżeli do CEIDG wpisano dane
niezgodnie z wnioskiem lub bez tego wniosku, osoba wpisana do CEIDG nie może zasłaniać się wobec
osoby trzeciej, działającej w dobrej wierze, zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli po powzięciu
informacji o tym wpisie zaniedbała wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub
wykreślenie wpisu.
Art. 34. (34) 1. Dane zawarte w CEIDG nie mogą być z niej usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Wykreślenie wpisu w CEIDG nie oznacza usunięcia danych.
2. Wpis w CEIDG podlega wykreśleniu z urzędu, w drodze decyzji administracyjnej ministra właściwego
do spraw gospodarki, w przypadku:
1) gdy prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej we wpisie działalności gospodarczej
przez przedsiębiorcę;
2) stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej;
3) niezłożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej po
upływie okresu 24 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania
działalności gospodarczej, po uprzednim pisemnym wezwaniu i wyznaczeniu dodatkowego
trzydziestodniowego terminu na złożenie wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania
działalności gospodarczej;
4) utraty przez przedsiębiorcę uprawnień do wykonywania działalności gospodarczej przysługujących na
podstawie art. 13 ust. 1 albo ust. 2;
5) gdy został dokonany z naruszeniem prawa.
3. Organy administracji rządowej, które posiadają informacje o utracie uprawnień, o których mowa w ust. 2
pkt 4, są obowiązane do przekazywania ich ministrowi właściwemu do spraw gospodarki za pośrednictwem
formularza dostępnego na stronie internetowej CEIDG, niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni
roboczych od otrzymania informacji.
Art. 35. (35) 1. Minister właściwy do spraw gospodarki może wykreślić albo sprostować z urzędu wpis
zawierający dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, po uprzednim wezwaniu przedsiębiorcy do
złożenia w terminie 7 dni roboczych oświadczenia w sprawie tych danych.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki może zwrócić się do gminy, na terenie której przedsiębiorca
wykonuje działalność gospodarczą, o zajęcie stanowiska w sprawie danych, o których mowa w ust. 1.
3. Organ gminy, po zbadaniu okoliczności sprawy, wydaje postanowienie, od którego przysługuje zażalenie
do ministra właściwego do spraw gospodarki.
9

4. Minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla wpis, o którym mowa w ust. 1, w drodze decyzji albo
wydaje postanowienie o sprostowaniu wpisu.
5. Minister właściwy do spraw gospodarki z urzędu sprostuje wpis zawierający oczywiste błędy,
niezgodności z treścią wniosku przedsiębiorcy lub stanem faktycznym wynikającym z innych
referencyjnych rejestrów organów administracji publicznej.
Art. 36. (36) Minister właściwy do spraw gospodarki jest obowiązany do przekazania drogą elektroniczną,
niezwłocznie, nie później niż następnego dnia roboczego, informacji o wykreśleniu przedsiębiorcy z CEIDG
oraz o sprostowaniu wpisu w CEIDG przedsiębiorcy, którego wpis dotyczy, właściwemu naczelnikowi
urzędu skarbowego, do Głównego Urzędu Statystycznego, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Centrali
Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz do organów, o których mowa w art. 37 ust. 5.
Art. 37. (37) 1. CEIDG udostępnia dane i informacje o przedsiębiorcach będących osobami fizycznymi
określone:
1) w art. 25 ust. 1 z wyjątkiem numeru PESEL oraz adresu zamieszkania, o ile nie jest on taki sam jak
miejsce wykonywania działalności gospodarczej;
2) w ust. 2.
2. CEIDG udostępnia następujące informacje o przedsiębiorcach i innych podmiotach:
1) o uzyskaniu, cofnięciu, utracie i wygaśnięciu uprawnień wynikających z koncesji;
2) o uzyskaniu, cofnięciu, utracie i wygaśnięciu uprawnień wynikających z zezwolenia lub licencji;
3) o wpisie do rejestru działalności regulowanej, zakazie wykonywania działalności określonej we wpisie
oraz o wykreśleniu z rejestru;
4) (38) niezłożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej przed
upływem okresu 24 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania
działalności gospodarczej.
2a. (39) Warunkiem wykreślenia wpisu do ewidencji w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, jest
uprzednie pisemne wezwanie i wyznaczenie dodatkowego trzydziestodniowego terminu na złożenie wniosku
o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.
3. W celu weryfikacji informacji, o których mowa w ust. 2, CEIDG korzysta z danych udostępnianych przez
Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego na podstawie art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 20 sierpnia
1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 oraz z 2008 r. Nr 141, poz.
888). CEIDG umożliwia wgląd do tych danych.
4. Dane i informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz informację o zakończeniu wykonywania
działalności gospodarczej CEIDG udostępnia niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni roboczych od
dnia dokonania do niej wpisu.
5. Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są do CEIDG przez odpowiednie organy koncesyjne,
organy prowadzące rejestry działalności regulowanej oraz organy właściwe do spraw zezwoleń i licencji,
niezwłocznie, nie później niż następnego dnia roboczego po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy, której
dotyczą, wraz z podaniem daty uprawomocnienia i znaku sprawy. Jeżeli sprawa była rozstrzygana w drodze
decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, organy te przekazują informacje niezwłocznie,
nie później niż dnia następnego po dniu nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. CEIDG udostępnia
te informacje niezwłocznie, nie później niż następnego dnia roboczego po dniu ich otrzymania.
6. Dane i informacje o przedsiębiorcach wpisanych do CEIDG po upływie 6 miesięcy od dnia wykreślenia
są archiwizowane i udostępniane na pisemny wniosek. Przepis ten nie dotyczy firmy przedsiębiorcy i daty
wykreślenia.
7. Domniemywa się, że dane i informacje, o których mowa w ust. 2, udostępniane przez CEIDG, są
prawdziwe. W przypadku stwierdzenia niezgodności tych danych lub informacji ze stanem faktycznym
każdy ma obowiązek niezwłocznie poinformować o tym właściwy organ, o którym mowa w ust. 5.
8. Przekazywanie do CEIDG danych i informacji przez organy samorządu terytorialnego i gospodarczego, o
których mowa w ust. 5, należy do zadań z zakresu administracji rządowej.
Art. 38. (40) 1. Dane i informacje udostępniane przez CEIDG są jawne. Każdy ma prawo dostępu do
danych i informacji udostępnianych przez CEIDG.
2. Dane i informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 2, udostępniane są na stronie internetowej CEIDG, z
zastrzeżeniem przepisu art. 37 ust. 6. Dane i informacje z CEIDG udostępniane są za pośrednictwem
elektronicznej platformy usług administracji publicznej.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, języki obce, w jakich
będą udostępniane opisy danych i informacji, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 2, uwzględniając potrzebę
10

