Ocena brak

TWÓRCY I CZOŁOWI PRZEDSTAWICIELE PEDAGOGIKI SPOŁECZNEJ - Émile Durkheim

Autor /Otto Dodano /07.09.2011

(1858 - 1917) To najwybitniejszy przedstawiciel socjologizmu, profesor w Bordeaux, gdzie w 1896 roku objął pierwszą na świecie katedrę socjologii, a od 1902 na Sorbonie; autor takich klasycznych dzieł jak: O podziale pracy społecznej, Zasady metody socjologicznej, Le suicide. Étude de sociologie, Elementarne formy życia religijnego. System totemiczny w Australii.

Socjologia w ujęciu Durkheima to najważniejsza i najbardziej podstawowa spośród nauk społecznych. Rzeczywistość społeczna jest rzeczywistością sui generis; jest niepowtarzalna, unikatowa, zewnętrzna w stosunku do jednostki. Społeczeństwa nie należy traktować jako sumy jednostek - realizm socjologiczny. Kluczowym elementem badań socjologicznych są fakty społeczne. Socjolog powinien odrzucić wszelkie uprzedzenia, stereotypy o społeczeństwie; powinien stanąć w dystansie, na zewnątrz faktu. Człowiek jest istotą Homo Duplex - z jednej strony kierują nim instynkty, a z drugiej świadomość. To jednoczesne uleganie wpływom natury i kultury powoduje zachwianie w postrzeganiu faktów.

Durkheim wyróżnił dwa typy więzi/solidarności:

  • solidarność mechaniczna oparta na prawie karnym i niskim podziale pracy, jest wymuszana na ludziach;

  • solidarność organiczna oparta na prawie współpracy i wysokim podziale pracy, wynika z potrzeby współpracy.

W toku dziejów maleje rola represyjnego prawa karnego, rośnie natomiast rola prawa restytucyjnego. Przyczynami są: wzrost liczby ludności, komplikacja struktur społecznych i postęp podziału pracy. Wzorcową instytucją dla Durkheima była religia. Pozwala ona człowiekowi wykroczyć poza naturę zwierzęcą. Aby zrozumieć religię, trzeba zrozumieć rytuały religijne. Służą one inicjacji jednostki do życia zbiorowego, zespalaniu zbiorowości, kultywowaniu tradycji grupowych oraz podtrzymywaniu jednostki w ciężkich chwilach.

Podobne prace

Do góry