Ocena brak

Umocowanie i ruchomość pęcherza

Autor /liza Dodano /12.01.2012

Jak wiemy pęcherz może się silnie rozciągać w wyniku zbierającego się w nim moczu. Kierunek, w którym rozciąganie to się odbywa określa zarówno położenie narządu w stosunku do trzew i ściany miednicy, jak również umocowanie dna pęcherza.

Dno miednicy i narządy położone pod pęcherzem dźwigają go przyczyniając do jego umocowania: jest to gruczoł krokowy  mężczyzny i pochwa u kobiety, z któryuJ dno pęcherza łączy się prawie nieprzesuwalnie. Tym się tłumaczy, że dno pęcherz nawet w maksymalnym wypełnieniu nie ma możliwości silniejszego rozciągania  ani zmiany położenia niezależnego od dna miednicy. Poza tym sprężystym umoctiff wuniem pęcherza ważną rolę odgrywa warstwa tkanki łącznej stanowiąca część tkanldr łączru-j miednicy, która z zewnątrz pokrywa ścianę pęcherza oraz pasma włóknisto-; mięśniowe dochodzące do pęcherza i z przodu, i z tyłu. U mężczyzny z tylnej ścianjfl spojenia łonowego do pęcherza i gruczołu krokowego biegną obustronnie więzadła) łonowo-sterczowe (ligg. puboprostatica), u kobiety do pęcherza i cewki rao^ </.owej — więzadła łonowo-pęcherzowe (ligg. puboiesicalia). Więzadła te są wzmocnione pasmami mięśniówki gładkiej — mięśniem łonowo-sterczowym lubf łon owo-pęcherzowym (m. puboprostaticus et m. pubovesicalis). Ku tyłowi od pęcherza biegną pasma, które również wzmacniają położenie pęcherza. U mężczyzny na dnie zagłębienia odbytniczo-pęcherzowego biegnie nie zawsze bardzo silne łącz no tkankowe pasmo parzyste tzw. więzadło odbytniczo-pęcherzowe (lig. rectouesicale), równieżj wzmocnione pasmami mięśniówki gładkiej — mięśniem od by tniczo-pęchcrzo-wym (m. rectouesicalis). Więzadło to odchodzi z dna pęcherza, obustronnie łukowato obejmuje odbytnicę i dochodzi do kości krzyżowej. Razem z więzadlami łonowo-ster-czowymi zaliczyć je należy do aparatu umocowującego dno pęcherza. U kobiety ku tyłowi od pęcherza biegnie więzadło pęcherzowo-maciczne (lig. vesico-uteńmtmĄ p. dalej); kieruje się ono z dna pęcherza obustronnie do szyjki macicy i jak poprt?i dnie wzmocnione jest pasmami mięśniówki gładkiej, mięśniem pęcherzowo-ma-c i c z n ym (m. lesico-uterinus).

W umocowaniu pęcherza mniejsze znaczenie mają czy to pokrycie otrzewnej i fałdy, czy więzadło pępkowe pośrodkowe łączące szczyt pęcherza z pępkiem, czy wreszcie liczne naczynia łączące pęcherz ze ścianą miednicy.

Podczas ciąży położenie pęcherza nie zmienia się aż do trzeciego miesiąca, przy czym powiększona macica uciskając na pęcherz może wywoływać stałe uczucie par~ cia na mocz. Pod koniec ciąży tylko szyjka macicy przylega do powierzchni ty-lnej pęcherza i nawet średnio wypełniony pęcherz wystaje z miednicy małej. U ciężarnych leżących pęcherz ustawia się wyżej niż w pozycji stojącej. Podczas porodu pęcherz przechyla się bocznie, przeważnie w stronę prawą.

Podobne prace

Do góry