rozwoju współpracy gospodarczej z partnerami zagranicznymi oraz zwiększenie bezpieczeństwa
międzynarodowego obrotu gospodarczego.
4. Zaświadczenia o wpisie w CEIDG dotyczące przedsiębiorców będących osobami fizycznymi w zakresie
jawnych danych, o których mowa w art. 25 ust. 1, mają postać elektroniczną albo wydruku ze strony
internetowej CEIDG.
5. Organy administracji publicznej nie mogą domagać się od przedsiębiorców okazywania, przekazywania
lub załączania do wniosków zaświadczeń o wpisie w CEIDG.
6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób tworzenia,
przekazywania i zabezpieczania przez system teleinformatyczny CEIDG zaświadczeń o wpisie w CEIDG w
postaci:
1) dokumentu elektronicznego,
2) wydruku ze strony internetowej CEIDG
- uwzględniając zapewnienie bezpieczeństwa obrotu oraz ochronę interesów przedsiębiorcy oraz potrzebę
zapewnienia bezpieczeństwa transmisji danych.
Art. 39. (41) 1. Organ ewidencyjny jest obowiązany do przekazania, w tym drogą elektroniczną, w terminie 7
dni od dnia wydania decyzji, informacji o wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji właściwemu ze względu
na ostatnie miejsce zamieszkania przedsiębiorcy - urzędowi statystycznemu i naczelnikowi urzędu
skarbowego oraz oddziałowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych właściwemu ze względu na miejsce
wykonywania działalności gospodarczej.
2. Do informacji o zawieszeniu albo wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej ust. 1 stosuje się
odpowiednio.
3. Informacja zawiera dane, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 1-3.
Rozdział 4
Koncesje oraz regulowana działalność gospodarcza
Art. 46. 1. Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:
1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego
magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach
górniczych;
2) wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o
przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
3) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami i energią;
4) ochrony osób i mienia;
5) rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych;
6) przewozów lotniczych.
2. Szczegółowy zakres i warunki wykonywania działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu
określają przepisy odrębnych ustaw.
3. Wprowadzenie innych koncesji w dziedzinach działalności gospodarczej mających szczególne znaczenie
ze względu na bezpieczeństwo państwa lub obywateli albo inny ważny interes publiczny jest dopuszczalne
tylko w przypadku, gdy działalność ta nie może być wykonywana jako wolna lub po uzyskaniu wpisu do
rejestru działalności regulowanej albo zezwolenia oraz wymaga zmiany niniejszej ustawy.
projekty ustaw
Art. 47. 1. Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana i
cofnięcie koncesji lub ograniczenie jej zakresu należy do ministra właściwego ze względu na przedmiot
działalności gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji.
2. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana i cofnięcie koncesji lub ograniczenie jej zakresu w stosunku do
wniosku następuje w drodze decyzji.
3. Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 5 lat i nie dłuższy niż 50 lat, chyba że
przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas krótszy.
Art. 48. 1. Organ koncesyjny może określić w koncesji, w granicach przepisów odrębnych ustaw,
szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją.
2. Organ koncesyjny jest obowiązany przekazać każdemu zainteresowanemu przedsiębiorcy szczegółową
informację o warunkach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wszczęciu postępowania w sprawie
udzielenia koncesji.
Art. 49. 1. Wniosek o udzielenie lub o zmianę koncesji zawiera:
11

1) firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu oraz adresu
głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
2) numer w rejestrze przedsiębiorców lub w ewidencji oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3) określenie rodzaju i zakresu wykonywania działalności gospodarczej, na którą ma być udzielona
koncesja.
2. We wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy podać także informacje oraz dołączyć dokumenty
określone w przepisach regulujących działalność gospodarczą wymagającą uzyskania koncesji.
Art. 50. Przed podjęciem decyzji w sprawie udzielenia koncesji lub jej zmiany organ koncesyjny może:
1) wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji
poświadczającej, że spełnia on warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania
określonej działalności gospodarczej, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia;
2) dokonać sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie koncesji w celu stwierdzenia, czy
przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją oraz czy daje
rękojmię prawidłowego wykonywania działalności objętej koncesją.
Art. 51. 1. W przypadku gdy organ koncesyjny przewiduje udzielenie ograniczonej liczby koncesji, fakt ten
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) określenie przedmiotu i zakresu działalności gospodarczej, na którą ma być udzielona koncesja;
2) liczbę koncesji;
3) szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej, na którą ma być udzielona koncesja, o ile
organ koncesyjny, w granicach przepisów odrębnych ustaw, przewiduje ich określenie;
4) termin i miejsce składania wniosków o udzielenie koncesji;
5) wymagane dokumenty i informacje dodatkowe;
6) czas, na jaki może być udzielona koncesja.
3. Przepisu art. 60 nie stosuje się.
Art. 52. 1. Jeżeli liczba przedsiębiorców, spełniających warunki do udzielenia koncesji i dających rękojmię
prawidłowego wykonywania działalności objętej koncesją, jest większa niż liczba koncesji przewidzianych
do udzielenia, organ koncesyjny zarządza przetarg, którego przedmiotem jest udzielenie koncesji.
2. W postępowaniu o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych
organ koncesyjny zarządza przetarg, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w wyniku dokonania oceny wniosków
w trybie art. 36 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531,
z późn. zm.3)) liczba przedsiębiorców pozostaje większa niż liczba koncesji.
Art. 53. 1. Organ koncesyjny ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski"
o konieczności przeprowadzenia przetargu wśród przedsiębiorców, o których mowa w art. 52 ust. 1.
2. W ogłoszeniu organ koncesyjny określa również:
1) minimalną opłatę, za którą może być udzielona koncesja - nie niższą niż opłata skarbowa albo inna
opłata o charakterze publicznoprawnym, przewidziana w odrębnych przepisach za udzielenie koncesji;
2) miejsce i termin składania ofert;
3) szczegółowe warunki, jakie powinna spełniać oferta;
4) wysokość, formę i termin wniesienia wadium;
5) termin rozstrzygnięcia przetargu.
3. Przetarg przeprowadza właściwy organ koncesyjny.
4. Ofertę sporządzoną w języku polskim składa się w terminie, miejscu i formie określonych stosownie do
ust. 1 i 2, w zapieczętowanych kopertach.
5. Oferta zawiera:
1) firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu oraz adresu
głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
2) deklarowaną wysokość opłaty za udzielenie koncesji.
6. Oferty złożone nie podlegają wycofaniu.
Art. 54. 1. Organ koncesyjny dokonuje wyboru ofert w liczbie zgodnej z liczbą koncesji, o której mowa w
art. 51 ust. 2 pkt 2, kierując się wysokością zadeklarowanych opłat za udzielenie koncesji.
2. W przypadku gdy kilku przedsiębiorców zadeklarowało opłatę w takiej samej wysokości, organ
koncesyjny wzywa tych przedsiębiorców do ponownego zadeklarowania wysokości opłaty i wybiera ofertę
przedsiębiorcy, który zadeklarował wyższą opłatę.
12

3. Organ koncesyjny przekazuje przedsiębiorcom, którzy złożyli oferty, pisemną informację o wyniku
przetargu, niezwłocznie po jego rozstrzygnięciu, oraz:
1) zwraca wadium przedsiębiorcom, których oferty nie zostały wybrane;
2) zalicza wadium na poczet opłaty przedsiębiorcom, których oferty zostały wybrane.
4. Organ koncesyjny udziela koncesji przedsiębiorcom, których oferty zostały wybrane.
Art. 55. 1. Przedsiębiorca przekazujący podczas postępowania o udzielenie koncesji informacje stanowiące
tajemnice przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji może zgłosić
wniosek, aby informacjom tym była nadana klauzula poufności.
2. Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem, że przedsiębiorca:
1) przekazując informacje, uzasadni swoje żądanie;
2) z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym uczestnikom
postępowania.
3. Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą być udostępniane innym uczestnikom
postępowania bez zgody przedsiębiorcy przekazującego informacje.
Art. 56. 1. Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji lub ograniczyć jej zakres w stosunku do
wniosku o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany koncesji:
1) gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją
określonych w ustawie lub warunków podanych do wiadomości przedsiębiorcom w trybie art. 48 ust. 2 lub
art. 51 ust. 1;
2) ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub obywateli;
3) jeżeli w wyniku przeprowadzonego przetargu, o którym mowa w art. 52, udzielono koncesji innemu
przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom;
4) w przypadkach określonych w odrębnych przepisach.
2. Organ koncesyjny może czasowo wstrzymać udzielanie koncesji, ze względu na przyczyny wymienione
w ust. 1 pkt 2, ogłaszając o tym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
Art. 57. 1. Organ koncesyjny jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej w zakresie:
1) zgodności wykonywanej działalności z udzieloną koncesją;
2) przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej;
3) obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli.
2. Osoby upoważnione przez organ koncesyjny do dokonywania kontroli są uprawnione w szczególności
do:
1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność
gospodarcza objęta koncesją, w dniach i w godzinach, w których ta działalność jest wykonywana lub
powinna być wykonywana;
2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji oraz
udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.
3. Organ koncesyjny może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym
terminie.
Art. 58. 1. Organ koncesyjny cofa koncesję, w przypadku gdy:
1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej
objętej koncesją;
2) przedsiębiorca nie podjął w wyznaczonym terminie działalności objętej koncesją, mimo wezwania
organu koncesyjnego, lub trwale zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją.
2. Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca:
1) rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej
działalności gospodarczej, określone przepisami prawa;
2) w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami
określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją.
3. Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu na zagrożenie obronności i
bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli, a także w razie ogłoszenia upadłości
przedsiębiorcy.
Art. 59. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu wszelkie zmiany danych, o
których mowa w art. 49, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.
Art. 60. 1. Przedsiębiorca, który zamierza podjąć działalność gospodarczą wymagającą uzyskania koncesji,
może ubiegać się o przyrzeczenie wydania koncesji, zwane dalej "promesą". W promesie uzależnia się
13

