Ocena brak

TRZY PŁASZCZYZNY „DOKTORA PIOTRA”

Autor /bronek Dodano /07.03.2011

1.  opowiadanie o realiach społeczno-ekonomicznych epoki

2.  o krzywdzie społecznej 3.  o dramatach trudnych wyborów, postaw moralno-etycznych gdzie musi zostać wybrana moralność, uczciwość lub uczucie  

Utwór ten można interpretować na wiele sposobów. Utwór prezentujący sytuację ekonomiczno-społeczną drugiej połowy XIX wieku. Utwór o dwóch postawach etycznych. O dwóch bohaterach różnych pokoleń. 

1.  Dominik Cedzyna jest wyniosły, dumny ze szlacheckiego pochodzenia, gardzący innymi, nie dostrzegający krzywdy chłopów. Pracowity, zle nie ma zawodowej etyki (oszujkuje chłopów wiedząc, że nie jest to moralne). Myśli dawnymi kategoriami, honorowy. Wykorzystuje chłopów uważając, że tak ma być, że powinni go słuchać.

2.  Piotr Cedzyna jest uczciwy, pracowity, szanuje swoją pracę oraz innych gdyż każdy ma równe prawa do pracy.

Pogłębia wiedzę widząc w niej klucz do dobra przyszłości. Dla niego nie jest ważne pochodzenie, ale wykształcenie zdobyte pracą bezkompromisową. Jest maksymalistą etycznym i bardzo kocha ludzi.  Obu łączy wielka miłość, która sprawia, że Piotr wraca do kraju mimo korzystnych propozycji. Gdy odkrywa, że ojciec opłacał jego studia pieniędzmi robotników chce wracać i oddać je. Konflikt moralny między miłością do ojca, swoimi ideałami.

Tragizm bo każde wyjście jest złe. Chce oddać pieniądze by uratować honor ojca. Dominik traci syna przez wielką miłość, która nakazywał mu okradać robotników dla niego. Po jego stronie działa miłość bo nie działał on z premedytacją. Nie wiedział, że czyni źle. Jednak racje są po obu stronach. Nie zawsze dążenie do celu jest opłacalne np.: „Lord Jim”, „Dzika kaczka”. 

Utwór ten opowiada o samotności człowieka (Dominika):

1.  oddalenie od dotychczasowego trybu życia

2.  utrata syna

3.  utrata majątku

4.  nowe warunki życia odsunęły go od klasy społecznej.

5.  nie ma przyjaciół kogoś bliskiego. Nie ma oparcia na innym człowieku.

  6.  oddalony od innych ludzi

7.  nie czuje związku z innymi. Nikogo nie uznaje za równorzędnego człowieka

Samotność Piotra:

1.  żyje na obczyźnie, tęskni do kraju

2.  żyje bez ojca

3.  niedoceniony

4.  osoba, którą daży szacunkiem i miłością nie rozumie go, jego poglądów, wartości moralnych

5.  nie zgadza się z ojcem i chce mu pokazać, że robi on źle. Konflikt pokoleń

6.  Skazuje się na samotność wyjeżdżając z kraju - ostatecznie

Samotność obojga potęgowana jest przez niemożność zrozumienia się. Konflikt dwóch sposobów rozumowania. Dominik to przedstawiciel przemijającej ideologii szlacheckiej. Piotr to prekursor nowego systemu wartości, nowego sposobu spojrzenia na świat.  Cechą charakterystyczną dla prozy Żeromskiego jest występowanie dwóch kompozycji literackich: Ironii i liryzmu.

1.  Liryzm to opisywanie przeżyć w sposób dostojny, z szacunkiem dla bohatera. Opisy przyrody, pejzaż o charakterze mentalnym (odzwierciedlenie nastroju, emocji i duszy bohatera), dobór środków stylistycznych i metafor i  porównań. Tu przedstawione są uczucia i miłość Dominika, żal i tęsknota - list Piota i scena końcowa - bezgraniczna rozpacz.

2.  Ironia to dzięki niej autor osiąga wyraz ironiczny na zasadach kontrastu językowego. Mówienie o sprawach błahych językiem poetycznym i odwrotnie. Tu losy i kariera Bijakowskiego. Zastosowanie tych elementów służy autorowi do ukazania swojego stosunku do bohaterów. Naturalizm: opis prymitywnych warunków życia i pracy robotników (głód, choroby, niebezpieczeństwo pracy). 

Podobne prace

Do góry