Ocena brak

Unia Gospodarcza i Walutowa - Europejski System Walutowy (ESW)

Autor /michol Dodano /22.07.2011

W 1971 r. Stany Zjednoczone podjęły decyzję o zniesieniu parytetu złota do dolara (koniec systemu z Bretton Woodswaluta każdego kraju miała określony parytet w stosunku do złota i dolara, kursy mogły wahać się w granicach +/- 1 % i w razie jej przekroczenia bank centralny był zobowiązany do podjęcia stabilizującej interwencji na międzynarodowych runkach pieniężnych), który po zakończeniu II wojny światowej umożliwił osiągnięcie stabilizacji walutowej na świecie. Decyzja ta położyła kres stałym kursom wymiany. Negatywny wpływ wahań kursów walut na handel wewnątrz Wspólnoty doprowadził do podjęcia przez Radę Europejską decyzji o utworzeniu Europejskiego Systemu Walutowego, który zaczął funkcjonować od marca 1979 r. Trzy główne elementy Systemu to:

  • Waluta rozliczeniowa zwana ECU: był to rodzaj „koszyka” złożony z walut wszystkich państw członkowskich (wielkość udziały danej waluty w koszyku uzależniona jest od jej udziału w produkcie socjalnym brutto Wspólnoty oraz w handlu wewnątrzwspólnotowym);

  • Mechanizm wymiany walutowej (Exchange Rate Mechanizm - ERM) : kurs wymiany każdej waluty opierał się na ECU; kursy dwustronne mogły się wahać w granicach +/- 2,25% (dla nowych członków margines ten wynosił +/- 6%). Jeżeli dana waluta przekraczała granicę odchylenia, działał przygotowany mechanizm interwecyjny. Banki centralne miały obowiązek skupowania słabych walut. W efekcie pozwoliło to na względne ograniczenie inflacji w państwach członkowskich;

  • Mechanizm kredytowy: każdy kraj przekazywał 20% swoich rezerw we własnej walucie oraz w złocie do wspólnego funduszu

Podobne prace

Do góry