udzielenie koncesji od spełnienia warunków wykonywania działalności gospodarczej wymagającej
uzyskania koncesji.
2. W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielenia koncesji, z wyłączeniem
art. 52-54.
3. W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.
4. W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na wykonywanie działalności
gospodarczej określonej w promesie, chyba że:
1) uległy zmianie dane zawarte we wniosku o udzielenie promesy;
2) wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków określonych w promesie;
3) wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2.
Art. 61. Przedsiębiorca, któremu cofnięto koncesję z przyczyn, o których mowa w art. 58 ust. 1 pkt 1 i ust.
2, może wystąpić z wnioskiem o ponowne udzielenie koncesji w takim samym zakresie nie wcześniej niż po
upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu koncesji.
Art. 62. 1. Za udzielenie koncesji lub jej zmianę oraz za udzielenie promesy pobiera się opłatę skarbową,
chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Jeżeli koncesji udzielono w trybie przetargu, za udzielenie koncesji pobiera się opłatę w wysokości, o
której mowa w art. 54 ust. 1 lub ust. 2.
3. Opłatę, o której mowa w art. 54 ust. 1 lub ust. 2, wnosi się na rachunek organu koncesyjnego, chyba że
przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej.
Art. 63. W sprawach nieuregulowanych w przepisach art. 47-61 stosuje się przepisy odrębnych ustaw
regulujących działalność podlegającą koncesjonowaniu.
Art. 64. 1. Jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną
w rozumieniu niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeżeli spełnia szczególne
warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu wpisu w rejestrze działalności
regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75.
2. Wpis do rejestru działalności regulowanej podlega opłacie skarbowej, chyba że przepisy odrębne
stanowią inaczej.
Art. 65. 1. Organ prowadzący, na podstawie przepisów regulujących daną działalność gospodarczą, rejestr
działalności regulowanej dokonuje wpisu na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu przez przedsiębiorcę
oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania tej działalności.
2. Oświadczenie składa się na piśmie do organu prowadzącego rejestr działalności regulowanej.
3. Przedsiębiorca podlegający wpisowi do ewidencji może złożyć wniosek wraz z oświadczeniem również
we właściwym organie ewidencyjnym, wskazując organ prowadzący rejestr działalności regulowanej.
4. Treść oświadczenia, sposób prowadzenia rejestru oraz dane podlegające wpisowi do rejestru określają
przepisy ustaw regulujących daną działalność.
5. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do
rejestru.
Art. 66. 1. Rejestr działalności regulowanej jest jawny. Każdy ma prawo dostępu do zawartych w nim
danych za pośrednictwem organu, który prowadzi rejestr.
2. Dla przedsiębiorcy wpisanego do rejestru prowadzi się akta rejestrowe, obejmujące w szczególności
dokumenty stanowiące podstawę wpisu oraz decyzje dotyczące wykreślenia wpisu.
3. Wpis do rejestru może być wykreślony wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez ustawę.
4. Organ prowadzący rejestr sprostuje z urzędu wpis do rejestru zawierający oczywiste błędy lub
niezgodności ze stanem faktycznym.
5. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłosić zmianę danych wpisanych do rejestru w terminie 14 dni od dnia
zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych danych.
Art. 67. 1. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej jest obowiązany dokonać wpisu
przedsiębiorcy do tego rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z
oświadczeniem o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, dla której
rejestr jest prowadzony.
2. Jeżeli właściwy organ nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku
do tego organu upłynęło 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność po uprzednim zawiadomieniu o
tym na piśmie organu, który nie dokonał wpisu. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał
przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego
14

otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia
wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.
Art. 68. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, w drodze decyzji, odmawia wpisu
przedsiębiorcy do rejestru, w przypadku gdy:
1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej
objętej wpisem;
2) przedsiębiorcę wykreślono z rejestru tej działalności regulowanej z przyczyn, o których mowa w art.
71 ust. 1, w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku.
Art. 69. Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać wszystkie dokumenty niezbędne do wykazania
spełniania warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej.
Art. 70. Spełnianie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych do wykonywania działalności
regulowanej podlega kontroli, w szczególności przez organ prowadzący rejestr danej działalności. Przepis
art. 57 stosuje się odpowiednio.
Art. 71. 1. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie wykonywania
przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy:
1) przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodne ze stanem faktycznym;
2) przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej
w wyznaczonym przez organ terminie;
3) stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej przez
przedsiębiorcę.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w
rejestrze działalności regulowanej.
Art. 72. (48) 1. Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru działalności regulowanej, może uzyskać
ponowny wpis do rejestru w tym samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po upływie 3
lat od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 71 ust. 1.
2. Przepis ust. 1 stosuje się do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność gospodarczą bez wpisu do
rejestru działalności regulowanej. Nie dotyczy to sytuacji określonej w art. 67 ust. 2.
Art. 73. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze na
jego wniosek.
Art. 74. W sprawach nieuregulowanych w art. 64-73 stosuje się przepisy ustaw określających wykonywanie
działalności gospodarczej na podstawie wpisu do rejestru działalności regulowanej.
Art. 75. 1. Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
określonym w przepisach:
1) ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 i Nr 115 , poz. 793);
2) ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn.
zm.4));
3) ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42,
poz. 274);
4) ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr
236, poz. 2008 oraz z 2006 r. Nr 144, poz. 1042);
5) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn.
zm.5));
6) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z
późn. zm.6)) w zakresie produkcji tablic rejestracyjnych;
7) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 oraz z
2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 157, poz. 1119);
7a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów
finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539
oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119);
8) ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z
2004 r. Nr 159, poz. 1667, z późn. zm.7));
9) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;
10) ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852, z późn. zm.8))(49);
15

11) ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z
późn. zm.9));
12) ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 i Nr 88, poz. 587);
13) ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z późn. zm.10));
14) ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 oraz z 2007 r. Nr 147, poz. 1033);
15) ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U. z 2007 r. Nr
36, poz. 233) w zakresie prowadzenia laboratorium referencyjnego;
16) (uchylony);
17) ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn.
zm.11));
18) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874);
19) ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574, z 2005 r. Nr 96, poz. 807, z
2006 r. Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125);
20) ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn zm.12));
21) ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych (Dz. U. Nr 169, poz.
1385 oraz z 2004 r. Nr 91, poz. 870 i Nr 96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119);
22) ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn.
zm.13));
23) ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124, poz. 1154 , z późn.
zm.14));
24) ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188, z późn. zm.15));
25) (50) ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11);
26) ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn.
zm.16));
27) ustawy z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach (Dz. U. Nr 33, poz. 289 oraz z
2006 r. Nr 171, poz. 1225 i Nr 220, poz. 1600);
28) w art. 19a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm.17));
29) (51) ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów
handlowych (Dz. U. Nr 127, poz. 880).
2. Uzyskania zezwolenia albo dokonania zgłoszenia wymaga wykonywanie działalności związanej z
narażeniem na działanie promieniowania jonizującego, określonej w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 276).
2a. Uzyskania zezwolenia wymaga prowadzenie warsztatu w zakresie określonym w przepisach ustawy z
dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494 oraz z 2007 r. Nr 99,
poz. 661).
3. Uzyskania licencji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie określonym w
przepisach:
1) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;
2) ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94).
4. Uzyskania zgody wymaga prowadzenie systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów
wartościowych w zakresie określonym w przepisach ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności
rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach
nadzoru nad tymi systemami (Dz. U. Nr 123, poz. 1351, z późn. zm.18)).
5. Organy zezwalające, udzielające licencji i udzielające zgody oraz wszelkie warunki wykonywania
działalności objętej zezwoleniami, licencjami oraz zgodami, a także zasady i tryb wydawania decyzji w
sprawie zezwoleń, licencji i zgód określają przepisy ustaw, o których mowa w ust. 1-4.
projekty ustaw
Art. 76. Jeżeli przepisy regulujące daną działalność gospodarczą stanowią, że wydawanie, odmowa
wydania, zmiana zakresu i cofanie koncesji i zezwoleń, a także prowadzenie rejestrów działalności
regulowanej należy do zadań organów jednostek samorządu terytorialnego, to zadania te są wykonywane
jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.
Rozdział 5
Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy(52)
16

Art. 77. (53) 1. Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców przeprowadzana jest na zasadach
określonych w niniejszej ustawie, chyba że zasady i tryb kontroli wynikają z bezpośrednio stosowanych
przepisów powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo z ratyfikowanych umów
międzynarodowych.
2. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustaw szczególnych.
3. Zakres przedmiotowy kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy oraz organy upoważnione do jej
przeprowadzenia określają odrębne ustawy.
4. Przedsiębiorcy, który poniósł szkodę na skutek przeprowadzenia czynności kontrolnych z naruszeniem
przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, przysługuje odszkodowanie.
5. Dochodzenie roszczenia, o którym mowa w ust. 4, następuje na zasadach i w trybie określonych w
odrębnych przepisach.
6. Dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w
zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli,
nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karnoskarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.
Art. 78. 1. W razie powzięcia wiadomości o wykonywaniu działalności gospodarczej niezgodnie z
przepisami ustawy, a także w razie stwierdzenia: zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa
powstania szkód majątkowych w znacznych rozmiarach lub naruszenia środowiska w wyniku wykonywania
tej działalności, wójt, burmistrz lub prezydent miasta niezwłocznie zawiadamia właściwe organy
administracji publicznej.
2. Zawiadomione organy niezwłocznie powiadamiają wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o podjętych
czynnościach.
3. W przypadku braku możliwości zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent
miasta może nakazać, w drodze decyzji, wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej na czas
niezbędny, nie dłuższy niż 3 dni.
4. Decyzji nakazującej wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej w razie stwierdzenia
zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w znacznych rozmiarach
lub naruszenia środowiska w wyniku wykonywania tej działalności nadaje się rygor natychmiastowej
wykonalności.
Art. 79.(54) 1. Organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli.
2. Zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy:
1) kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów powszechnie
obowiązującego prawa wspólnotowego albo na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej;
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub
zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;
3) kontrola jakości paliw jest przeprowadzana na postawie przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o
systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200 oraz z 2008 r. Nr 157,
poz. 976);
4) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia
16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm.);
5) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego;
6) przedsiębiorca nie ma adresu zamieszkania lub adresu siedziby lub doręczanie pism na podane adresy
było bezskuteczne lub utrudnione.
3. Zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się także w przypadkach określonych w art.
282c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
4. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia
doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie
30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia.
5. Na wniosek przedsiębiorcy kontrola może być wszczęta przed upływem 7 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia.
6. Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli zawiera:
1) oznaczenie organu;
2) datę i miejsce wystawienia;
17

3) oznaczenie przedsiębiorcy;
4) wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli;
5) podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia.
7. Uzasadnienie przyczyny braku zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli umieszcza się w książce
kontroli i protokole kontroli.
Art. 79a. (55) 1. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontroli po
okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do
wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że
przepisy szczególne przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku
upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej w terminie określonym w
tych przepisach, lecz nie później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli.
2. Podjęcie czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, na podstawie przepisów
szczególnych, może dotyczyć jedynie przypadków, gdy czynności kontrolne są niezbędne dla
przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa
skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, a także gdy
przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego.
3. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez osoby niebędące pracownikami organu kontroli, jeżeli
przepisy odrębnych ustaw tak stanowią.
4. Do pracowników organu kontroli oraz osób, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn.
zm.) dotyczące wyłączenia pracownika, chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej.
5. Zmiana osób upoważnionych do wykonania kontroli, zakresu przedmiotowego kontroli oraz miejsca
wykonywania czynności kontrolnych wymaga każdorazowo wydania odrębnego upoważnienia. Zmiany te
nie mogą prowadzić do wydłużenia przewidywanego wcześniej terminu zakończenia kontroli.
6. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:
1) wskazanie podstawy prawnej;
2) oznaczenie organu kontroli;
3) datę i miejsce wystawienia;
4) imię i nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do wykonania kontroli oraz numer jego
legitymacji służbowej;
5) oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą;
6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.
7. Dokument, który nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 6, nie stanowi podstawy do
przeprowadzenia kontroli.
8. Zakres kontroli nie może wykraczać poza zakres wskazany w upoważnieniu.
9. W razie nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, czynności
kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego, który
może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być
funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę.
Art. 79b. (56) W przypadku wszczęcia czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, przed
podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, osoba podejmująca kontrolę ma obowiązek poinformować
kontrolowanego przedsiębiorcę lub osobę, wobec której podjęto czynności kontrolne, o jego prawach i
obowiązkach w trakcie kontroli.
Art. 80. 1. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego
upoważnionej.
2. (57) Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadkach gdy:
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub
zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;
18

3) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia
16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów;
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego.
3. Kontrolowany jest obowiązany do pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania go w
trakcie kontroli, w szczególności w czasie jego nieobecności.
4. (58) Do czasu trwania kontroli, o którym mowa w art. 83 ust. 1, nie wlicza się czasu nieobecności
kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, jeżeli stanowi to przeszkodę w
przeprowadzeniu czynności kontrolnych.
5. (59) W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej albo niewykonania przez
kontrolowanego obowiązku, o którym mowa w ust. 3, czynności kontrolne mogą być wykonywane w
obecności innego pracownika kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97
ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, lub w obecności przywołanego świadka, którym
powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego
kontrolę.
Art. 80a. (60) 1. Kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania
działalności gospodarczej oraz w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności
gospodarczej przez kontrolowanego.
2. Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego, mogą być przeprowadzane
również w siedzibie organu kontroli, jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli.
Art. 80b. (61) Czynności kontrolne powinny być przeprowadzane w sposób sprawny i możliwie
niezakłócający funkcjonowania kontrolowanego przedsiębiorcy. W przypadku gdy przedsiębiorca wskaże
na piśmie, że przeprowadzane czynności zakłócają w sposób istotny działalność gospodarczą
przedsiębiorcy, konieczność podjęcia takich czynności powinna być uzasadniona w protokole kontroli.
Art. 81. (62) 1. Przedsiębiorca jest obowiązany prowadzić i przechowywać w swojej siedzibie książkę
kontroli oraz upoważnienia i protokoły kontroli. Książka kontroli może mieć formę zbioru dokumentów.
Książka kontroli służy przedsiębiorcy do dokumentowania liczby i czasu trwania kontroli jego działalności.
1a. Książka kontroli może być prowadzona także w formie elektronicznej. Przedsiębiorca, który prowadzi
książkę kontroli w formie elektronicznej, dokonuje wpisów oraz aktualizacji danych zawartych w książce
kontroli. Domniemywa się, że dane zawarte w książce kontroli prowadzonej w formie elektronicznej
znajdują potwierdzenie w dokumentach przechowywanych przez przedsiębiorcę,
2. Książka kontroli zawiera wpisy dokonywane przez organ kontroli. Wpisy obejmują:
1) oznaczenie organu kontroli;
2) oznaczenie upoważnienia do kontroli;
3) zakres przedmiotowy przeprowadzonej kontroli;
4) daty podjęcia i zakończenia kontroli;
5) zalecenia pokontrolne oraz określenie zastosowanych środków pokontrolnych;
6) uzasadnienie braku zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli;
7) uzasadnienie wszczęcia kontroli, o której mowa w art. 79a ust. 2;
8) uzasadnienie zastosowanych wyjątków, o których mowa w art. 79, 80, 82 i 83;
9) uzasadnienie przedłużenia czasu trwania kontroli, o którym mowa w art. 83 ust. 3 i 3a;
10) uzasadnienie czasu trwania przerwy, o której mowa w art. 83a ust. 3.
3. Przedsiębiorca jest obowiązany dokonywać w książce kontroli wpisu informującego o wykonaniu zaleceń
pokontrolnych bądź wpisu o ich uchyleniu przez organ kontroli lub jego organ nadrzędny albo sąd
administracyjny.
Art. 81a. (63) 1. W przypadku wszczęcia kontroli, przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie okazać
kontrolującemu książkę kontroli, o której mowa w art. 81 ust. 1, albo kopie odpowiednich jej fragmentów
lub wydruki z systemu informatycznego, w którym prowadzona jest książka kontroli, poświadczone przez
siebie za zgodność z wpisem w książce kontroli.
2. Przedsiębiorca jest zwolniony z okazania książki kontroli, jeżeli jej okazanie jest niemożliwe ze względu
na udostępnienie jej innemu organowi kontroli. W takim przypadku przedsiębiorca okazuje książkę kontroli
w siedzibie organu kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia zwrotu tej książki przez organ kontroli.
Art. 82. (64) 1. Nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności
przedsiębiorcy. Nie dotyczy to sytuacji, gdy:
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
19

2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub
zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;
3) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia
16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów;
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego;
5) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem tego
zwrotu;
6) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa
wspólnotowego o ochronie konkurencji lub przepisów prawa wspólnotowego w zakresie ochrony interesów
finansowych Wspólnoty Europejskiej;
7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o
zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.
1a. Jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej
wyodrębnionej części swojego przedsiębiorstwa, zasada określona w ust. 1 zdanie pierwsze odnosi się do
zakładu lub części przedsiębiorstwa, z zastrzeżeniem ust. 1b.
1b. W zakładzie lub części przedsiębiorstwa, w której przeprowadzana jest kontrola, dopuszczalne jest
równoczesne przeprowadzenie czynności kontrolnych niezbędnych do zakończenia innej kontroli u tego
przedsiębiorcy.
1c. Przepisu ust. 1a nie stosuje się do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o którym mowa w
art. 104 i 105.
2. Jeżeli działalność gospodarcza przedsiębiorcy jest już objęta kontrolą innego organu, organ kontroli
odstąpi od podjęcia czynności kontrolnych oraz może ustalić z przedsiębiorcą inny termin przeprowadzenia
kontroli.
Art. 83. (65) 1. Czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku
kalendarzowym nie może przekraczać:
1) w odniesieniu do mikroprzedsiębiorców - 12 dni roboczych;
2) w odniesieniu do małych przedsiębiorców - 18 dni roboczych;
3) w odniesieniu do średnich przedsiębiorców - 24 dni roboczych;
4) w odniesieniu do pozostałych przedsiębiorców - 48 dni roboczych.
2. Ograniczeń czasu kontroli nie stosuje się, w przypadkach gdy:
1) ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub
zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;
3) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia
16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów;
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego;
5) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem tego
zwrotu;
6) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa
wspólnotowego o ochronie konkurencji lub przepisów prawa wspólnotowego w zakresie ochrony interesów
finansowych Wspólnoty Europejskiej;
7) kontrola dotyczy podmiotów, którym na mocy odrębnych przepisów właściwy organ wydał decyzję o
uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami
powiązanymi - w zakresie związanym z wykonaniem tej decyzji;
8) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o
zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.
3. Przedłużenie czasu trwania kontroli jest możliwe jedynie z przyczyn niezależnych od organu kontroli i
wymaga uzasadnienia na piśmie. Uzasadnienie doręcza się przedsiębiorcy i wpisuje do książki kontroli
przed podjęciem dalszych czynności kontrolnych. Przedłużenie czasu trwania kontroli nie może naruszać
terminów, o których mowa w ust. 1.
20

