Ocena brak

Ustawa o cudzoziemcach

Autor /majka Dodano /28.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie txt Ustawa o cudzoziemcach

Transkrypt

USTAWA
z dnia 13 czerwca 2003 r.
o cudzoziemcach
(tekst jednolity)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez to
terytorium, pobytu na nim i wyjazdu cudzoziemców z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tryb postępowania
oraz organy właściwe w tych sprawach.
Art. 2. Cudzoziemcem jest każdy, kto nie posiada obywatelstwa polskiego.
Art. 3. Ustawy nie stosuje się do:
1) (1) szefów i członków personelu misji dyplomatycznych, kierowników urzędów konsularnych i członków
personelu konsularnego państw obcych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub
powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, pod warunkiem wzajemności i posiadania przez te
osoby dokumentów potwierdzających pełnienie przez nie funkcji, z wyjątkiem art. 13 ust. 1, art. 21a, art. 25,
art. 28, art. 30-33 i art. 46;
2) (2) obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub
Konfederacji Szwajcarskiej, oraz członków ich rodzin, którzy do nich dołączają lub z nimi przebywają, z
wyjątkiem:
a) art. 12a, art. 93, art. 94, art. 96-96c, art. 100, rozdziałów 9 i 10, art. 124 pkt 1 lit. g oraz pkt 2 i 4, art. 125 ust.
1 pkt 2 w zakresie dotyczącym art. 124 pkt 1 lit. g, art. 126 ust. 1 pkt 4 i 7 oraz ust. 2, art. 127, art. 128 ust. 2,
art. 131-134, które mają zastosowanie do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, oraz członków ich rodzin, którzy do nich dołączają
lub z nimi przebywają,
b) art. 4 pkt 5-5d, art. 25, art. 26, art. 28 ust. 1 pkt 12, art. 38 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3, art. 39, art. 40, art. 44
ust. 4 i 7-9, art. 47, art. 48, art. 84a, rozdziału 8a, art. 124 pkt 1 lit. a, art. 125 ust. 1 pkt 1, art. 126 ust. 1 pkt 1 lit.
a, art. 134a, które mają zastosowanie do członków rodzin obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, którzy do nich dołączają lub z nimi przebywają,
niebędących obywatelami tych państw;
3) cudzoziemców ubiegających się o ochronę oraz objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca
2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2006 r. Nr 234,
poz. 1695), w zakresie w niej uregulowanym;
4) cudzoziemców polskiego pochodzenia i członków najbliższej rodziny repatrianta, w zakresie
uregulowanym w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532 oraz z 2005 r.
Nr 94, poz. 788).
Art. 4. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) dokument podróży - dokument uznany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej, uprawniający do
przekroczenia granicy, wydany cudzoziemcowi przez organ państwa obcego, organ polski lub organizację
międzynarodową albo podmiot upoważniony przez organ państwa obcego lub obcą władzę o charakterze
państwowym;
2) granica - granicę państwową Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 12 października 1990
r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1944);
3) przewoźnik - osobę fizyczną lub prawną zajmującą się zarobkowo przewozem osób drogą powietrzną,
morską lub lądową;
4) strefa tranzytowa lotniska międzynarodowego - teren lotniska międzynarodowego położonego na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, rozciągający się między pokładem statku powietrznego a stanowiskiem
kontroli granicznej, który obejmuje płytę oraz pomieszczenia lotniska;
5) (3) wiza - zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez organ polski lub organ, którego właściwość w tej
sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub organ
państw obszaru Schengen, uprawniające go do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych
państw obszaru Schengen, przejazdu przez to terytorium i pobytu na nim w czasie, w celu i na warunkach w
nim określonych;
1

5a) (4) wiza jednolita - wiza, o której mowa w art. 10 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do
Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu,
Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na
wspólnych granicach (Dz. Urz. UE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.), zwanej dalej "Konwencją
Wykonawczą Schengen;
5b) (5) wiza krajowa - wiza uprawniająca do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez
to terytorium i pobytu na nim;
5c) (6) centralny organ wizowy - organ odpowiedzialny za przeprowadzenie konsultacji, w tym konsultacji
elektronicznych, o których mowa w art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen;
5d) (7) państwa obszaru Schengen - państwa, które w pełni stosują dorobek Schengen;
6) zezwolenie na pracę - zezwolenie na pracę wydawane na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o
promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.2));
7) zgoda na pobyt tolerowany - zgodę na pobyt tolerowany w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o
udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
8) (8) badania naukowe - badania naukowe i prace rozwojowe w rozumieniu ustawy z dnia 8 października
2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 238, poz. 2390, z późn. zm.);
9) (9) naukowiec - cudzoziemca posiadającego co najmniej tytuł zawodowy odpowiadający w
Rzeczypospolitej Polskiej tytułowi zawodowemu magistra lub równorzędnemu, umożliwiający co najmniej
dostęp do studiów doktoranckich;
10) (10) placówka naukowa:
a) uczelnię lub jednostkę naukową, o której mowa w art. 2 pkt 9 lit. b-f ustawy z dnia 8 października 2004 r. o
zasadach finansowania nauki,
b) jednostkę organizacyjną, prowadzącą w sposób ciągły badania naukowe, posiadającą siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków, w tym centrum badawczorozwojowe, o którym mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o niektórych formach wspierania działalności
innowacyjnej (Dz. U. Nr 179, poz. 1484 oraz z 2006 r. Nr 107, poz. 723);
11) (11) mały ruch graniczny - wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do których
stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r.
ustanawiające przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw
członkowskich i zmieniające postanowienia Konwencji z Schengen (Dz. Urz. UE L 29 z 03.02.2007, str. 3),
zwane dalej "rozporządzeniem nr 1931/2006";
12) (12) ochrona czasowa - ochronę czasową w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu
cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
13) (13) ochrona uzupełniająca - ochronę uzupełniającą w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o
udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 5. Cudzoziemca będącego obywatelem dwóch lub więcej państw traktuje się jako obywatela tego państwa,
którego dokument podróży stanowił podstawę wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 6. (14) W sprawach należących do właściwości wojewody, w których wojewoda jest organem właściwym
do rozpatrzenia odwołania w sprawach uregulowanych w ustawie lub organem wyższego stopnia jest Szef
Urzędu do Spraw Cudzoziemców, nie stosuje się art. 20 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i
administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206).
Art. 7. 1. Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania
administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
2. Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie, a należących do właściwości konsulów, stosuje się
przepisy ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr
215, poz. 1823 oraz z 2004 r. Nr 173, poz. 1808), o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 8. 1. Organ wydający decyzję lub postanowienie w postępowaniu prowadzonym na podstawie
przepisów ustawy może odstąpić od uzasadnienia, w całości lub w części, jeżeli wymagają tego względy
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2. Nie można odstąpić od uzasadnienia w części dotyczącej stwierdzania przesłanki polskiego pochodzenia
cudzoziemca.
Art. 9. Jeżeli terytorialny zasięg działania oddziałów Straży Granicznej nie obejmuje części terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, zadania określone w art. 8, 62 ust. 5 i 7 i art. 71b ust. 4 i 6 wykonuje na tej części
terytorium Komendant Główny Straży Granicznej.
2

Art. 10. (15) 1. Organy prowadzące postępowania w sprawach o wydanie lub przedłużenie wizy, udzielenie
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt
rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zwanego dalej "zezwoleniem na pobyt rezydenta
długoterminowego WE", oraz o wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pouczają cudzoziemca w
języku dla niego zrozumiałym o zasadach i trybie postępowania oraz o przysługujących mu prawach i
ciążących na nim obowiązkach.
2. W przypadku gdy postępowanie w sprawie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wszczyna się
na wniosek organu, który zatrzymał cudzoziemca, pouczenia dokonuje organ, który wystąpił z wnioskiem o
wydanie decyzji o wydaleniu.
Art. 11. 1. Wnioski w sprawach uregulowanych w ustawie sporządza się w języku polskim.
2. Wniosek o wydanie wizy przez konsula może być sporządzony w języku obcym, wskazanym przez konsula.
3. Dokumenty sporządzone w języku obcym, służące za dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie
ustawy, powinny być składane wraz z ich tłumaczeniem na język polski, dokonanym przez tłumacza
przysięgłego.
4. W protokołach przesłuchania cudzoziemców składających wnioski w sprawach uregulowanych w ustawie
podaje się imię i nazwisko tłumacza.
Art. 11a. (16) 1. W sprawach uregulowanych w ustawie pisma doręcza się osobom fizycznym pod wskazanym
przez nie adresem lub w każdym miejscu, gdzie zastanie się adresata.
2. Pisma mogą również być doręczane w miejscu pracy adresata osobie upoważnionej przez pracodawcę do
odbioru korespondencji.
3. Cudzoziemcom pozbawionym wolności pisma doręcza się za pośrednictwem administracji zakładu, w
którym przebywają.
4. W razie wyjazdu za granicę strona jest obowiązana do ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń w
kraju i powiadomienia o tym organu prowadzącego postępowanie w sprawie.
5. W razie niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 4, pismo uważa się za doręczone pod
dotychczasowym adresem.
Art. 11b. (17) Strona, ustanawiając pełnomocników, wyznacza jednego z nich jako właściwego do spraw
doręczeń i powiadamia o tym organ prowadzący postępowanie w sprawie.
Art. 11c. (18) 1. W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy funkcjonariusze Straży
Granicznej mogą wykonywać czynności polegające na:
1) przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego;
2) ustalaniu miejsca pobytu małżonka lub innego członka rodziny cudzoziemca, a także osoby, z którą
cudzoziemca łączą więzi o charakterze rodzinnym.
2. Jeżeli w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, nie potwierdzono informacji podanych przez
cudzoziemca lub zgromadzone informacje okazały się sprzeczne albo nasuwają wątpliwości odnośnie ich
prawdziwości funkcjonariusze Straży Granicznej mogą dokonać sprawdzenia lokalu we wskazanym przez
cudzoziemca miejscu jego pobytu.
3. Funkcjonariusze Straży Granicznej dokonujący sprawdzenia lokalu, o którym mowa w ust. 2, mają prawo:
1) wejścia do lokalu,
2) żądania okazania rzeczy i przedmiotów należących do cudzoziemca,
3) żądania udzielenia wyjaśnień
- w celu potwierdzenia pobytu cudzoziemca w sprawdzanym lokalu.
4. Podczas przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 3, powinien być obecny cudzoziemiec lub osoba
trzecia, jeżeli lokal znajduje się w jej posiadaniu, albo inny dorosły domownik. Czynności te nie mogą być
podejmowane i przeprowadzane w porze nocnej.
5. Czynności, o których mowa w ust. 3, funkcjonariusze Straży Granicznej przeprowadzają za zgodą
cudzoziemca.
6. W przypadku gdy cudzoziemiec nie wyrazi zgody na dokonanie sprawdzenia lokalu albo utrudnia lub
uniemożliwia przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 3, uznaje się, że informacje o faktycznym
miejscu pobytu cudzoziemca nie zostały potwierdzone.
7. Jeżeli dokonanie sprawdzenia lokalu nie jest możliwe z przyczyn niezależnych od cudzoziemca,
funkcjonariusze Straży Granicznej informują o tym fakcie organ prowadzący postępowanie oraz przekazują mu
informacje zgromadzone w toku czynności, o których mowa w ust. 1.
8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
3

