Ocena brak

Uhla

Autor /Benon Dodano /26.01.2012

Wygląd: Wielkości edredona; długość ciała ok. 56 cm, ciężar ponad 2 kg. Z wyglądu podobna do markaczki, ale kaczor ma białą, łukowatą plamę pod okiem i białe lusterko na skrzydłach, które może tyć zasłonięte ciemnymi piórami zależnie od ułożenia ciała. W szacie spoczynkowej ciemnobrązowy z dwoma białawymi plamami na policzku i przy dziobie, oprócz tego białe lusterko jak w szacie godowej, bardzo widoczne w czasie lotu. U starych samic jaśniejsze partie upierzenia boków głowy mało widoczne. Bardzo milczące.

Środowisko: Nie występuje tak daleko na północy Eurazji jak markaczka. Tereny lęgowe pokrywają się z pasem północnych lasów iglastych (lasotundrą i tajgą), ale rozmieszczenie jej jest nierównomierne. W Finlandii gnieździ się w rozproszeniu na kilku jeziorach śródlądowych i na szerach, czyli płaskich skalistych wysepkach u wybrzeży Skandynawii; także w północno-zachodniej Syberii. Wiele uhli zimuje na Bałtyku i Morzu Północnym. Przebywają daleko na morzu, niewidoczne z brzegu, dopływają jednak bliżej, jeśli woda jest dla nich za głęboka, by mogły żerować na dnie.  

Lęgi: Toki rozpoczynają się późną jesienią i trwają do początku okresu lęgowego w maju. Wiosną kaczor nie pozwala innym kaczorom zbliżyć się do swojej samicy. Gniazdo ukryte w gęstej roślinności, często oddalone od brzegu jeziora lub rzeki kilka metrów. Przed zachodem słońca para okrąża swój rozległy teren lęgowy. W zniesieniu 6-10 jaj wysiadywanych przez 26-28 dni. Samice opuszczają młode po 4-6 tygodniach, gdy te stają się już samodzielne.

Pożywienie: Uhle nurkują z na wpół rozpostartymi skrzydłami do 14 m głębokości. Pod wodą nie wytrzymują dłużej niż minutę. Zjadają małże, ślimaki, skorupiaki, jeżowce oraz małe rybki.

Podobne prace

Do góry