3a. Przedłużenie czasu trwania kontroli możliwe jest także, jeżeli w toku kontroli zostanie ujawnione
zaniżenie zobowiązania podatkowego lub zawyżenie straty w wysokości przekraczającej równowartość 10
% kwoty zadeklarowanego zobowiązania podatkowego lub straty, albo w przypadku ujawnienia faktu
niezłożenia deklaracji pomimo takiego obowiązku.
3b. Organ kontroli zawiadamia kontrolowanego o ujawnionych okolicznościach, o których mowa w ust. 3a,
jednocześnie wskazując zgromadzony w tym zakresie materiał dowodowy. Uzasadnienie przedłużenia
czasu trwania kontroli umieszcza się w książce kontroli i protokole kontroli.
3c. Czas trwania kontroli, o której mowa w ust. 3a, nie może spowodować przekroczenia odpowiednio
dwukrotności czasu określonego w ust. 1.
4. Jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez przedsiębiorcę, można
przeprowadzić powtórną kontrolę w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym, a
czas jej trwania nie może przekraczać 7 dni. Czasu trwania powtórnej kontroli nie wlicza się do czasu, o
którym mowa w ust. 1.
Art. 83a. (66) 1. Organ kontroli może, po pisemnym zawiadomieniu przedsiębiorcy, przerwać kontrolę na
czas niezbędny do przeprowadzenia badań próbki produktu lub próbki kontrolnej, jeżeli jedyną czynnością
kontrolną po otrzymaniu wyniku badania próbki będzie sporządzenie protokołu kontroli. Czasu przerwy nie
wlicza się do czasu, o którym mowa w art. 83 ust. 1, o ile podczas przerwy przedsiębiorca miał możliwość
wykonywania działalności gospodarczej oraz miał nieograniczony dostęp do prowadzonej przez siebie
dokumentacji i posiadanych rzeczy, z wyjątkiem zabezpieczonej w celu kontroli próbki.
2. W przypadku określonym w ust. 1, doręczenie przedsiębiorcy protokołu kontroli nie wymaga ponownego
wszczęcia kontroli, a dnia, w którym doręczono przedsiębiorcy protokół kontroli, nie wlicza się do czasu
trwania kontroli. Dopuszcza się doręczenie protokołu kontroli w trakcie trwania kontroli innego organu.
3. Uzasadnienie czasu trwania przerwy organ kontroli obowiązany jest wpisać do książki kontroli
przedsiębiorcy.
4. Przerwa, o której mowa w ust. 1, nie stanowi przeszkody do przeprowadzenia w czasie jej trwania
kontroli przez inny organ kontroli.
Art. 84. Przepisów art. 82 i 83 nie stosuje się wobec działalności przedsiębiorców w zakresie objętym:
1) (67) (uchylony);
2) nadzorem nad rynkiem kapitałowym, na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad
rynkiem kapitałowym (Dz. U. Nr 183, poz. 1537, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 i Nr 170, poz. 1217 oraz z
2007 r. Nr 50, poz. 331), ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, ustawy z
dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do
zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach
inwestycyjnych oraz ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych;
3) nadzorem bankowym, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe i ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.19)), oraz
nadzorem nad instytucjami pieniądza elektronicznego, na podstawie ustawy z dnia 12 września 2002 r. o
elektronicznych instrumentach płatniczych;
4) nadzorem ubezpieczeniowym, na podstawie ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności
ubezpieczeniowej oraz ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz
Rzeczniku Ubezpieczonych (Dz. U. Nr 124, poz. 1153, z późn. zm.20));
5) nadzorem emerytalnym, na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach
emerytalnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 60, poz. 623 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 141, poz. 1178)(68),
ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz ustawy z dnia
22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku Ubezpieczonych;
6) (69) (uchylony);
7) nadzorem sanitarnym na podstawie ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
(Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm.21)) i ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie
żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa żywności.
projekty ustaw
Art. 84a. (70) Przepisów art. 79, 79a, 80, 80a, art. 81 ust. 2, art. 81a, 82 i 83 nie stosuje się wobec
działalności gospodarczej przedsiębiorców w zakresie objętym:
1) szczególnym nadzorem podatkowym, na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej
(Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641, z późn. zm.);
21