1) sposób i tryb przeprowadzania wywiadu środowiskowego, zakres wywiadu oraz miejsce i czas jego
przeprowadzania, a także formę sprawozdania z przeprowadzonego wywiadu, uwzględniając konieczność
zebrania informacji niezbędnych do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy;
2) tryb sprawdzania lokalu, o którym mowa w ust. 2, dokumenty upoważniające do przeprowadzenia
sprawdzenia, a także sposób dokumentowania tych czynności, uwzględniając konieczność właściwej
organizacji przeprowadzania sprawdzenia lokalu, w tym zawiadomienia cudzoziemca, oraz uzyskania przez
Straż Graniczą informacji o faktycznym miejscu i okolicznościach pobytu cudzoziemca.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 12. 1. W postępowaniach oraz rejestrach prowadzonych na podstawie ustawy mogą być przetwarzane
następujące dane cudzoziemca:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) nazwisko poprzednie;
3) nazwisko rodowe;
4) płeć;
5) imię ojca;
6) imię i nazwisko rodowe matki;
7) data urodzenia lub wiek;
8) miejsce i kraj urodzenia;
9) rysopis:
a) wzrost w centymetrach,
b) kolor oczu,
c) znaki szczególne;
10) odciski linii papilarnych;
11) obywatelstwo;
12) narodowość;
13) stan cywilny;
14) wykształcenie;
15) zawód wykonywany;
16) miejsce pracy;
17) miejsce zamieszkania lub pobytu;
18) informacje o karalności, o prowadzonych przeciwko niemu postępowaniach karnych i postępowaniach w
sprawach o wykroczenia oraz o wydanych w stosunku do niego orzeczeniach w postępowaniu sądowym lub
administracyjnym;
19) stosunek do służby wojskowej;
20) informacje o podróżach i pobytach zagranicznych w okresie ostatnich 5 lat;
21) (19) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);
22) (20) wizerunek twarzy.
2. W postępowaniu w sprawie o wydanie lub przedłużenie wizy, o odmowę wjazdu oraz w postępowaniu o
udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oprócz danych, o których mowa w ust. 1, mogą być
również przetwarzane dane dotyczące stanu zdrowia cudzoziemca.
Art. 12a. Odciski linii papilarnych pobiera się w przypadkach, o których mowa w ustawie, od cudzoziemca,
który ukończył 14 lat.
Rozdział 2
Przekraczanie granicy
Art. 13. 1. (21) Cudzoziemiec może przekroczyć granicę i przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
jeżeli posiada:
1) ważny dokument podróży;
2) ważną wizę lub inny ważny dokument uprawniający do wjazdu i pobytu na tym terytorium, jeżeli są
wymagane;
3) zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeżeli zezwolenia
takie są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem.
1a. Warunki przekroczenia granicy przez cudzoziemców uczniów szkół pochodzących z państw trzecich
uczestniczących w wycieczkach szkolnych z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz warunki
pobytu tych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określają przepisy Unii Europejskiej3).
4

2. Przekroczenie granicy przez cudzoziemca może być uzależnione od uiszczenia przez niego opłaty związanej
z wjazdem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wymaga tego zachowanie zasady wzajemności w
stosunkach z innymi państwami.
3. Opłata, o której mowa w ust. 2, stanowi dochód budżetu państwa.
4. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, listę państw, których obywatele są obowiązani
uiścić opłatę, o której mowa w ust. 2, wysokość tej opłaty oraz organy właściwe do jej pobrania lub kontroli jej
uiszczenia.
5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, należy uwzględnić wysokość opłat za przekroczenie granicy
państwowej, stosowanych wobec obywateli polskich w państwach, których obywatele będą obowiązani do
uiszczenia opłaty. Przy wyznaczaniu właściwych organów bierze się pod uwagę względy organizacyjnoporządkowe na granicy oraz to, czy wobec obywateli państw objętych rozporządzeniem istnieje obowiązek
wizowy lub czy mają oni możliwość uiszczenia opłaty przed przekroczeniem granicy.
Art. 13a. (22) 1. Cudzoziemcy będący członkami załóg statków morskich przypływających do polskich portów
morskich, przekraczający granicę w celu zejścia na ląd i pobytu w granicach miasta portowego, posiadający
ważny dokument podróży oraz przepustkę wydaną przez komendanta placówki Straży Granicznej, są zwolnieni
z obowiązku posiadania wiz.
2. Przepustkę wydaje, odmawia jej wydania lub unieważnia komendant placówki Straży Granicznej.
3. Przepustkę wydaje się cudzoziemcowi na wniosek złożony przez armatora lub kapitana statku morskiego
albo upoważnionego agenta występującego w jego imieniu.
4. Do wniosku o wydanie przepustki dołącza się listę członków załogi statku morskiego zawierającą informacje
określone w załączniku do Konwencji o ułatwieniu międzynarodowego obrotu morskiego, sporządzonej w
Londynie dnia 9 kwietnia 1965 r. (Dz. U. z 1969 r. Nr 30, poz. 236, z 1972 r. Nr 27, poz. 199 oraz z 2003 r. Nr
131, poz. 1200).
5. W przepustce zamieszcza się:
1) imię (imiona) i nazwisko członka załogi statku morskiego;
2) nazwę i numer dokumentu podróży, którym legitymuje się członek załogi statku morskiego;
3) nazwę statku morskiego;
4) nazwę portu (stoczni, przystani);
5) datę wystawienia przepustki oraz okres jej ważności;
6) odcisk stempla kontrolerskiego i podpis wystawiającego przepustkę;
7) informację, że przepustka jest ważna tylko z dokumentem podróży i upoważnia jej posiadacza do
przebywania w obrębie miasta portowego.
6. Przepustkę wydaje się na okres postoju statku morskiego w porcie wskazanym we wniosku o wydanie
przepustki. Przepustka jest wydawana na okres nie dłuższy niż 15 dni.
7. W przypadku nieprzewidzianego przedłużenia się okresu postoju statku morskiego komendant placówki
Straży Granicznej może, na wniosek armatora lub kapitana statku morskiego albo upoważnionego agenta
występującego w jego imieniu, przedłużyć ważność przepustki na okres wskazany we wniosku o przedłużenie
przepustki, nie dłuższy niż 15 dni.
8. Odmawia się wydania przepustki, jeżeli zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art.
21 ust. 1 pkt 7-11.
9. Przepustkę unieważnia się:
1) w przypadku zatrzymania cudzoziemca poza granicami miasta portowego lub po upływie okresu, na który
przepustka została wydana, lub
2) gdy zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 7-11.
10. Do odmowy wydania przepustki i jej unieważnienia stosuje się odpowiednio przepisy art. 23.
11. Wydanie, przedłużenie oraz unieważnienie przepustki rejestruje się w ewidencji prowadzonej przez
komendanta placówki Straży Granicznej.
12. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o
wydanie lub przedłużenie przepustki oraz wzór przepustki, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 5.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 14. 1. Cudzoziemiec może być niezwłocznie doprowadzony do granicy, jeżeli został zatrzymany w strefie
nadgranicznej bezpośrednio po przekroczeniu granicy nieumyślnie i niezgodnie z przepisami.
2. Organ, który zatrzymał cudzoziemca w związku z przekroczeniem granicy wbrew przepisom prawa, pobiera
od niego odciski linii papilarnych, chyba że cudzoziemiec został niezwłocznie doprowadzony do granicy.
5

