Ocena brak

Twardzioszek przydrożny

Autor /Atanazy Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: mtode grzyby mają kapelusiki wypukłe. W stadium dojrzatym mogą osiągnąć średnicę do 5 cm; są wówczas zupełnie płaskie z małym garbkiem w środku. Powierzchnię mają nieco skórzastą i gładką, o barwie ochry z połyskiem różowawym lub bladego, czerwonawego brązu. Suche grzyby stają się prawie białe. Te różnice nie powinny nas zmylić.  

Blaszki niejednakowej długości i międzyblaszki ustawione są niezbyt gęsto; pojawiają się jako białe, lecz z biegiem czasu zabarwiają się coraz mocniej na jasny brąz. Trzony wyrastają nie wyżej niż do 4-7 cm, a ich barwa waha się, podobnie jak kapelusza, między oizechowobrą-zową a białą. Jeśli podnieść nieco trzon, widać u podstawy cienką, filcowatą warstwę. Miąższ cienki, bladoochrowy, pachnący wiórami.

Wysyp zarodników: białawy.

Występowanie: twardzioszek przydrożny jest grzybem pospolitym, pojawiającym się przeważnie w rzędach lub „czarcich kręgach" wśród traw ogrodów i parków i na łąkach od wiosny do jesieni.

Możliwość popełnienia pomyłki: jest podobny do żółtawego M. lupuletorum, który jednak ma prawie czarny trzon; również do M. wynnei. u którego na kapeluszu i - także prawie czarnym - trzonie pojawiają się odcienie fioletu grzyby te znajdowane w suchych trawach nie były fioletowe, lecz białe.

Taka pomyłka nie grozi niebezpieczeństwem, jednakże często zdarzało się pomylenie twardzioszka przydrożnego z trującymi lejkówkami, które jednak nie mają tak grubych, rzadkich blaszek.

Zastosowanie: ten twardzioszek należy do ulubionych grzybów jadalnych przede wszystkim dlatego, że bywa znajdowany już wczesną wiosną.

Uwagi ogólne: oreades z greckiego oznacza „nimfa górska" (przy czym w domyśle chodzi o jego występowanie w kręgach i rzędach).

Podobne prace

Do góry