2) nadzorem weterynaryjnym, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U.
z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm.), ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U.
z 2008 r. Nr 45, poz. 271, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570), ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o
weterynaryjnej kontroli granicznej (Dz. U. Nr 165, poz. 1590, z późn. zm.), ustawy z dnia 10 grudnia 2003
r. o kontroli weterynaryjnej w handlu (Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145, z 2006 r. Nr 17, poz. 127 oraz z
2008 r. Nr 145, poz. 916), ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2007 r. Nr
121, poz. 842, z późn. zm.), ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu
chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342), ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o
produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 22
lipca 2006 r. o paszach (Dz. U. Nr 144, poz. 1045 oraz z 2008 r. Nr 144, poz. 899);
3) kontrolą administracji rybołówstwa, na podstawie ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz.
U. Nr 62, poz. 574, z 2005 r. Nr 96, poz. 807, z 2006 r. Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125);
4) kontrolą związaną z nadawaniem towarom przeznaczenia celnego dokonywaną w urzędzie celnym
albo w miejscu wyznaczonym lub uznanym przez organ celny, na podstawie przepisów celnych albo
graniczną kontrolą fitosanitarną dokonywaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o
ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849 i Nr 227, poz. 1505);
5) kontrolą przemieszczających się środków transportu, osób z nich korzystających oraz towarów nimi
przewożonych, na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej, ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 28
marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm.);
6) zakupem produktów lub usług sprawdzającym rzetelność usługi, na podstawie ustawy z dnia 15
grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm.);
7) sprzedażą dokonywaną poza punktem stałej lokalizacji (sprzedaż obwoźna i obnośna na targowiskach
w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z
2006 r. Nr 121, poz. 844, z późn. zm.).
projekty ustaw
Art. 84b. (71) 1. Przepisów art. 79, art. 82 ust. 1 i art. 83 ust. 1 nie stosuje się do kontroli wszczętej w toku
postępowania prowadzonego w wyniku złożenia wniosku przez przedsiębiorcę we własnej sprawie, na
podstawie przepisów odrębnych ustaw oraz bezpośrednio stosowanych przepisów powszechnie
obowiązującego prawa wspólnotowego.
2. Ilekroć w przepisach ustaw odrębnych oraz bezpośrednio stosowanych przepisach powszechnie
obowiązującego prawa wspólnotowego używa się pojęć: zawiadomienie, wezwanie, zgłoszenie, których
celem jest wszczęcie kontroli działalności gospodarczej przez właściwy organ kontroli, przepis ust. 1
stosuje się odpowiednio.
Art. 84c. (72) 1. Przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli
czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z
zastrzeżeniem art. 84d.
2. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. O
wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego.
3. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli.
Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu.
4. W przypadku gdy naruszenie przepisu art. 83 ust. 1 wystąpiło w trakcie prowadzonej kontroli, bieg
terminu, o którym mowa w ust. 3, rozpoczyna się w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie limitu czasu
trwania kontroli.
5. Wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego
sprzeciw dotyczy, z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu do czasu
rozpatrzenia sprzeciwu, a w przypadku wniesienia zażalenia do czasu jego rozpatrzenia.
6. Wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie biegu czasu trwania kontroli od dnia wniesienia sprzeciwu
do dnia doręczenia przedsiębiorcy postanowienia, o którym mowa w ust. 9, albo do dnia, o którym mowa w
ust. 12, z zastrzeżeniem ust. 7.
7. W przypadku wniesienia przez przedsiębiorcę zażalenia, o którym mowa w ust. 10, wstrzymanie biegu
czasu trwania kontroli następuje do dnia doręczenia przedsiębiorcy postanowienia, o którym mowa w ust.
10, albo do dnia, o którym mowa w ust. 13.
8. W przypadku wniesienia sprzeciwu organ kontroli może, w drodze postanowienia, dokonać
zabezpieczenia dowodów mających związek z przedmiotem i zakresem kontroli, na czas rozpatrzenia
22

sprzeciwu. Zabezpieczeniu podlegają dokumenty, informacje, próbki wyrobów oraz inne nośniki informacji,
jeżeli stanowią lub mogą stanowić dowód w toku kontroli.
9. Organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu, rozpatruje sprzeciw oraz
wydaje postanowienie o:
1) odstąpieniu od czynności kontrolnych;
2) kontynuowaniu czynności kontrolnych.
10. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 9, przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od
dnia otrzymania postanowienia. Rozstrzygnięcie zażalenia następuje w drodze postanowienia, nie później
niż w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia.
11. W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 9 pkt 2, organ kontroli może kontynuować
czynności kontrolne od dnia, w którym postanowienie doręczono przedsiębiorcy, a w przypadku wniesienia
zażalenia, od dnia doręczenia przedsiębiorcy postanowienia, o którym mowa w ust. 10.
12. Nierozpatrzenie sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 9, jest równoznaczne w skutkach z
wydaniem przez organ właściwy postanowienia, o którym mowa w ust. 9 pkt 1.
13. Nierozpatrzenie zażalenia w terminie, o którym mowa w ust. 10, jest równoznaczne w skutkach z
wydaniem przez organ właściwy postanowienia uznającego słuszność wniesionego zażalenia.
14. Postanowienie, o którym mowa w ust. 8, wygasa z mocy ustawy w dniu następującym po dniu
doręczenia przedsiębiorcy postanowienia, o którym mowa w ust. 9, a w przypadku, o którym mowa w ust.
12, w dniu następującym po dniu upływu terminu do rozpatrzenia sprzeciwu, z zastrzeżeniem ust. 15.
15. W przypadku wniesienia przez przedsiębiorcę zażalenia postanowienie, o którym mowa w ust. 8,
wygasa w dniu następującym po dniu doręczenia przedsiębiorcy postanowienia, o którym mowa w ust. 10, a
w przypadku, o którym mowa w ust. 13, w dniu następującym po dniu upływu terminu do rozpatrzenia
zażalenia.
16. Do postępowań, o których mowa w ust. 9 i 10, w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 84d. (73) Wniesienie sprzeciwu nie jest dopuszczalne, gdy organ przeprowadza kontrolę, powołując się
na przepisy art. 79 ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 2 pkt 2 i art. 84a.
Rozdział 6
Oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych
Art. 85. 1. Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
przedsiębiorcy zagraniczni mogą, na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy międzynarodowe nie
stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej
"oddziałami".
2. Do tworzenia oddziałów przez przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich Unii
Europejskiej, państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej oraz
państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy mogą korzystać ze
swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej
państwami członkowskimi, przepis art. 13 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 86. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie
w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego.
Art. 87. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną w
oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego.
Art. 88.

Podobne prace

Do góry