Ocena brak

Układ kostny - osteoporoza pomenopauzalna

Autor /carbonara Dodano /28.11.2013

Zmniejszenie stężenia 17p-estradiolu po menopauzie jest głównym czynnikiem etiologicznym osteoporozy pomenopauzalnej. W sytuacji niedoboru estrogenów dochodzi do zwiększenia uwalniania z osteoblastów cytokin pobudzających dojrzewanie osteoklastów (IL-1, TNF, IL-6) przy równoczesnym zmniejszeniu lokalnego wytwarzania cytokin pobudzających zwiększenie gęstości kości (IL-4, 1L-13,1L-18). Inne czynniki sprzyjające wystąpieniu osteoporozy pomenopauzalnej to: siedzący tryb życia, złamanie szyjki kości udowej u matki, BMI < 19, stosowanie leków (glikokortykosteroidy, leki przeciwdrgawkowe, heparyna, cytostatyki) oraz używek (papierosy, kawa, alkohol).

Utrata gęstości kości w odniesieniu do kości korowej przedramienia wynosi 1-2% rocznie. Utrata kości beleczkowej jest większa i wynosi 2-3% rocznie w odniesieniu do kości przedramienia. W obrębie kręgów utrata gęstości tkanki kostnej wynosi około 12% rocznie w ciągu kilku pierwszych lat, a potem 3% rocznie. Utrata masy kostnej wywołana niedoborem estrogenów trwa do końca życia pacjentki. Resorpcja wapnia z kości w sytuacji niedoboru estrogenów powoduje zwiększenie stężenia wapnia w surowicy rzędu 1-3%, począwszy od kilku tygodni po wystąpieniu niedoboru estrogenów. To powoduje zmniejszenie wydzielania parathormonu przez gruczoły przytarczyczne. Stężenie kalcytriolu w surowicy nie zmienia się.

 

Podobne prace

Do góry