3. Odciski linii papilarnych od cudzoziemca, o którym mowa w ust. 2, pobiera się za pomocą kart
daktyloskopijnych lub urządzenia do elektronicznego pobierania odcisków.
Art. 15. (23) 1. Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien:
1) uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu;
2) posiadać oraz okazać na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej:
a) dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzający pokrycie przez ubezpieczyciela
kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres zamierzonego pobytu na tym terytorium w przypadku wjazdu na podstawie wizy krajowej,
b) wystarczające środki utrzymania na czas trwania planowanego pobytu oraz na powrót do państwa
pochodzenia lub na tranzyt albo dokument potwierdzający możliwość uzyskania takich środków zgodnie z
prawem,
c) zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeżeli zezwolenia takie
są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem.
2. Obowiązek okazania środków utrzymania lub dokumentów potwierdzających możliwość uzyskania takich
środków zgodnie z prawem nie dotyczy cudzoziemców przekraczających granicę:
1) na podstawie:
a) umów międzynarodowych, które przewidują zwolnienie cudzoziemca z obowiązku posiadania tych środków
albo obowiązek pokrycia kosztów jego pobytu przez polskie organy państwowe lub instytucje publiczne,
b) wizy w celu repatriacji,
c) wizy w celu wykonywania pracy,
d) wizy w celu korzystania z ochrony czasowej,
e) wizy w celu udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie azylu,
f) karty pobytu,
g) wizy w celu korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka;
2) w związku z niesieniem pomocy charytatywnej;
3) w związku z uczestniczeniem w akcji ratunkowej.
3. Kontroli dokumentów potwierdzających cel i warunki planowanego pobytu, środków utrzymania lub
dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje funkcjonariusz Straży Granicznej podczas
przekraczania przez cudzoziemca granicy.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych
określi, w drodze rozporządzenia, wysokość środków utrzymania, które powinien posiadać cudzoziemiec
wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas trwania planowanego pobytu na tym terytorium
oraz na powrót do państwa pochodzenia lub na tranzyt, dokumenty, które mogą potwierdzić możliwość
uzyskania takich środków zgodnie z prawem oraz cel i czas trwania planowanego pobytu, jeżeli ze względu na
cel lub czas trwania planowanego pobytu następuje zróżnicowanie wysokości środków.
5. Określona w rozporządzeniu wysokość środków utrzymania może być zróżnicowana w zależności od celu
lub czasu trwania planowanego pobytu i powinna zapewniać możliwość pokrycia przez cudzoziemca kosztów
zakwaterowania, wyżywienia, tranzytu i powrotu do państwa pochodzenia. Rodzaj dokumentów określonych w
rozporządzeniu powinien zapewniać możliwość potwierdzenia posiadania przez cudzoziemca środków
utrzymania w wymaganej wysokości.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 15a. (24) (uchylony).
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 16. 1. (25) Cudzoziemiec może przedstawić jako dokument potwierdzający możliwość uzyskania
wystarczających środków utrzymania zaproszenie, które mogą wystawić:
1) (26) obywatel polski zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także obywatel państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, oraz członek
jego rodziny, zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadający prawo pobytu lub prawo
stałego pobytu na tym terytorium;
2) (27) cudzoziemiec przebywający bezpośrednio przed wystawieniem zaproszenia legalnie i nieprzerwanie
przez okres co najmniej 5 lat na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub posiadający zezwolenie na osiedlenie
się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE;
6

3) osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, mająca siedzibę na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
- zwani dalej "zapraszającymi".
1a. (28) Do ustalenia, że pobyt cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest nieprzerwany, stosuje się przepis art. 64 ust. 4.
2. W zaproszeniu zamieszcza się:
1) dane zapraszającego:
a) imię (imiona), nazwisko, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, adres zamieszkania, zawód, rodzaj, serię i
numer dokumentu tożsamości lub
b) firmę albo nazwę, numer REGON oraz siedzibę osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej;
2) imię (imiona), nazwisko, datę i miejsce urodzenia, płeć, obywatelstwo, adres zamieszkania, serię i numer
dokumentu podróży zapraszanego cudzoziemca oraz stopień pokrewieństwa z zapraszającym;
3) imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia i płeć małżonka oraz dzieci zapraszanego cudzoziemca, o ile są
zapraszani;
4) zobowiązanie się zapraszającego do pokrycia kosztów związanych z pobytem i wyjazdem zapraszanego
cudzoziemca, w tym kosztów ewentualnego leczenia oraz kosztów wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
5) określenie czasu, na który zapraszający zaprasza cudzoziemca;
6) nazwę organu, który dokonał wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń;
7) datę i numer wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń;
8) podpis zapraszającego.
Art. 17. 1. Zaproszenie uzyskuje ważność z chwilą wpisania go, na wniosek zapraszającego, do ewidencji
zaproszeń i jest ważne przez okres roku.
2. Na żądanie organu, który przyjął wniosek o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń, zapraszający jest
obowiązany przedstawić dokumenty potwierdzające możliwość wywiązania się z zobowiązania do pokrycia
kosztów związanych z pobytem cudzoziemca, a w szczególności dokumenty potwierdzające posiadanie źródeł
dochodów lub własnych środków materialnych i ich wysokość oraz dokumenty potwierdzające tytuł prawny do
zajmowanego lokalu mieszkalnego lub możliwość zapewnienia cudzoziemcowi zamieszkania.
3. Decyzję o odmowie wpisania lub o unieważnieniu wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń wydaje się,
jeżeli:
1) (29) zapraszanym jest cudzoziemiec, w przypadku którego zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności, o
których mowa w art. 35 pkt 1, 4 lub 6;
2) sytuacja finansowa zapraszającego, a w przypadku osoby fizycznej także warunki mieszkaniowe,
wskazują, że nie będzie on w stanie zadośćuczynić obowiązkom przyjętym na siebie w zaproszeniu;
3) zapraszający nie wykonał zobowiązań wynikających z uprzednio wystawionego zaproszenia;
4) (30) zapraszający nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 16 ust. 1.
3a. (31) Decyzję o unieważnieniu wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń można wydać także na wniosek
zapraszającego złożony co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem okresu, na który cudzoziemiec został
zaproszony.
4. Unieważnienie wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń powoduje utratę jego ważności.
Art. 18. Wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zapraszającego wpisuje
zaproszenie do ewidencji zaproszeń lub wydaje decyzję o odmowie wpisania albo o unieważnieniu zaproszenia.
Art. 19. (32) W przypadku gdy zapraszający nie wykonał zobowiązań wynikających z wystawionego
zaproszenia, Skarb Państwa lub inne podmioty mogą dochodzić od zapraszającego, w postępowaniu przed
sądem, zwrotu kosztów poniesionych w związku z pobytem cudzoziemca i opuszczeniem przez niego
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wynikających z wykonywania przez te podmioty obowiązków
określonych ustawami, do pokrycia których zobowiązany był zapraszający.
Art. 20. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory:
1) zaproszenia,
2) formularza wniosku o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń
- uwzględniając dane, o których mowa w art. 16 ust. 2.
2. Wzór formularza wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinien uwzględniać także nazwiska poprzednie
i cel wjazdu osoby zapraszanej oraz dane dotyczące sytuacji finansowej i warunków mieszkaniowych
zapraszającego.
7

3. W przypadku zmiany wzoru zaproszenia w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, można określić termin
ważności zaproszeń wydanych na blankietach dotychczasowego wzoru oraz termin, do którego mogą być
stosowane blankiety dotychczasowego wzoru.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 21. (33) 1. Cudzoziemcowi odmawia się wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:
1) nie posiada ważnych dokumentów lub wizy, o których mowa w art. 13 ust. 1;
2) nie uiścił opłaty, do której uiszczenia był obowiązany na podstawie art. 13 ust. 2;
3) nie posiada dokumentu potwierdzającego posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzającego pokrycie
przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres zamierzonego
pobytu na tym terytorium;
4) wykorzystał dopuszczalny czas pobytu na terytorium państw obszaru Schengen przez 3 miesiące w okresie
6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
5) nie przedstawił dokumentów wystarczających do potwierdzenia celu i warunków planowanego pobytu;
6) nie posiada wystarczających środków utrzymania w odniesieniu do długości i celu planowanego pobytu
lub środków na powrót do państwa pochodzenia lub tranzyt albo dokumentu potwierdzającego możliwość
uzyskania takich środków zgodnie z prawem;
7) posiada podrobiony lub przerobiony dokument podróży, wizę lub inny dokument uprawniający do wjazdu
i pobytu;
8) dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest niepożądany;
9) dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen, o którym mowa w art. 92
Konwencji Wykonawczej Schengen, do celów odmowy wjazdu;
10) wjazd lub pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić zagrożenie dla
zdrowia publicznego;
11) wjazd lub pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub stosunków
międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca, który:
1) posiada zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielone na podstawie art. 53a ust. 2;
2) posiada wizę jednolitą pobytową upoważniającą tylko do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11.
3. Przepisów ust. 1 pkt 1-7 i pkt 9-11 nie stosuje się do cudzoziemca przejeżdżającego przez terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej tranzytem w przypadkach, o których mowa w art. 5 ust. 4 lit. a rozporządzenia (WE)
nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks
zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz. Urz. UE L 105 z
13.04.2006, str. 1), zwany dalej "kodeksem granicznym Schengen".
4. Przepisów ust. 1 pkt 2 i 3 nie stosuje się do cudzoziemca wjeżdżającego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na okres nieprzekraczający 3 miesięcy.
5. Okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lub 9, nie mogą stanowić wyłącznej podstawy odmowy wjazdu
cudzoziemcowi, który posiada wizę krajową lub wizę jednolitą pobytową upoważniającą tylko do wjazdu i
pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
6. Okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, nie mogą stanowić wyłącznej podstawy odmowy wjazdu
cudzoziemcowi podróżującemu do innego państwa obszaru Schengen, które wydało mu wizę krajową, lub
posiadającemu wizę jednolitą tranzytową.
7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz chorób mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, których rozpoznanie lub
podejrzenie wystąpienia może stanowić podstawę odmowy wjazdu cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
2) kryteria pozwalające rozpoznać lub podejrzewać wystąpienie chorób mogących stanowić zagrożenie dla
zdrowia publicznego, o których mowa w pkt 1
- uwzględniając tylko choroby epidemiczne określone przez Światową Organizację Zdrowia oraz inne choroby
wysoce zakaźne i szczególnie niebezpieczne, które podlegają zwalczaniu u obywateli polskich na podstawie
przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384, z
8

