Ocena brak

UR Kb UR, wz. 1935 - karabin przeciwpancerny

Autor /wawel Dodano /02.03.2011

Najlepszy karabin przeciwpancernyII wojny światowej skonstruowany przez zespół: płk dr Tadeusz Fel-sztyn, inż. Józef Maroszek, inż. Piotr Wilniewczyc. Produkcję pod­jęła w 1935 r. Fabryka Karabinów w Warszawie.

Był wytwarzany pod oficjalną nazwą „karabin przeciw­pancerny wz. 1935", jednakże ze względu na konieczność zachowa­nia tajemnicy jego egzemplarze do­starczano do składnic wojskowych w skrzyniach z napisem „Kb Ur", co miało sugerować, że jest to broń przeznaczona na eksport do Uru­gwaju. Były lekkie i celne; hamulec wylotowy eliminował podstawową wadę innych karabinów tego typu (np. brytyjskiego *Boys) - dotkliwy dla strzelca silny odrzut po strzale, który mógł być przyczyną złamania obojczyka.

Pociski (stosowano poci­ski bardzo zbliżone do typowych karabinowych, nazwane „SC", bez rdzenia wolframowego) wybijały w pancerzu pojazdu bojowego „ko­rek" o średnicy ok. 25 mm i raziły załogę; nie mógł im się oprzeć pan­cerz żadnego z czołgów używanych w pierwszym okresie II wojny.

Ob­sługa karabinu przeciwpanernego była łatwa i niewiele różniła się od strzelania ze zwykłego karabinu. Szkolenie żołnierzy rozpoczęto w lipcu 1939 r. O niewielkim efek­cie użycia tej broni przesądził brak taktycznych zasad jej wykorzystania przez oddziały WP.

 

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE

kal. 7,92 mm

długość 1760 mm

długość lufy 1200 mm

ciężar 9,1 kg

pojemność magazynka 5 nabojów

prędkość początkowa pocisku 1275 m/s

pocisk przebijał pancerz o grubości 25 mm z odległości 300 m. trafiając pod kątem 30°

Podobne prace

Do góry