Ocena brak

Ukształtowanie powierzchni serca

Autor /evelynda Dodano /18.01.2012

Jak wynika z poprzedniego ^Pisu, serce składa się z czterech przedziałów: dwóch przedsionków i dwóch omor . Zewnętrzną granicę między przedsionkami a komorami tworzy bruzda wicńcowa (sulcus coronarius), w której biegną naczynia krwionośne; przeświecają one przez błonę surowiczą i uwidaczniają położenie bruzdy; obejmuje ona podstawę komór. W czasie skurczu podstawa ma kształt okrągły, w czasie rozkurczu poprzecznie eliptyczny. Bruzda wieńcowa leży prawie prostopadle do długiej osi serca (biegnącej z koniuszka serca do środka podstawy obu komór) i z przodu, na powierzchni mostkowo-żebro-wej, częściowo zakryta jest początkiem pnia płucnego i aorty; bocznie bruzda zawsze jest widoczna, najwyraźniej zaś z tyłu na powierzchni przeponowej. Bruzda wieńcowa leży bliżej podstawy serca niż koniuszka; 1/2 długości serca przypada na przedsionki, 2/3 na komory.

Granica między prawą a lewą komorą, której wewnętrznie odpowiada przegroda międzykomorowa, na zewnątrz zaznacza się płytkimi bruzdami między komorowy mi (sulci interuentńculares), przednią i tylną. Przebiegają one skośnie w stosunku do długiej osi serca i łączą się na prawym brzegu we wcięciu koniuszka serca (incisura apicis cordis); wcięcie to leży po prawej stronie koniuszka w odległości co najmniej 10 mm od niego, tak że koniuszek w całości przypada komorze lewej. Bruzda międzykomorowa przednia położona na powierzchni mostkowo-żebrowej serca przebiega nieco esowato z podstawy komór do wcięcia koniuszka; u góry rozpoczyna się ona po lewej stronic pnia płucnego, przykryta lewym uszkiem . Bruzda międzykomorowa tylna leży na powierzchni przeponowej serca i ma przebieg bardziej prostolinijny niż prawa. Przeświecające lub wypreparowane naczynia krwionośne serca określają położenie bruzd.

Granica między obu przedsionkami jest na ogół niewyraźna, przeważnie zakryta wychodzącymi i wchodzącymi naczyniami.

Podobne prace

Do góry