późn. zm.), oraz mając na celu zapewnienie humanitarnego traktowania cudzoziemców i zapobieżenie
zagrożeniu dla zdrowia publicznego w obszarze przejścia granicznego.
Art. 21a. (34) 1. Cudzoziemcowi, który nie spełnia warunków dotyczących wjazdu określonych w ustawie lub w
art. 5 kodeksu granicznego Schengen, komendant placówki Straży Granicznej, po uzyskaniu zgody
Komendanta Głównego Straży Granicznej, może zezwolić na wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
okres pobytu nie dłuższy niż 15 dni, jeżeli wymagają tego względy humanitarne, interes Rzeczypospolitej
Polskiej lub zobowiązania międzynarodowe. Do wydania zezwolenia i samego zezwolenia nie stosuje się
przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
2. O wydaniu zezwolenia Komendant Główny Straży Granicznej informuje Szefa Urzędu do Spraw
Cudzoziemców, a jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów
odmowy wjazdu, również właściwy organ innego państwa obszaru Schengen, które dokonało wpisu.
Art. 22. (35) (uchylony).
Art. 23. 1. (36) Decyzje o odmowie wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje komendant
placówki Straży Granicznej.
2. Od decyzji komendanta placówki Straży Granicznej przysługuje odwołanie do Komendanta Głównego
Straży Granicznej.
3. Decyzjom, o których mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
4. Komendant placówki Straży Granicznej odnotowuje wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1, w
dokumencie podróży cudzoziemca.
5. (37) Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób odnotowywania w
dokumencie podróży cudzoziemca wydania decyzji o odmowie wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej. Sposób odnotowywania powinien zapewniać możliwość ustalenia podczas kontroli dokumentu
podróży cudzoziemca, czy i w jakim dniu decyzja taka została wydana.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 24. 1. Postępowanie prowadzone przez organy Straży Granicznej przed wydaniem decyzji, o których
mowa w art. 23 ust. 1, ogranicza się do:
1) przesłuchania cudzoziemca;
2) kontroli dokumentów posiadanych przez cudzoziemca;
3) przesłuchania osób wskazanych przez cudzoziemca, towarzyszących mu w podróży;
4) podjęcia innych czynności kontrolnych przewidzianych w ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży
Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 170, poz. 1218).
2. Czynności podejmowane w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, mogą być ograniczone jedynie do
kontroli posiadanych przez cudzoziemca dokumentów, jeżeli jest to uzasadnione warunkami organizacyjnymi i
technicznymi wykonywania tych czynności.
Art. 24a. (38) 1. (39) Komendant placówki Straży Granicznej jest organem właściwym do podejmowania
decyzji w sprawie odmowy wjazdu zgodnie z art. 13 ust. 2 kodeksu granicznego Schengen.
2. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Art. 24b. (40) Do przekraczania przez cudzoziemca granicy w zakresie uregulowanym przepisami kodeksu
granicznego Schengen nie stosuje się przepisów art. 13, art. 14, art. 15 ust. 1-3, 6 i 7 i art. 23-24.
Art. 24c. (41) Przepisów rozdziału, z wyjątkiem art. 21 ust. 7, nie stosuje się do przekraczania granicy przez
cudzoziemców w ramach małego ruchu granicznego.
Rozdział 2a(42)
Przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego
Art. 24d. Cudzoziemcy zamieszkujący w strefie przygranicznej państwa sąsiadującego z Rzecząpospolitą
Polską, przekraczający granicę w celu pobytu w polskiej strefie przygranicznej na podstawie ważnego
zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, na zasadach określonych w umowie
o małym ruchu granicznym zawartej przez Rzeczpospolitą Polską z tym państwem, są zwolnieni z obowiązku
posiadania wiz.
Art. 24e. 1. Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego może być wydane
cudzoziemcowi, który spełnia warunki określone w art. 9 rozporządzenia nr 1931/2006.
2. Jeżeli cudzoziemiec nie spełnia warunków określonych w rozporządzeniu nr 1931/2006, odmawia się mu
wydania zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego.
Art. 24f. 1. Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego
ruchu granicznego składa na formularzu wniosek i przedstawia w nim powody częstego przekraczania granicy
w ramach małego ruchu granicznego oraz dołącza:
9

1) fotografie wnioskodawcy;
2) dokumenty potwierdzające posiadanie miejsca stałego zamieszkania w strefie przygranicznej;
3) dokumenty potwierdzające powody częstego przekraczania granicy.
2. Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego jest obowiązany przedstawić właściwemu organowi ważny dokument podróży.
3. W zezwoleniu na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego zamieszcza się: fotografię,
informację o płci posiadacza, dane oraz pouczenie, o których mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr
1931/2006, serię i numer zezwolenia, nazwę organu wydającego, a także w razie potrzeby informacje, o których
mowa w art. 15 ust. 4 lit. a rozporządzenia nr 1931/2006.
Art. 24g. 1. Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego cofa się, jeżeli:
1) zostało wydane z naruszeniem przepisów rozporządzenia nr 1931/2006;
2) po wydaniu zezwolenia cudzoziemiec przestał spełniać warunki do jego wydania.
2. W przypadku wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego cudzoziemiec zwraca zezwolenie konsulowi, który je wydał.
Art. 24h. 1. Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydaje, odmawia jego
wydania lub cofa konsul właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca.
2. Decyzja konsula w sprawie wydania lub cofnięcia zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego
ruchu granicznego jest ostateczna.
Art. 24i. 1. Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego unieważnia się, w
drodze decyzji, jeżeli cudzoziemiec, który wjechał na jego podstawie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
1) przebywa na tym terytorium po upływie okresu pobytu, do którego był uprawniony na podstawie
zezwolenia, lub
2) przebywa poza strefą przygraniczną, w której zgodnie z zezwoleniem mógł przebywać
- jeżeli zachodzą przeszkody prawne do wydania w tych okolicznościach decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca
do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub decyzji o wydaleniu.
2. Decyzję o unieważnieniu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydaje
komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski) Policji, komendant placówki Straży
Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej, który w wyniku kontroli legalności pobytu cudzoziemca
stwierdził okoliczności uzasadniające unieważnienie tego zezwolenia.
3. Od decyzji o unieważnieniu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego
przysługuje odwołanie do wojewody właściwego ze względu na siedzibę organu, który wydał decyzję.
Art. 24j. 1. Komendant placówki Straży Granicznej zatrzymuje zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach
małego ruchu granicznego, jeżeli podczas kontroli granicznej stwierdzi, że zezwolenie to zostało cofnięte lub
unieważnione.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych
określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania po zatrzymaniu podczas kontroli granicznej zezwolenia na
przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego oraz wzór zaświadczenia o zatrzymaniu
zezwolenia, uwzględniając konieczność uniemożliwienia korzystania z tego zezwolenia.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 24k. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór formularza wniosku o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego, uwzględniając w szczególności dane, o których mowa w art. 12, w zakresie niezbędnym do
wydania zezwolenia oraz liczbę i wymogi dotyczące dołączanych do wniosku fotografii;
2) wzór zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, uwzględniając wymogi
określone w art. 24f ust. 3 i w przepisach art. 7 ust. 3 i art. 15 ust. 4 rozporządzenia nr 1931/2006.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Rozdział 3
Wizy
Art. 25. (43) 1. Wiza określa:
1) numer dokumentu podróży cudzoziemca;
2) miejsce i datę jej wydania;
3) cel wjazdu i pobytu;
4) okres ważności wizy, podczas którego może nastąpić pierwszy wjazd na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub państw obszaru Schengen i musi nastąpić ostatni wyjazd z tego terytorium;
10

5) okres pobytu, przez który cudzoziemiec może przebywać, w okresie ważności wizy, na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub państw obszaru Schengen;
6) liczbę wjazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub państw obszaru Schengen dozwolonych w
okresie pobytu.
2. Wiza może uprawniać do jednego, dwóch lub nieograniczonej liczby wjazdów.
3. Początek okresu ważności wizy powinien przypadać na okres 3 miesięcy od dnia wydania wizy.
4. Wiza może określać inne warunki wjazdu, a także zawierać inne informacje, a w szczególności:
1) imię i nazwisko cudzoziemca oraz jego fotografię;
2) miejsce, w którym powinno nastąpić przekroczenie granicy;
3) liczbę dzieci oraz innych osób towarzyszących cudzoziemcowi, wpisanych do jego dokumentu podróży.
5. Wiza może zawierać zakodowany zapis danych i informacji, o których mowa w ust. 1 i 4.
Art. 26. (44) 1. Wizę wydaje się jako wizę:
1) jednolitą: pobytową lub tranzytową;
2) krajową.
2. Wiza jednolita pobytowa uprawnia do jednego lub większej liczby wjazdów, pod warunkiem, że ani długość
ciągłego pobytu, ani całkowita długość kolejnych pobytów na terytorium państw obszaru Schengen nie
przekraczają 3 miesięcy w ciągu każdego okresu 6 miesięcy liczonego od dnia pierwszego wjazdu na to
terytorium.
3. Wiza jednolita tranzytowa uprawnia do:
1) przejazdu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen w drodze na
terytorium innego państwa niż państwa obszaru Schengen, pod warunkiem że tranzyt nie przekracza 5 dni;
2) pobytu w strefie tranzytowej lotniska międzynarodowego.
4. Wiza krajowa uprawnia do wjazdu i ciągłego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub kilku
pobytów następujących po sobie, trwających łącznie dłużej niż 3 miesiące i nieprzekraczających łącznie roku w
okresie ważności wizy.
5. Okres pobytu na podstawie wizy jednolitej pobytowej lub wizy krajowej ustala się w granicach określonych
w ust. 2 lub 4 odpowiednio do celu pobytu wskazanego przez cudzoziemca.
6. Na wniosek cudzoziemca może być wydana wiza krajowa, która przez okres 3 miesięcy, licząc od
pierwszego dnia jej ważności, uprawnia do wjazdu i pobytu także jako wiza jednolita pobytowa, jeżeli nie
zachodzą przesłanki odmowy wydania wizy krajowej oraz wizy jednolitej pobytowej.
7. Okres ważności wizy jednolitej pobytowej lub wizy krajowej nie może przekroczyć 5 lat.
Art. 27. (45) 1. Wiza jednolita może być wydana cudzoziemcowi, który spełnia warunki określone w art. 5 ust.
1 lit. a i c-e kodeksu granicznego Schengen.
2. Wiza jednolita o ograniczonej ważności terytorialnej upoważniająca do wjazdu i pobytu tylko na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej może być wydana cudzoziemcowi:
1) który nie spełnia warunków wjazdu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c-e kodeksu granicznego Schengen,
2) który wykorzystał dopuszczalny czas pobytu na terytorium państw obszaru Schengen przez 3 miesiące w
ciągu każdego okresu 6 miesięcy liczonego od dnia pierwszego wjazdu,
3) ze względu na wyjątkową pilność sprawy, w szczególności uzasadnioną względami humanitarnymi,
zobowiązaniami międzynarodowymi lub interesem Rzeczypospolitej Polskiej, gdy centralny organ wizowy
innego państwa obszaru Schengen zajął negatywne stanowisko w toku konsultacji, o których mowa w art. 39
ust. 2 pkt 2, lub konsul odstąpił od przeprowadzenia konsultacji
- pod warunkiem, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmowę wydania wizy krajowej; warunek ten nie
dotyczy wydania wizy w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11.
3. Wiza jednolita o ograniczonej ważności terytorialnej upoważniająca cudzoziemca do wjazdu i pobytu tylko
na terytorium niektórych państw obszaru Schengen może być wydana, gdy dokument podróży cudzoziemca jest
uznawany tylko na terytorium tych państw.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 28. (46) 1. Wiza jednolita pobytowa lub wiza krajowa mogą być wydane w celu:
1) turystycznym;
2) odwiedzin;
3) udziału w imprezach sportowych;
4) prowadzenia działalności gospodarczej;
5) prowadzenia działalności kulturalnej lub udziału w konferencjach międzynarodowych;
11

