Ocena brak

Udar mózgu

Autor /hugonboss Dodano /21.11.2013

Udarem nazywamy mniej lub bardziej nagłe upośledzenie na pewnym obszarze krążenia mózgowego, przy czym może ono nastąpić wskutek zmian organicznych lub czynnościowych.

Do organicznych zmian należy np. zakrzep naczynia mózgowego, zator naczynia mózgowego, przerwanie ściany naczynia. Przejściowe czynnościowe niedokrwienie danego obszaru mózgu może powstać wskutek nagłego spadku ciśnienia w naczyniach lub — znacznie rzadziej — wskutek skurczu naczynia mózgowego. Praktycznie spotykamy się z następującymi typami udaru mózgowego: zakrzep lub zator naczynia mózgowego, krwotok wewnątrzmózgowy, krwotok podpajęczy-nówkowy i tzw. niedomoga krążenia mózgowego. Poniżej omówimy pokrótce każdy z tych typów.

Na ogół nie ma większych różnic w występowaniu udaru u obu płci, z wyjątkiem zakrzepów, które są częstsze u mężczyzn. Szczyt zachorowalności w odniesieniu do zakrzepów przypada na ok. 60 r.ż., a jeśli chodzi o krwotok — na 45—50 r.ż.; zatory i krwotoki podpajęczynówkowe mogą wystąpić w każdym wieku, przy czym udary te są częste u ludzi młodych.

Anatomia patologiczna. Najczęstszym umiejscowieniem krwotoku mózgowego jest okolica zwojów podstawy, skąd rozciągają się do torebki wewnętrznej, a czasem przebijają do komór bocznych. Po kilku dniach następuje proces uprzątania krwi i zniszczonej tkanki mózgowej przez fa-gocyty. Zniszczona tkanka mózgowa zastąpiona zostaje glejem i nowo tworzącymi się naczyniami i w niewielkim stopniu tkanką łączną. Ta reparacja jest przeważnie niepełna: pozostają po niej małe jamki wypełnione płynem. Znacznie rzadziej pozostaje torbiel wypełniona żółtą cieczą.

Podobne prace

Do góry