Ocena brak

Typ oddechowy piersiowy

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Podczas spokojnego oddychania żebrowego żebra są podnoszone przez mm. międzyżebrowe zewnętrzne. Jeżeli natomiast zachodzi potrzeba silniejszego uniesienia żeber, lub też jeżeli wdech odbywa się przeciw oporowi, jak np. podczas ssania, jest wymagana większa siła mięśni, a więc nowe mięśnie przychodzą z pomocą. Do mięśni wdechowych pomocniczych należy zaliczyć przede wszystkim mm. pochyłe szyi stanowiące przedłużenie mm. międzyżebrowych zewnętrznych, następnie m mostkowo-obojczykowo-sutkowy. rozpięty między potylicą a mostkiem i obojczykiem, przy czym głowa i kręgosłup muszą być ustalone przez inne mięśnie (prostowniki). Wreszcie jako pomocnicze mięśnie wdechowe mogą być czynne mięśnie idące od obręczy kończyny górnej i ramienia skośnie ku dołowi do klatki piersiowej, jak m. zębaty przedni, mm. piersiowy większy i mniejszy, m. najszerszy grzbietu (wiązki żebrowe), m. podobojczykowy; gdy mięśnie te działają jako wdechowe, ramię i staw ramienny muszą być ustalone, np. przez schwycenie się ręką jakiegoś twardego i mocnego przedmiotu, jak brzeg stołu czy krzesła. Do pomocniczych mięśni wdechowych należy również zaliczyć m. zębaty tylny górny.

Z chwilą gdy ustaje skurcz mięśni wdechowych rozpoczyna się opuszczanie żeber i klatki piersiowej, z czym łączy się wydech. Siła sprężysta klatki piersiowej działa tylko do położenia równowagi, dalszy ruch opuszczania żeber musi być wykonany przez mięśnie wydechowe.

Do mięśni wydechowych w spokojnym oddychaniu należy zaliczyć mm. międzyżebrowe wewnętrzne i m. poprzeczny klatki piersiowej. Czynne opuszczanie żeber szczególnie wtedy jest potrzebne, kiedy wydech odbywa się przeciw oporowi lub musi następować szybko, jak np. przy kaszlu, kichaniu czy śmiechu. Najsilniejszymi mięśniami pomocniczymi przy opuszczaniu żeber są mięśnie brzucha. Są one czynne przy kaszlu czy śpiewie, co odczuwamy na własnym ciele. Również m. najszerszy grzbietu jest pomocniczym mięśniem wydechowym (mięsień kaszlu); o ile jego wiązki żebrowe pomagają przy wdechu, o tyle części boczne mięśnia kurczą się przy utrudnionym wydechu (asthma), kiedy ramiona są ustalone.

W oddychaniu żebrowym nie zawsze wszystkie żebra muszą się unosić. Możliwe są ruchy. w których poruszają się głównie żebra dolne; powstaje wtedy oddychanie żebrowe dolne, podczas którego dolna część klatki piersiowej poszerza się, ponieważ dolne żebra unosząc się odchylają się silnie ku bokom. Oddychanie żebrowe dolne łączy się często z typem oddechowym przeponowym, jaki spotykamy u osób typu pyknicznego. Oddychanie takie przewietrza głównie części dolne płuc. Ten sposób oddychania stanowi mechanizm żebrów o-przepono wy. ponieważ dolne żebra wraz z przeponą tworzą jeden układ czynnościowy. W przeciwieństwie do tego rodzaju oddychania również górne żebra mogą silniej się poruszać; powstaje oddychanie żebrowe górne, które odbywa się wtedy, kiedy część dolna klatki piersiowej jest ograniczona w ruchach, np. przez pasek. Tego rodzaju oddychanie przewietrza silniej górne części płuc. Górne żebra wraz z mostkiem tworzą drugi układ, którego działanie nazywamy mechanizmem ż e b r o w o- m o s t k o w v m.

Podobne prace

Do góry