6) wykonywania zadań służbowych przez przedstawicieli organu państwa obcego oraz organizacji
międzynarodowej;
7) wykonywania pracy;
8) odbycia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich albo
studiów trzeciego stopnia;
9) naukowym, szkoleniowym, dydaktycznym, innym niż cel, o którym mowa w pkt 8;
10) korzystania z ochrony czasowej;
11) przyjazdu ze względów humanitarnych, ze względu na interes państwa lub zobowiązania
międzynarodowe;
12) dołączenia do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej lub przebywania z nim;
13) udziału w programie wymiany kulturalnej lub edukacyjnej albo programie pomocy humanitarnej lub
programie wakacyjnej pracy studentów;
14) innym niż określony w pkt 1-13 oraz ust. 2 i 3.
2. Wiza może być wydana także jako wiza:
1) dyplomatyczna;
2) służbowa;
3) kurierska.
3. Wiza w celu:
1) udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie azylu,
2) o którym mowa w art. 43 ust. 4, art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3,
3) przesiedlenia się jako członek najbliższej rodziny repatrianta,
4) realizacji zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na
pobyt rezydenta długoterminowego WE,
5) korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka,
6) repatriacji
- może być wydana tylko jako wiza krajowa.
Art. 29. (47) 1. Wiza w celu wykonywania pracy może być wydana cudzoziemcowi, który przedstawi
zezwolenie na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o
zamiarze powierzenia wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu, który odpowiada okresowi wskazanemu w
zezwoleniu lub oświadczeniu, jednak nie dłuższy niż wskazany w art. 26 ust. 2 lub 4.
3. Cudzoziemcowi, który zamierza wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracę zależną od rytmu
pór roku przez czas określony, wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu, który odpowiada
okresowi wskazanemu w zezwoleniu na pracę lub pisemnym oświadczeniu pracodawcy o zamiarze powierzenia
cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane, nie dłużej jednak niż na 6
miesięcy w okresie 12 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu.
Art. 30. (48) Wizę dyplomatyczną wydaje się szefowi i członkowi personelu misji dyplomatycznej,
kierownikowi urzędu konsularnego i członkowi personelu konsularnego państwa obcego oraz innej osobie
zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a
także członkom ich rodzin.
Art. 31. (49) Wizę służbową wydaje się członkowi personelu administracyjnego i technicznego, członkowi
personelu służby misji dyplomatycznej, pracownikowi konsularnemu, członkowi personelu służby urzędu
konsularnego, innej osobie skierowanej do pracy w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przyjeżdżającej służbowo
zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a
także członkom ich rodzin.
Art. 32. (50) Wizę dyplomatyczną i służbową wydaje się na okres pełnienia funkcji, z którą jest związane
uprawnienie do uzyskania tego rodzaju wizy.
Art. 33. (51) Wizę kurierską wydaje się kurierowi dyplomatycznemu.
Art. 34. (52) 1. Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy jednolitej, jeżeli jego dane znajdują się w wykazie
cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, lub cudzoziemiec nie
spełnia warunków wjazdu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a i c-e kodeksu granicznego Schengen.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wiz jednolitych o ograniczonej ważności terytorialnej.
Art. 35. (53) Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy krajowej, jeżeli:
12

1) jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jest niepożądany;
2) nie posiada wystarczających środków utrzymania na czas trwania planowanego pobytu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
3) nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ważnego przez okres zamierzonego pobytu cudzoziemca na tym
terytorium;
4) zachodzi obawa, że wydanie wizy mogłoby spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa
państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej;
5) okres ważności dokumentu podróży cudzoziemca upływa wcześniej niż 3 miesiące przed upływem okresu
ważności wnioskowanej wizy;
6) w postępowaniu o wydanie wizy:
a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe
informacje,
b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument
bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;
7) nie uzasadnił celu lub warunków planowanego pobytu.
Art. 36. (54) 1. Wizę wydaje lub odmawia jej wydania konsul. Wizę w celu wykonywania pracy wydaje lub
odmawia jej wydania konsul właściwy ze względu na państwo stałego zamieszkania cudzoziemca.
2. Jeżeli cudzoziemiec legalnie przebywa na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, wizę w celu wykonywania pracy może mu wydać
inny konsul niż wskazany w ust. 1 zdanie drugie.
3. Wizę dyplomatyczną, służbową i kurierską wydają lub odmawiają jej wydania:
1) minister właściwy do spraw zagranicznych;
2) konsul.
4. Wizę dyplomatyczną i służbową wydaje minister właściwy do spraw zagranicznych na podstawie noty
ministerstwa spraw zagranicznych państwa obcego lub jego misji dyplomatycznej, a konsul - dodatkowo na
podstawie wniosku o wydanie wizy.
5. Decyzja wydana przez konsula jest ostateczna.
6. Konsul jest obowiązany uzasadnić ustnie odmowę wydania wizy, o której mowa w art. 28 ust. 1 pkt 12, może
jednak odstąpić od uzasadnienia w całości lub w części, jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa
państwa.
Art. 37. (55) 1. Komendant placówki Straży Granicznej może wydać wizę jednolitą na zasadach określonych
w rozporządzeniu Rady (WE) nr 415/2003 z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie wydawania wiz na granicy, w
tym wydawania takich wiz marynarzom podróżującym tranzytem (Dz. Urz. WE L 64 z 07.03.2003, str. 1; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 119).
2. Postępowanie w sprawie wydania wizy na granicy może być ograniczone do czynności, o których mowa w
art. 24.
3. Komendant placówki Straży Granicznej odnotowuje wydanie decyzji o odmowie wydania wizy na granicy w
dokumencie podróży cudzoziemca.
4. Decyzja wydana przez komendanta placówki Straży Granicznej jest ostateczna.
5. Komendant Główny Straży Granicznej:
1) informuje właściwe organy innych państw obszaru Schengen o wydaniu na granicy wizy jednolitej o
ograniczonej ważności terytorialnej;
2) gromadzi informacje o wizach o ograniczonej ważności terytorialnej wydanych na granicy przez organy
innych państw obszaru Schengen, upoważniających do wjazdu na terytorium tych państw.
Art. 38. (56) 1. Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie wizy składa na formularzu wniosek, który zawiera:
1) dane osobowe cudzoziemca oraz dane objętych wnioskiem dzieci i innych osób wpisanych do dokumentu
podróży cudzoziemca, w zakresie niezbędnym do wydania wizy;
2) cechy dokumentu podróży cudzoziemca;
3) informację o podróżach i pobytach zagranicznych w okresie ostatnich 5 lat;
4) wskazanie i uzasadnienie celu pobytu.
2. Do wniosku dołącza się fotografie osób objętych wnioskiem oraz dokumenty potwierdzające:
13

