Ocena brak

Typ oddechowy brzuszny albo przeponowy

Autor /vaneska Dodano /04.01.2012

Druga możliwość powiększania jamy klatki piersiowej polega na obniżaniu się przepony. W ruchu tym zawartość jamy brzusznej kieruje się ku przedniej ścianie brzucha i nieco ją uwypukla, głównie powyżej pępka. Ruchy oddechowe przepony dostrzegamy w ruchach przedniej ściany brzucha; mówimy wtedv o oddychaniu brzusznym. Przy wydechu przepona rozluźnia się i wpukla w obręb klatki piersiowej. Odbywa się to pod wpływem pociągania płuc wskutek ich sprężystości i napięcia mięśni brzucha, które przesuwają teraz zawartość jamy brzusznej ku górze. Przepona i mięśnie brzucha działają więc antagonistycznie (p. dalej).

W oddychaniu spokojnym występuje zazwyczaj czysty typ oddechowy brzuszny, bez udziału żeber. We wzmożonym oddechu rozpoczyna się jednak od razu oddychanie żebrowe, które wzmacnia działanie przepony i silniej powiększa klatkę piersiową. Wzmożony oddech jest więc ruchem oddechowym mieszanym (typ oddechowy żebrowo-przeponowy).

Mężczyzna i kobieta mają ten sam typ oddychania. Tylko u mężczyzn typ brzuszny występuje przeciętnie w bardziej czystej formie, a u kobiety szczególnie często zaznacza się typ żebrowy lub żebrowo-przeponowy, m.in. z powodu ubrania (sznurówka, pasek), które nieraz wciskają dolne żebra do wewnątrz.

Podczas snu u obu płci przeważa oddychanie żebrowe.

Położenie ciała wpływa na mechanikę oddychania wskutek tego, że ciśnienie trzew jamy brzusznej na przeponę, jak również masa klatki piersiowej działają bardzo różnie w różnych położeniach ciała. Oddychanie spokojne jest najmniej zależne od tych czynników i może być zawsze czystym oddychaniem brzusznym. Natomiast oddech wzmożony (typ mieszany) jest bardzo zmienny. W pionowej postawie ciała odchylanie żeber na boki i opuszczanie się przepony jest mniejsze niż w pozycji leżącej na plecach, w której przepona ustawiona jest wyżej. Im wyżej jest ustawiona przepona, tym łatwiej może się ona opuszczać, ponieważ włókna mięśniowe w tym położeniu mają największą możliwość skracania się Dlatego też w położeniu na plecach szczególnie silnie opuszcza się przepona podczas wdechu. W położeniu tym klatka piersiowa pod wpływem swojej masy spłaszcza się w kierunku przednio-tylnym. a żebra mogą silniej unosić się ku górze niż w pozycji stojącej; z tego powodu podczas snu przeważa typ oddechowy żebrowy

W pozycji leżącej na boku połowa klatki piersiowej przylegająca do podłoża jest wyłączona z oddychania żebrowego; żebra są unieruchomione. Tym wybitniej poruszają się one po stronie przeciwległej. Chorzy z jednostronną bolesnością klatki piersiowej (zapalenie opłucnej, płuc) leżą na stronie chorej i unieruchamiają w ten sposób żebra, które poruszając się wywołują bóle. Ruchy przepony są różne w zależności od położenia ciała na prawym lub lewym boku. ponieważ serce i wątroba pod wpływem swojej masy silniej mogą przesuwać się w lewo niż w prawo i w różny sposób wpływają na położenie przepony.

Typ oddychania zmienia się również wraz z wiekiem W młodości przewaza oddychanie żebrowe. W późniejszym wieku sprężystość klatki piersiowej i płuc zmniejsza się, przepona opuszcza się i spłaszcza; oddech staje się utrudniony i częstszy, przeważnie typu mieszanego.

Typ oddychania jest też zależny od budowy konstytucjonalnej człowieka. Przy wąskiej klatce piersiowej ze zwieszającymi się żebrami przewaza tvp oddechowy żebrowy, w typie pyknicznym natomiast, jak wyżej wspomniano, często występuje typ brzuszny lub żebrowo-przeponowy.

Podobne prace

Do góry