Ocena brak

Ujście aorty i jego zastawka

Autor /ashley Dodano /18.01.2012

W przejściu lewego stożka tętniczego w aortę leży ujście aorty (ostium aortae) ze swą zastawką (valva aortae) składającą się, podobnie jak po stronie prawej, z trzech płatków półksiężycowi tych (valvulae semilunares) tylnego, prawego i lewego.

W prawidłowym położeniu serca ujście aorty leży bezpośrednio powyżej i do przodu od obu ujść przedsionkowo-komorowych oraz nieco poniżej, ku tyłowi i w stronę prawą od ujścia pnia płucnego.

Obwód ujścia lewego (u mężczyzny średnio 70 mm, u kobiety 65 mm) jest nieznacznie tylko mniejszy niż prawego. Pod względem budowy oba ujścia tętnicze i ich zastawki są na ogół do siebie bardzo podobne; ujście aorty, tak samo jak ujście pnia płucnego, zawiera zastawkę składającą się z trzech płatków pół księżycowa tych wypukłością zwróconych ku komorze, wklęsłością ku światłu tętnicy. Różnią się one od siebie pod niektórymi tylko względami. Przede wszystkim zastawki półksiężycowate aorty są grubsze i bardziej odporne od zastawek pnia płucnego, przypuszczalnie dlatego, że muszą się przeciwstawiać silniejszemu naporowi krwi. który jest większy w aorcie niż w pniu płucnym. Poza tym grudki i łąkotki zastawek półksiężyców a tych aorty są silniej zróżnicowane od tychże w zastawkach pnia płucnego. Wreszcie, i to stanowi najistotniejszą różnicę, odmienne jest położenie płatków w zastawce. O ile w zastawce pnia płucnego odróżniamy płatek pólksiężycowaty przedni, prawy i lewy, to w zastawce aorty — płatek tylny, prawy i lewy .

Podobne prace

Do góry