1) okoliczności podane we wniosku;
2) pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium państw obszaru Schengen w wysokości co
najmniej 30.000 euro przez okres zamierzonego pobytu na tym terytorium - w przypadku wniosku o wydanie
wizy jednolitej pobytowej;
3) posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych lub pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez okres zamierzonego pobytu na tym terytorium - w przypadku wniosku o
wydanie wizy krajowej.
3. Komendant placówki Straży Granicznej w przypadku, o którym mowa w art. 37 ust. 1, może zwolnić
cudzoziemca od obowiązku dołączenia fotografii.
Art. 39. (57) 1. Wydanie wizy jednolitej w przypadkach określonych przez Radę Unii Europejskiej na
podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen wymaga uzyskania zgody Szefa Urzędu do Spraw
Cudzoziemców działającego jako centralny organ wizowy.
2. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców konsultuje możliwość wyrażenia zgody na wydanie wizy jednolitej:
1) w przypadkach określonych w załączniku 5A do Wspólnych Instrukcji Konsularnych dla misji
dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz (Dz. Urz. UE C 326 z 22.12.2005, str. 1), zwanych
dalej "Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi", z:
a) Komendantem Głównym Straży Granicznej,
b) Komendantem Głównym Policji,
c) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
d) Szefem Agencji Wywiadu,
e) ministrem właściwym do spraw zagranicznych;
2) w przypadkach określonych w załączniku 5B lub 5C do Wspólnych Instrukcji Konsularnych, z
centralnymi organami wizowymi innych państw obszaru Schengen.
3. Jeżeli wydanie wizy przez organ wizowy innego państwa obszaru Schengen wymaga zgody centralnego
organu wizowego Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców działający jako centralny
organ wizowy konsultuje możliwość wyrażenia zgody z organami, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4. Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązane, w terminie 5 dni od dnia otrzymania wniosku o
konsultację, przekazać opinię w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej. Nieprzekazanie opinii w tym
terminie uznaje się za równoważne z wydaniem opinii pozytywnej.
5. Na wniosek organów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, termin przekazania opinii w sprawie zgody na wydanie
wizy jednolitej może być przedłużony o 5 dni, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach do 80 dni.
6. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje konsula o wyrażeniu zgody na wydanie wizy jednolitej lub
braku zgody na jej wydanie, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie. Termin ten ulega
przedłużeniu odpowiednio do przedłużenia terminu przekazania opinii, o którym mowa w ust. 5, lub
przekazania stanowiska przez centralne organy wizowe innych państw obszaru Schengen, o czym Szef Urzędu
do Spraw Cudzoziemców zawiadamia konsula.
7. Przepisu ust. 5 i 6 w zakresie dotyczącym terminów nie stosuje się, gdy inne terminy wynikają z umów
międzynarodowych o ułatwieniach wizowych zawartych przez Unię Europejską.
8. Nieudzielenie konsulowi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacji w sprawie zgody na
wydanie wizy jednolitej w terminach, o których mowa w ust. 6, uznaje się za wyrażenie zgody.
9. Wiza wydawana na granicy przez komendanta placówki Straży Granicznej nie wymaga zgody Szefa Urzędu
do Spraw Cudzoziemców.
Art. 40. (58) 1. Przed wydaniem wizy jednolitej, do której nie stosuje się art. 17 ust. 2 Konwencji
Wykonawczej Schengen, lub wizy krajowej, organ właściwy do jej wydania może zwrócić się do Szefa Urzędu
do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca zachodzą
okoliczności, o których mowa w art. 34 lub art. 35 pkt 1-4, 6 i 7.
2. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przekazuje informacje, czy wobec cudzoziemca zachodzą
okoliczności, o których mowa w art. 34 lub art. 35 pkt 1-4, 6 i 7, po konsultacji z organami, o których mowa w
art. 39 ust. 2 pkt 1.
3. Przepisy art. 39 ust. 4-8 stosuje się odpowiednio.
Art. 41. (59) 1. Wizę krajową zamieszcza się w dokumencie podróży lub w polskim dokumencie tożsamości
cudzoziemca, a w przypadku szczególnym, uzasadnionym interesem cudzoziemca, na osobnym blankiecie
wizowym.
14

2. Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy krajowej, w
przypadku wymiany dokumentu podróży albo polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca, wojewoda
właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, na jego wniosek, zamieszcza wizę w nowym
dokumencie.
3. Organ, który wydał cudzoziemcowi wizę krajową, może, z urzędu lub na wniosek cudzoziemca, sprostować
w niej błędy pisarskie i oczywiste omyłki.
4. Jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, błędy pisarskie i oczywiste omyłki w
wizie krajowej wydanej cudzoziemcowi przez konsula prostuje wojewoda właściwy ze względu na miejsce
pobytu cudzoziemca.
5. Organ, który sprostował błędy pisarskie i oczywiste omyłki w wizie krajowej wydanej cudzoziemcowi,
zamieszcza w dokumencie podróży lub polskim dokumencie tożsamości cudzoziemca nową wizę prawidłowo
wypełnioną i anuluje wizę wydaną poprzednio.
Art. 42. (60) 1. Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej można przedłużyć
wizę jednolitą pobytową lub wizę krajową, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
1) przemawia za tym ważny interes zawodowy lub osobisty cudzoziemca albo względy humanitarne;
2) zdarzenia, które są przyczyną ubiegania się o przedłużenie wizy, wystąpiły niezależnie od woli
cudzoziemca i nie były możliwe do przewidzenia w chwili wydania wizy;
3) okoliczności sprawy nie wskazują, że cel pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
będzie inny niż deklarowany;
4) nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 34 lub w art. 35 pkt 1-6.
2. Okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przedłużonej wizy nie może przekraczać
okresu pobytu przewidzianego dla danego typu wizy.
3. Cudzoziemcowi przebywającemu w szpitalu, którego stan zdrowia wyklucza przewiezienie lub wyjazd do
innego państwa, wizę przedłuża się do dnia, w którym stan jego zdrowia pozwoli na opuszczenie terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Organ właściwy do przedłużenia wizy może powołać biegłego lekarza w celu wydania opinii w sprawie, o
której mowa w ust. 3.
5. Wizę przedłuża się jednokrotnie z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 3. Przedłużenia wizy
dokonuje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca przez zamieszczenie naklejki
wizowej w dokumencie podróży cudzoziemca.
6. Przedłużenie lub odmowa przedłużenia wizy następuje w drodze decyzji.
7. O przedłużeniu wizy jednolitej pobytowej wydanej przez organ innego państwa obszaru Schengen wojewoda
informuje właściwy organ tego państwa.
Art. 42a. (61) (uchylony).
Art. 43. (62) 1. Cudzoziemiec jest obowiązany złożyć wniosek o przedłużenie wizy co najmniej 7 dni przed
upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie jednolitej lub co najmniej 14 dni przed upływem
okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie krajowej.
2. Do wniosku o przedłużenie wizy stosuje się odpowiednio art. 38.
3. Wojewoda powinien przedłużyć wizę albo odmówić jej przedłużenia przed upływem okresu pobytu
oznaczonego w wizie, jeżeli wniosek o jej przedłużenie został złożony w terminie, o którym mowa w ust. 1.
4. Wojewoda wydaje cudzoziemcowi, który złożył wniosek w terminach określonych w ust. 1, wizę krajową na
okres postępowania w sprawie przedłużenia wizy i anuluje ją po wydaniu decyzji ostatecznej w tej sprawie.
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się w razie zawieszenia postępowania w sprawie przedłużenia wizy na wniosek
strony.
Art. 44. (63) 1. Wizę krajową unieważnia się, jeżeli:
1) dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest niepożądany;
2) wjazd lub pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub naruszać
interes Rzeczypospolitej Polskiej;
3) okres ważności dokumentu podróży cudzoziemca upływa wcześniej niż 3 miesiące przed upływem okresu
ważności posiadanej przez niego wizy;
4) cudzoziemiec w postępowaniu o wydanie wizy:
a) złożył wniosek zawierający lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub
fałszywe informacje,
15

b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument, lub
takiego dokumentu jako autentycznego używał.
2. Wizę krajową można unieważnić, jeżeli cudzoziemiec nie przedstawił wystarczających dokumentów
potwierdzających zamierzony cel i warunki planowanego pobytu.
3. Do unieważniania wizy jednolitej stosuje się przepisy załącznika V do kodeksu granicznego Schengen oraz
decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad anulowania,
unieważniania lub skracania okresu ważności wizy jednolitej (Dz. Urz. WE L 239 z 22.09.2000, str. 154; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 2, str. 131).
4. Postępowanie w sprawie unieważnienia wizy może być ograniczone do czynności, o których mowa w art. 24.
5. Decyzję o unieważnieniu wizy wydaje komendant placówki Straży Granicznej lub komendant oddziału
Straży Granicznej.
6. Od decyzji komendanta placówki Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży Granicznej o
unieważnieniu wizy przysługuje odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej.
7. Decyzji o unieważnieniu wizy nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
8. Wydanie decyzji o unieważnieniu wizy odnotowuje się w dokumencie podróży cudzoziemca.
9. Komendant Główny Straży Granicznej informuje o unieważnieniu wizy jednolitej wydanej przez organ
innego państwa obszaru Schengen właściwy organ tego państwa, podając przyczynę unieważnienia.
Art. 45. (64) 1. Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem
okresu pobytu oznaczonego w wizie oraz przed upływem okresu ważności wizy, chyba że posiada ważny
dokument uprawniający do pobytu na tym terytorium.
2. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy międzynarodowej
o zniesieniu obowiązku wizowego lub jednostronnego zniesienia obowiązku wizowego, lub wobec którego
stosuje się częściowe lub całkowite zniesienie obowiązku wizowego, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr
539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy
podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz. Urz.
WE L 81 z 21.03.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 65, z
późn. zm.), jest obowiązany opuścić to terytorium przed upływem terminu przewidzianego w umowie
międzynarodowej, w jednostronnym zniesieniu obowiązku wizowego lub w rozporządzeniu, chyba że posiada
ważny dokument uprawniający do pobytu na tym terytorium.
3. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ruchu bezwizowym na podstawie
umowy międzynarodowej o zniesieniu obowiązku wizowego lub w związku z jednostronnym zniesieniem przez
Rzeczpospolitą Polską obowiązku wizowego jest obowiązany opuścić to terytorium po upływie okresu pobytu,
na który wjechał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie później niż po upływie 3 miesięcy od dnia
wejścia w życie wypowiedzenia umowy lub przywrócenia obowiązku wizowego.
4. Jeżeli wejście w życie wypowiedzenia umowy o całkowitym lub częściowym zniesieniu obowiązku
wizowego lub przywrócenie obowiązku wizowego nastąpiło przed ogłoszeniem o tym w formie prawem
przewidzianej, termin, o którym mowa w ust. 3, liczy się od dnia tego ogłoszenia.
Art. 45a. (65) (uchylony).
Art. 45b. (66) (uchylony).
Art. 46. (67) Minister właściwy do spraw zagranicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) dokumenty potwierdzające pełnienie funkcji szefów i członków personelu misji dyplomatycznych,
kierowników urzędów konsularnych i członków personelu konsularnego państw obcych oraz innych osób
zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a
także status członków ich rodzin,
2) wzory dokumentów, o których mowa w pkt 1,
3) oznaczenie wiz wydawanych osobom, o których mowa w pkt 1
- uwzględniając obowiązujące w tym zakresie umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe.
Art. 47. (68) 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) oznaczenie wiz, z wyłączeniem wiz wydawanych szefom i członkom personelu misji dyplomatycznych,
kierownikom urzędów konsularnych i członkom personelu konsularnego państw obcych oraz innym osobom
zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych oraz
członkom ich rodzin, uwzględniając typy wiz, o których mowa w art. 26, i cele wydania wizy określone w art.
28;
16

