Ocena brak

TUROWSKI KAZIMIERZ JÓZEF

Autor /Karolinia2 Dodano /02.04.2012

TUROWSKI KAZIMIERZ JÓZEF, ur. 3 III 1813 w Tarnowie pod Dobromilem (wsch. Galicja), zm. 28 XII 1874 w Dobromilu, wydawca, redaktor, folklorysta, poeta. Pochodził z warstwy pol.-ukr. oficjalistów dworskich; uczył się w Dobromilu i Przemyślu (gimn. i 1830-32 studium filoz.), gdzie skupił wokół siebie grupkę młodzieży tworzącą samokształceniowe Przemyskie Tow. Naukowe. Jako stypendysta Ossolineum 1833-36 bliski był kręgom romantyków lwow., z którymi łączyło T. słowianofilstwo (utrzymywał kontakty ze słowianofilami czes.) i stosunek do twórczości ludu. Gospodarując 1836-54 w zapadłej wiosce bieszczadzkiej, popularyzował postęp ekon. i techn. w rolnictwie (m. in. w „Tygodniku Rolniczo-Przemysłowym", który 1847 redagował), a jednocześnie gromadził, interpretował i publikował materiały folkloryst. (art. w almanachach Sławianin 1837-39 i Dniestrzanka 1841, Zbiorek pieśni polsko-ruskich i Dodatek do zbioru pieśni ludu polskiego i ruskiego 1846); w zbieractwie T. na uwagę zasługuje zainteresowanie obok pieśni także bajką lud. i przysłowiem. W 1855 zapoczątkował, w imię ocalenia tradycji nar., serię wydawn. —> Biblioteka Pol., przekazaną w poł. 1860, w wyniku trudności finansowych, W.M. Kirchmayerowi. Z kilku czasopism, które T. próbował wydawać w l. sześćdziesiątych, czas pewien (jesień 1860-pocz. 1863) przetrwała —> „Niewiasta". Głównym tytułem do sławy T. pozostaje Biblioteka Pol.; własne jego utwory poet. (Pierwiastkowe płody 1829, z. 1 Pisemek 1835, dramat Władysław 1846 i in.) są zlepkiem wpływów klasycyst., sentyment, i romantycznych.

SPKP (J. Dużyk); H. BARYCZ K.J.T. i jego Biblioteka Polska, w. Wśród gawędziarzy, pamiętnikarzy i uczonych galicyjskich, t. 1, Kr. 1963; Dzieje folklorystyki polskiej 1800-1863 (zbiór.), Wr. 1970.

Podobne prace

Do góry