Ocena brak

Urazy kręgosłupa szyjnego

Autor /olek1 Dodano /13.01.2013

urazy kręgosłupa szyjnego; mogą być następstwem działania: siły zginającej kręgosłup do przodu (uraz fleksyjny) wywołującej zwichnięcie kręgów lub złamanie trzonu z jego sklino-waceniem i rozerwaniem tylnych elementów więzadłowych: siły działającej w osi kręgosłupa (kompresyjnej), która przy dużej dynamice i sile urazu może doprowadzić do zmiażdżenia, rozkawałkowania trzonu (złamania wybuchowe lub eksplozyjne); siły wymierzonej od przodu (w czoło, twarzo-czaszkę) powodującej nadmierny wyprost (przeprost) kręgosłupa, czego wynikiem jest rozerwanie więzadła podłużnego przedniego, często z drobnym fragmentem trzonu (złamania ekstensyjne). Urazy k. sz. najczęściej dotyczą odcinka niskiego (C5 —C6), ale wcale nierzadkie, a szczególnie niebezpieczne są urazy górnego odcinka, a zwłaszcza -> złamania zęba kręgu obrotowego. Leczenie samego uszkodzenia kręgosłupa nie nastręcza na ogół szczególnych trudności. Wzrastają one ogromnie w przypadkach urazów k. sz. z powikłaniami -> uszkodzenia rdzenia kręgowego. Leczenie urazów k. sz. sprowadza się do nastawienia przemieszczenia (jeśli takie istnieje) oraz unieruchomienia kręgosłupa gwarantującego zrost kręgów w poprawnym ustawieniu. Nastawienie można przeprowadzić (w znieczuleniu ogólnym) bezpośrednio po założeniu wyciągu czaszkowego lub wyciągiem przedłużonym. W razie niemożności nastawienia tą metodą wskazane jest nastawienie operacyjne z dostępu przedniego lub tylnego, z jednoczesną stabilizacją wewnętrzną kręgosłupa. Po nastawieniu drogą zachowawczą można chorego leczyć na wyciągu czaszkowym (około 6 tygodni), z następowym unieruchomieniem w kołnierzu ortopedycznym, bądź też ustabilizować uszkodzoną przestrzeń operacyjnie (z dostępu przedniego lub tylnego). Złamania kompresyjne, podobnie jak fleksyjne (bez zwichnięcia), leczy się również za pomocą wyciągu czaszkowego z następczym unieruchomieniem w kołnierzu ortopedycznym. Złamania ekstensyjne leczone są najczęściej przez zastosowanie kołnierza ortopedycznego. Jeśli urazom kompresyjnym lub ekstensyjnym towarzyszą duże ubytki neurologiczne, bądź też występują one pomimo braku radiologicznych cech uszkodzenia kręgosłupa, wskazane jest wykonanie tomografii komputerowej lub mielografii kanału kręgowego w celu wykluczenia urazowego „wypadnięcia" dysku. Złamania wybuchowe, zwłaszcza z niecałkowitym uszkodzeniem rdzenia, wymagają wczesnego operacyjnego usunięcia fragmentów trzonu uciskających na rdzeń, a następnie usztywnienia przedniego kręgosłupa w miejscu uszkodzenia.

Podobne prace

Do góry