2) wzór wizy krajowej, uwzględniając zakres danych, które powinny być w niej zawarte, określony w art. 25
ust. 1-4;
3) wzór blankietu wizowego, o którym mowa w art. 41 ust. 1;
4) wzory formularzy wniosków o wydanie wizy lub jej przedłużenie, uwzględniając w szczególności dane, o
których mowa w art. 12 i art. 38 ust. 1, oraz liczbę fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do
wniosków;
5) sposób odnotowywania przyjęcia wniosku wizowego;
6) sposób przekazywania przez konsula Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców danych zawartych we
wniosku o wydanie wizy w celu przeprowadzenia konsultacji, o których mowa w art. 39, lub przekazania
informacji, o których mowa w art. 40;
7) sposób zamieszczania wizy krajowej w dokumencie podróży oraz anulowania wizy krajowej wydawanej
w toku postępowań: o przedłużenie wizy, wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia
na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;
8) sposób odnotowywania przez komendanta placówki Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży
Granicznej wydania decyzji o odmowie wydania wizy lub unieważnieniu wizy w dokumencie podróży.
2. Sposób odnotowywania przyjęcia wniosku wizowego, zamieszczania wizy krajowej w dokumencie podróży,
anulowania wizy krajowej, odnotowywania wydania decyzji o odmowie wydania wizy lub unieważnieniu wizy
powinien zapewniać możliwość kontroli wykonania tych czynności.
3. Sposób przekazywania przez konsula Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców danych, o których mowa w
ust. 1 pkt 6, powinien zapewniać sprawne przeprowadzenie konsultacji, przekazywania informacji oraz
bezpieczne przekazywanie danych.
4. W przypadku zmiany wzoru wizy w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, można określić termin
ważności wiz wydanych na blankietach dotychczasowego wzoru oraz termin, do którego mogą być stosowane
blankiety dotychczasowego wzoru.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 48. (69) W zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszego rozdziału stosuje się przepisy Wspólnych
Instrukcji Konsularnych.
Art. 49. (70) (uchylony).
Art. 50. (71) (uchylony).
Art. 51. (72) (uchylony).
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 52. (73) (uchylony).
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Rozdział 4
Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony
Art. 53. (74) 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który:
1) (75) posiada zezwolenie na pracę albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia
cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane,
2) prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w
Rzeczypospolitej Polskiej, korzystną dla gospodarki narodowej, a w szczególności przyczyniającą się do
wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc
pracy,
3) zamierza jako osoba o uznanym dorobku artystycznym kontynuować twórczość na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
4) bierze udział w szkoleniach i stażach zawodowych realizowanych w ramach programów Unii
Europejskiej,
5) zamierza jako członek rodziny zamieszkiwać wspólnie z pracownikiem migrującym, o którym mowa w
Europejskiej Karcie Społecznej, sporządzonej w Turynie dnia 18 października 1961 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 8,
poz. 67),
6) jest małżonkiem obywatela polskiego,
7) jako członek rodziny cudzoziemca, o którym mowa w art. 54, przybywa na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub przebywa na tym terytorium w celu połączenia z rodziną,
8) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
przebywającym na tym terytorium bez opieki,
17

9) jest małżonkiem lub pełnoletnim dzieckiem cudzoziemca, o którym mowa w art. 54, i przebywał na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez okres 5 lat na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na
czas oznaczony udzielonych w związku z okolicznościami, o których mowa w pkt 7,
10) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udzielonego w związku z okolicznościami, o których mowa w pkt 7, w przypadku owdowienia,
rozwodu, separacji lub śmierci wstępnego lub zstępnego pierwszego stopnia, gdy przemawia za tym
szczególnie ważny interes cudzoziemca,
11) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udzielonego w związku z okolicznościami, o których mowa w pkt 6, w przypadku owdowienia lub
rozwodu, gdy przemawia za tym szczególnie ważny interes cudzoziemca,
12) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony,
urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
13) posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, udzielone przez inne państwo
członkowskie Unii Europejskiej, oraz zamierza wykonywać pracę lub prowadzić działalność gospodarczą na
podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej Polskiej, podjąć lub kontynuować
studia lub szkolenie zawodowe lub wykaże, że zachodzą inne okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
14) jest członkiem rodziny cudzoziemca, o którym mowa w pkt 13, z którym przebywał na terytorium innego
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, towarzyszącym mu lub chcącym się z nim połączyć,
15) jest ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu decyzji ramowej Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie
zwalczania handlu ludźmi i spełnia łącznie następujące warunki:
a) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b) podjął współpracę z organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu
ludźmi,
c) zerwał kontakty z osobami podejrzanymi o popełnienie czynów zabronionych związanych z handlem
ludźmi,
16) przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia lub kontynuacji
stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, zwanych dalej
"studiami", także w przypadku gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
17) jest naukowcem, który przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu
prowadzenia badań naukowych na podstawie umowy o przyjęciu w celu realizacji projektu badawczego,
zawartej z placówką naukową zatwierdzoną przez ministra właściwego do spraw nauki,
18) posiada dokument pobytowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr
1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli
państw trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1-7) z adnotacją "naukowiec", wydany przez inne
państwo członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli umowa o przyjęciu w celu realizacji projektu badawczego,
zawarta z właściwą placówką naukową tego państwa, przewiduje przeprowadzenie badań naukowych także na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
19) (76) posiada uprawnienie do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach
określonych w aktach prawnych wydanych przez organy powołane na mocy Układu ustanawiającego
stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego w Ankarze dnia 12 września
1963 r. (Dz. Urz. WE L 217 z 29.12.1964, str. 3687)
- jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
2. Za członka rodziny cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 13 i art. 54, uważa się:
1) osobę pozostającą z nim w związku małżeńskim uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej;
2) małoletnie dziecko tego cudzoziemca i osoby pozostającej z nim w związku małżeńskim uznawanym
przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej, w tym także dziecko przysposobione;
3) małoletnie dziecko tego cudzoziemca, w tym także przysposobione, pozostające na jego utrzymaniu, nad
którym cudzoziemiec sprawuje faktycznie władzę rodzicielską;
4) małoletnie dziecko osoby, o której mowa w pkt 1, w tym także przysposobione, pozostające na jej
utrzymaniu, nad którym sprawuje ona faktycznie władzę rodzicielską.
3. Za członka rodziny małoletniego cudzoziemca posiadającego status uchodźcy, przebywającego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki, uważa się także wstępnego w linii prostej.
18

4. Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wykonujący lub zamierzający wykonywać pracę w utworzonej
przez siebie spółce komandytowej, spółce komandytowo-akcyjnej, spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
lub spółce akcyjnej albo w takiej spółce, do której przystąpił lub objął bądź nabył jej udziały lub akcje, jest
obowiązany wykazać, że działalność tej spółki spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 2.
5. Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, jest obowiązany potwierdzić zamiar podjęcia lub
kontynuowania studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedkładając zaświadczenie jednostki
prowadzącej studia o przyjęciu na studia oraz przedstawić dowód uiszczenia opłat, jeżeli są one wymagane
przez tę jednostkę w celu podjęcia lub kontynuowania studiów.
6. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca:
1) (77) przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, o którym mowa w art. 53a ust. 2, lub na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej
tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, chyba
że cudzoziemiec ubiega się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie ust. 1 pkt
15;
2) o którym mowa w art. 110;
3) posiadającego zgodę na pobyt tolerowany.
7. Przepisu ust. 1 pkt 16-18 nie stosuje się do cudzoziemca:
1) korzystającego z ochrony uzupełniającej lub z ochrony czasowej;
2) ubiegającego się o nadanie statusu uchodźcy lub udzielenie azylu.
8. Przepisu ust. 1 pkt 16 nie stosuje się do cudzoziemca:
1) o którym mowa w ust. 1 pkt 13;
2) (78) wykonującego pracę lub działalność gospodarczą we własnym imieniu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, chyba że cudzoziemiec ubiega się o wydanie kolejnego zezwolenia na podstawie ust. 1 pkt 16.
9. Przepisu ust. 1 pkt 17 i 18 nie stosuje się do cudzoziemca:
1) zamierzającego prowadzić badania naukowe w ramach studiów doktoranckich;
2) oddelegowanego przez placówkę naukową z siedzibą na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska
państwa członkowskiego Unii Europejskiej do placówki naukowej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 53a. (79) 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który:
1) zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować:
a) naukę lub
b) szkolenie zawodowe,
2) ze względu na więzi o charakterze rodzinnym zamierza dołączyć do obywatela polskiego lub obywatela
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej,
zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub z nim przebywać,
3) jest duchownym, członkiem zakonu lub osobą pełniącą funkcję religijną w kościołach i związkach
wyznaniowych, których status jest uregulowany umową międzynarodową, przepisami ustaw o stosunku
państwa do kościoła lub innego związku wyznaniowego lub które działają na podstawie wpisu do rejestru
kościołów i innych związków wyznaniowych i jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
związany z pełnioną funkcją lub przygotowaniem do jej pełnienia,
4) wykaże, że zachodzą okoliczności inne niż określone w pkt 1-3 lub w art. 53 ust. 1
- jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
2. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który przebywa na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, jeżeli:
1) przepisy prawa polskiego wymagają od cudzoziemca osobistego stawiennictwa przed polskim organem
władzy publicznej;
2) wyjątkowa sytuacja osobista wymaga obecności cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej;
4) organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi stwierdza, że
cudzoziemiec jest prawdopodobnie ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu decyzji ramowej Rady z dnia 19 lipca
2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi (Dz. Urz. WE L 203 z 01.08.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 52).
19

