Ocena brak

Umocowanie opłucnej ściennej

Autor /dianka Dodano /11.01.2012

W warunkach prawidłowych opłucna ścienna daje się bez trudu odpreparować zarówno na zwłokach świeżych, jak i utrwalonych z większą łatwością od ściany klatki piersiowej, nieco trudniej od przepony i osierdzia. Do wewnętrznej powierzchni żeber opłucna ścienna przytwierdzona jest luźniej, mocniej — do głów żeber, bocznej powierzchni trzonów kręgów, jak również do powięzi mięśni międzyżebrowych. Oba worki opłucnej, prawy i lewy, które przeważnie stykają się z sobą z przodu powyżej osierdzia, dają się łatwo oddzielić od siebie u dziecka, podczas kiedy u dorosłego obie blaszki opłucnej są często tak silnie z sobą zrośnięte, że oddzielenie ich bez rozerwania jednej z nich nie jest możliwe.

W tkance podopłucnowej występuje nieraz bogata tkanka tłuszczowa, szczególnie silnie rozwinięta u noworodka: pasma tłuszczu pokrywają tu z tyłu powierzchnię wewnętrzną żeber, z przodu układają się wzdłuż ich brzegu górnego i dolnego, nie wytwarzają się natomiast na mięśniach międzyżebrowych, jak również na powierzchni przepony. Oprócz tego opłucna ścienna nieraz wytwarza silne fałdy tłuszczowe (pli-cae adiposae).

Podobne prace

Do góry