Ocena brak

Ujęcie problemu kapłaństwa w Nowym Testamencie

Autor /Mietek Dodano /26.04.2011

O kapłaństwie Chrystusa mówi najwięcej List do Hbr – Chrystus najwyższy Kapłan. Z punktu widzenia tradycji judaistycznej, Chrystus kapłanem być nie mógł, bo należał do pokolenia Judy, a nie Lewiego.

W Ew nie używa się do Chrystusa określenia kapłan. Rozważając śmierć Chrystusa związane z męką Jego wywyższenie, manifestację Jego dobroci pojawia się kultowo – kapłańskie ujęcie.

Ef 5,2 – i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu. Chrystus wydał się za nas w ofierze i darze.

Wydarzenie Chrystusa – nowy kult ofiary – Hbr. Chrystus kapłanem nowego obrzędu, jest też jedynym i najwyższym Kapłanem, bo Jego ofiara jest wystarczająca na wszystkie czasy.

Nowe widzenie kapłaństwa charakteryzuje się 2 akcentami chrześcijańskimi:

  • ofiarujący i ofiara – jedność – kapłan jest kapłanem, bo sam siebie czyni ofiarą. Zaangażowanie i ofiara całego życia osiąga swój najwyższy punkt w śmierci. Jezusowa interpretacja kapłaństwa wyraża się w personalizacji i chrystonalizacji.

  • Zwrócenie uwagi, że każdy ochrzczony zanurzony w śmierć Chrystusa ma udział w Jego kapłaństwie.

Kapłaństwo – cecha chrześcijaństwa.

Kapłańskie działanie charakteryzuje Kościół jako całość.

Egzystencja człowieka – egzystencja kapłańska.

1P 2,5; wy również, niby żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa 2,9: Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła,

kapłaństwo wszystkich wiernych jest uczestnictwem w jedynym kapłaństwie Chrystusa. Tylko dlatego, że jesteśmy pokoleniem kapłańskim i należymy do niego, chrześcijańska kapłańska egzystencja nie jest opisywalna przez odniesienia do jakichś rytualno – liturgicznych dokonań. Chodzi tu bowiem o egzystencjalny wymiar całego życia, o samoofiarowanie. Jest tylko jeden Kapłan – Chrystus i Jego samoofiarowanie się. Przez nasze uczestnictwo w Nim my nazywani jesteśmy kapłanami.

Urząd posługi w kapłańskim ludzie Bożym.

W tradycji NT pełniący urząd nie od tak są określeni jako kapłani. By oddzielić te urzędy od tych w judaizmie, pogaństwie, pierwsi chrześcijańscy zwierzchnicy to episkopen, prezbiter (starszy), diakon (sługa).

Hierarchia – później.

Pełniący urząd mają niezbywalne funkcje w egzystencji kapłańskiej Ludu Bożego jako całości. W odróżnieniu od ST, pogaństwa pełniący funkcję urzędową nie są sługami kultu, nie pełnią wewnątrzkościelnej funkcji kapłańskiej, ale są przewodniczącymi liturgii eucharystycznej. Są pasterzami i przewodniczącymi wspólnoty napełnionymi Duchem Świętym przez włożenie rąk. Według NT misja kapłana nie jest kapłańska dlatego, że w specjalny sposób uobecnia on w Eucharystii funkcję Chrystusa, ale ta kapłańska posługa tkwi w tym, że w swym całym działaniu uobecniają oni w słowie, znakach i egzystencji posługę samego Chrystusa, Jego bycie dla nas.

Podobne prace

Do góry