Art. 53b. (80) 1. (81) Cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14, 16-18 oraz w art. 53a
ust. 1, jest obowiązany posiadać:
1) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz
2) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków
rodziny pozostających na jego utrzymaniu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13 i
14 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 i 4;
3) wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu w przypadkach, o których
mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a.
2. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest spełniony także wtedy, gdy koszty utrzymania cudzoziemca
pokrywa członek rodziny obowiązany do jego utrzymania, który zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
3. Cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16, jest obowiązany ponadto wykazać, że ma zapewnione
wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów studiów.
4. (82) Przepisu ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7:
1) członka rodziny cudzoziemca posiadającego status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, gdy wniosek o
udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony został złożony przed upływem 6 miesięcy od dnia
uzyskania statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej;
2) małoletniego dziecka cudzoziemca, który pozostaje w związku małżeńskim z obywatelem polskim i
posiada zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 6 lub
zezwolenie na osiedlenie się udzielone w związku z pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelem
polskim.
4a. (83) Przepisu ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 1, oddelegowanego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w celu świadczenia usług - pracownika przedsiębiorcy z Konfederacji Szwajcarskiej,
który świadczy usługi, działającego na podstawie prawa Konfederacji Szwajcarskiej, posiadającego na tym
terytorium siedzibę, siedzibę zarządu głównego lub główne miejsce wykonywania usług pod warunkiem, że
cudzoziemiec ten był zatrudniony na terytorium Konfederacji Szwajcarskiej.
5. Dochód, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, po odliczeniu kosztów zamieszkania, przypadający na każdego
członka rodziny pozostającego na utrzymaniu cudzoziemca lub na cudzoziemca, gdy jest osobą samotną, musi
być wyższy niż wysokość dochodu, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na
podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm.).
5a. (84) Uważa się, że koszty zamieszkania, o których mowa w ust. 5, obejmują co najmniej wysokość stałych
opłat związanych z eksploatacją zajmowanego lokalu w rozliczeniu na liczbę osób zamieszkujących w tym
lokalu, a ponadto opłaty za dostawy do lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości
ciekłych.
6. (85) Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw wewnętrznych, ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministrem właściwym do
spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, minimalne kwoty, jakie powinni posiadać cudzoziemcy, o
których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18, na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i powrotu oraz dokumenty, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków zgodnie z
prawem. Wysokości kwot określone w rozporządzeniu powinny umożliwiać pokrycie kosztów utrzymania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemca i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, bez
konieczności korzystania z pomocy społecznej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
społecznej.
akty wykonawcze z Dz.U. i M.P.
Art. 53c. (86) W postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony obywatelowi
Republiki Tureckiej, w związku z prowadzeniem lub zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej na
własny rachunek na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej Polskiej,
uwzględnia się przepis art. 41 ust. 1 Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie
między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją (Dz. Urz. WE L 293 z 29.12.1972, str. 4; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 11, t. 11, str. 43).
20

Art. 54. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, udziela się
członkowi rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
1) na podstawie zezwolenia na osiedlenie się;
2) na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;
3) posiadającego status uchodźcy;
3a) (87) w związku z udzieleniem ochrony uzupełniającej;
4) co najmniej 2 lata na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony, w tym bezpośrednio przed
złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony dla członka rodziny - na
podstawie zezwolenia wydanego na okres pobytu nie krótszy niż rok;
5) (88) na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 17 i
18.
Art. 55. 1. Organ prowadzący postępowanie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony
cudzoziemcowi będącemu małżonkiem obywatela polskiego lub małżonkiem cudzoziemca zamieszkującego na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54, ustala, czy związek małżeński nie został
zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że:
1) jedno z małżonków przyjęło korzyść majątkową w zamian za wyrażenie zgody na zawarcie małżeństwa, o
ile nie wynika to ze zwyczaju ugruntowanego w danym państwie lub grupie społecznej;
2) małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa;
3) małżonkowie nie zamieszkują wspólnie;
4) małżonkowie nie spotkali się nigdy przed zawarciem małżeństwa;
5) małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga;
6) małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności,
które ich dotyczą;
7) jedno z małżonków lub oboje małżonkowie w przeszłości zawierali już małżeństwa dla pozoru.
2. Przy wykonaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się
art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 56. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się każdorazowo na okres niezbędny do
realizacji celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż 2 lata.
2. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się:
1) cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, na okres do dnia, do którego udzielono zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi, do którego zamierza przybyć lub przybył w celu
połączenia z rodziną, a jeżeli cudzoziemiec ten posiada zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt
rezydenta długoterminowego WE lub status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej - na okres 2 lat;
2) małoletniemu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 12, na okres do dnia, do którego udzielono zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony jego przedstawicielowi ustawowemu;
3) członkowi rodziny cudzoziemca, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13, na okres do dnia, do którego
udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony temu cudzoziemcowi;
4) cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 15, na okres 6 miesięcy;
5) (89) cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18, na okres roku;
6) (90) cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53a ust. 1 pkt 1, na okres trwania nauki lub szkolenia
zawodowego, nie dłużej jednak niż na okres roku;
7) (91) cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53a ust. 2, na okres niezbędny do realizacji celu, w którym
zostało wydane, lub do podjęcia decyzji o współpracy z organem właściwym do prowadzenia postępowania w
sprawie zwalczania handlu ludźmi, nie dłuższy niż 3 miesiące.
3. (92) Jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na
podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16-18, uzasadnia zamieszkiwanie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez okres krótszy niż rok, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się w przypadku, o
którym mowa w art. 53 ust. 1:
1) w pkt 16, na okres trwania studiów;
2) w pkt 17, na okres realizacji projektu badawczego;
3) w pkt 18, na okres prowadzenia badań naukowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 57. 1. Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:
1) (93) nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b;
21

2) jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jest niepożądany;
2a) (94) jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;
3) okoliczności sprawy wskazują, że cel wjazdu lub pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest lub będzie inny niż deklarowany;
4) podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim lub
cudzoziemcem zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54, a związek
małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony;
5) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku
publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;
6) w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony:
a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe
informacje,
b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument
bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;
7) (95) stwierdzono u niego chorobę lub zakażenie, podlegające obowiązkowemu leczeniu na podstawie
ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. Nr
234, poz. 1570), lub istnieje podejrzenie takiej choroby lub zakażenia, a cudzoziemiec nie wyraża zgody na to
leczenie;
8) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa;
8a) (96) nie zwrócił kosztów wydalenia, które zostały sfinansowane z budżetu państwa;
9) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie.
1a. (97) Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na
podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego
wpisu na następny rok lub semestr studiów.
2. (98) Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której
mowa w art. 29 ust. 3, odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli podstawą
ubiegania się o zezwolenie są okoliczności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1 lub 2.
3. (99) Nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi:
1) małżonkowi obywatela polskiego lub osoby posiadającej zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na
pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wyłączną podstawą
odmowy byłaby którakolwiek z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 7-9;
2) o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7 i 13, oraz członkowi rodziny cudzoziemca, o którym mowa w art. 53
ust. 1 pkt 13, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o której mowa w ust. 1 pkt 7, gdy
cudzoziemiec ubiega się o wydanie kolejnego zezwolenia;
3) o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 8 i 12, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o której
mowa w ust. 1 pkt 9;
4) o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 15, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o której
mowa w ust. 1 pkt 7 lub 9;
5) ubiegającemu się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony ze względu na okoliczności,
o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, czasowo oddelegowanemu w celu świadczenia usług na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez pracodawcę, mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, uprawnionemu do
przebywania i zatrudnienia na terytorium tego państwa, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o
której mowa w ust. 1 pkt 9;
6) który osiągnął pełnoletność w czasie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i złożył wniosek o
udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w ciągu roku od dnia osiągnięcia pełnoletności, gdy
przemawia za tym szczególnie ważny interes cudzoziemca, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby
przyczyna, o której mowa w ust. 1 pkt 9.
4. (100) (uchylony).
5. (101) (uchylony).
5a. (102) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, można udzielić zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych lub z powodu
22

zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu
Informacyjnego Schengen.
6. Cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt jest niepożądany,
można w decyzji o odmowie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zobowiązać do opuszczenia tego
terytorium w terminie określonym w decyzji.
7. Do decyzji o odmowie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w której zobowiązuje się
cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się odpowiednio przepisy o
postępowaniu w sprawie zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
8. (103) Przepisów ust. 1 pkt 1-4 i 8-9 nie stosuje się do cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 19.
9. (104) Przepisów ust. 1 pkt 1, 2 i 3-9 oraz ust. 2-7 nie stosuje się do cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53a ust. 2.
Art. 58. 1. Cudzoziemcowi cofa się zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:
1) ustała przyczyna, dla której zostało udzielone;
2) (105) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2 lub 3-9;
3) (106) (uchylony);
4) opuścił na stałe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. (107) Do cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony stosuje się odpowiednio art. 57 ust. 3, 8 i 9.
3. (uchylony).
4. Cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt jest niepożądany,
można w decyzji o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zobowiązać do opuszczenia tego
terytorium w terminie określonym w decyzji.
5. Do decyzji o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w której zobowiązuje się
cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się odpowiednio przepisy o
postępowaniu w sprawie zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 59. Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem
terminu ważności zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, chyba że uzyskał kolejne zezwolenie na
zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta
długoterminowego WE.
Art. 60. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się na wniosek cudzoziemca.
2. (108) Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, udziela się na
wniosek cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54, z
tym że do udzielenia zezwolenia małoletniemu dziecku, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 i 4, jest
wymagana zgoda osób, które sprawują nad nim władzę rodzicielską.
3. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w ust. 1, może
obejmować dzieci cudzoziemca lub inne osoby pozostające pod jego opieką.
4. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zawiera:
1) dane cudzoziemca oraz dane objętych wnioskiem dzieci i innych osób wpisanych do dokumentu podróży
cudzoziemca, w zakresie niezbędnym do wydania zezwolenia;
2) miejsce zamierzonego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) imię, nazwisko, datę urodzenia, płeć, obywatelstwo i miejsce zamieszkania członków rodziny
cudzoziemca zamieszkałych w Rzeczypospolitej Polskiej, z określeniem stopnia pokrewieństwa;
4) informacje o:
a) podróżach i pobytach zagranicznych w okresie ostatnich 5 lat,
b) poprzednich pobytach w Rzeczypospolitej Polskiej;
5) wskaza

Podobne prace

Do góry