Ocena brak

Układ wormacki

Autor /Sydonia Dodano /19.04.2013

Wspomniany arcybiskup Gwidon został wybrany papieżem Kalikstem II (1119-1124). Wybrano go wCluny, gdzie umarł jego poprzednik. Przed podróżą do Rzymu wysłał on do cesarza propozycję rozmów,choć kilka lat wcześniej na synodzie w Vienne był nieprzejednany. Pod naciskiem niektórych możnych,Henryk V podjął pertraktacje z legatami papieskimi, następnie spotkał się w Mouzon z papieżem, którybrał udział w synodzie w Reims. Spotkanie nie przyniosło rezultatu, Kalikst II udał się do Rzymu, zmusiłantypapieża do zamknięcia się w klasztorze i ponowił pertraktacje z cesarzem przez legata kardynałaLamberta z Ostii.

W ich wyniku przygotowano porozumienie (konkordat), podpisane (23.09.1122) w Wormacji. Cesarz został zwolniony z ekskomuniki, nałożonej przez Gelazego II, ze swej strony zapewniłkanoniczny, wolny wybór biskupów i opatów, papież zaś wyraził zgodę, by brał w nim udział osobiścielub przez zastępcę, lecz z wykluczeniem symonii, a w razie rozdwojonego wyboru opowiedział się poznaczniejszej stronie (pars sanior). Cesarz zrezygnował z inwestytury przez nadawanie pierścienia i pastorału,czynił to metropolita, który wybranemu biskupowi udzielał sakry i wprowadzał go w urząd kościelny.

Cesarzowi przyznano prawo do przekazania świeckiego lenna za pomocą berła i przyjęcia przysięgiwierności, od biskupów w Niemczech przed sakrą, od biskupów w innych krajach cesarstwa - wciągu 6 miesięcy po sakrze. Obie strony zatwierdziły i ogłosiły układ według własnych praktyk, cesarz nazjeździe książąt w Bambergu (1122), papież na soborze.

Podobne prace

Do góry