Ocena brak

Układ Słoneczny - Planety wielkie

Autor /Tytus Dodano /30.09.2011

Cechami wyróżniającymi ciała tej grupy są duża masa i rozmiary (najmniej masywny Uran ma masę około 14 razy większą niż Ziemia), a także fakt, iż dużą część materii planet tej grupy stanowią gazy. Do grupy planet wielkich tradycyjnie zalicza się Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna. Proces powstawania planet wielkich przebiegał w 2 etapach. Najpierw powstały krzemianowe jądra, które po osiągnięciu wystarczająco dużej masy zaczęły przechwytywać gaz. W wyniku tego procesu ich masa i pole grawitacyjne jeszcze zwiększyły się, co dodatkowo przyspieszało proces przechwytywania gazów. Jowisz i Saturn były w stanie przechwycić nawet najlżejsze gazy: wodór i hel. Skład chemiczny tych planet odpowiada więc składowi obłoku gazowo-pyłowego, z którego powstały. Mniej masywne Uran i Neptun nie potrafiły wydajnie skupić lekkich gazów.

Głównym źródłem ciepła planet wielkich była przede wszystkim energia grawitacyjna kurczącego się gazu. Wydzielanie się ciepła podczas tego procesu spowodowało, że Jowisz w ciągu pierwszego miliona lat wysyłał energię równą około 1% obecnego promieniowania Słońca.

Kurczenie się planet wielkich jest w dalszym ciągu istotnym źródłem energii. Promieniują one kilka razy więcej energii, niż otrzymują ze Słońca.

Obserwacje tych planet dostarczają informacji jedynie o ich górnej atmosferze. W atmosferach Jowisza, Saturna i Neptuna obserwuje się równoległe do równika jasne i ciemne pasy związane z kierunkiem wiatrów. Występują tam również gigantyczne zawirowania, analogiczne do ziemskich cyklonów. Przykładem takiego wiru jest Wielka Czerwona Plama na Jowiszu istniejąca co najmniej od kilkuset lat.O budowie wnętrza wnioskujemy na podstawie składu chemicznego planety.

Opierając się na znajomości właściwości materii w warunkach dużych ciśnień i temperatur, opracowano modele budowy wewnętrznej Jowisza. W centrum planety znajduje się krzemianowe jądro stanowiące 15% masy planety. Jądro Jowisza oblane jest oceanem ciekłego wodoru głębokim na dziesiątki tysięcy kilometrów. W dolnych jego partiach wodór, poddany bardzo wysokiemu ciśnieniu, występuje w stanie stałym. Budowa Urana i Neptuna różni się w wielu szczegółach od budowy Jowisza.

Podobne prace

Do góry