Ocena brak

Typologia temperamentu starożytnych Greków

Autor /Chuck Dodano /04.07.2011

  • Cztery wyróżnione przez Hipokratesa (IV wiek p.n.e.) różnic indywidualnych

  • Punktem wyjścia był pogląd Empedoklesa o 4 żywiołach. Z 4 elementów (ognia, powietrza, ziemi i wody), wprowadza 4 jakości (ciepło, zimno, wilgotności i suchość) oraz 4 soki (humory) organizmu (krew, flegma, żółć żółta, żółć czarna), za pośrednictwem, których jakości te zostają wyrażone

  • Optymalny stosunek między tymi sokami ma być źródłem zdrowia (niekorzystne proporcje miedzy nimi – choroba)

  • W koncepcji Hipokratesa brak jeszcze wzmianki o temperamencie oraz wskazania związku między proporcjami soków, a właściwościami zachowania.

  • Galen (II wiek p.n.e.) wykorzystał hipokratowską koncepcję 4 soków i stworzył na jej podstawie pierwszą typologię temperamentu

  • Prototyp przyczynowej, wyjaśniającej koncepcji temperamentu

  • Wyróżnił i opisał 10 temperamentów, a wśród nich 4, zależne bezpośrednio od dominacji jednego z czterech elementów (ciepła, zimna, wilgotności i suchości) nazwał prostymi (pierwotnymi)

  • Cztery pierwotne typy temperamentu, Galen nazwał w zależności od przewagi, któregoś z soków w organizmie: sangwinik (krew), choleryk(żółć), melancholik (czarna żółć) i flegmatyk (flegma, śluz)

  • Przedstawił psychologiczny (oparty na obserwacji zachowania) opis tych temperamentów, aczkolwiek w sposób niesystematyczny i niepełny

  • Wartośc typologii Hipokratesa-Galena

  • Postulowali oni istnienie różnic indywidualnych w zachowaniu, dających się wyjaśnić mechanizmami fizjologicznymi

  • Wielką różnorodność ludzkich zachowań można sprowadzić do kilku podstawowych (pierwotnych) kategorii temperamentalnych

  • Koncepcja ta znalazła częściowe poparcie w najnowszych badaniach nad fizjologicznymi podstawami temperamentu (niektóre cechy temperamentu, zwłaszcza wiążące się z emocjami, mają związek z funkcjonowaniem układu endokrynnowego)

Podobne prace

Do góry