Ocena brak

Ukształtowanie powierzchni lądów

Autor /Sebek123 Dodano /28.05.2011

Na obszarach lądowych wyróżniamy trzy główne formy ukształtowania różniące się wysokościami względnymi i bezwzględnymi. Są to:

niziny - leżące poniżej 300 m n.p.m. mające mało urozmaiconą rzeźbę. Ich powierzchnia może być płaska (równinna), pagórkowata lub falista. W obrębie nizin znajdują się depresje, tj. obszary położone poniżej poziomu morza. Za najgłębszą uznaje się depresję Rowu Jordanu będącego przedłużeniem rowu Morza Czerwonego, wypełnioną przez Morze Martwe (- 392 m p.p.m.). Natomiast nąjrozleglejsza jest depresja Morza Kaspijskiego (- 28 m p.p.m.) o powierzchni po­nad 500 tyś. km2.

Poza depresjami na obszarach lądowych wy­stępują kryptodepresje (depresje ukryte), pod wodami jezior lub lądolodami. Najgłębszą z nich jest Rów Bentleya (- 2538 m p.p.m.) pokryty lądolodem Antarktydy i jezioro Bajkał, którego dno znaj­duje się 1165 m p.p.m.

wyżyny - obszary leżące powyżej 300 do kilku tysięcy metrów ponad po­ziom morza. Kryterium wydzielania wyżyn, równoległym do wy­sokości bezwzględnej, jest różnica wysokości względnych. Gdy jest ona niewielka, obszar zaliczamy do wyżyn, nawet gdy jego wysokość bezwzględna jest bardzo duża, np. Tybet, gdzie wysoko­ści dochodzą do 5000 m n.p.m. Wyżyny mają falistą lub pagór­kowatą powierzchnię.

góry - obszary o najbardziej urozmaiconej powierzchni, dużych wysokościach względnych i największych wysokościach ponad poziomem mo­rza. Zajmują tylko 8% powierzchni całego globu. Najwyższe łań­cuchy górskie powstały w czasie orogenezy alpejskiej. Ze wzglę­du na wysokości osiągane przez góry, dzielimy je na góry niskie - do 500 m n.p.m., średnie do 1500 m n.p.m. i wysokie - powy­żej 1500 m n.p.m.. Najwyższymi górami są Himalaje, w których wiele szczytów osiąga ponad 8 tyś. m n.p.m. Najwyższy jest Mont Everest - 8848 m n.p.m.

Podobne prace

Do góry