Ocena brak

Trzy nurty personalizmu

Autor /merlin Dodano /20.04.2011

J. Maritainholizm personalistyczny, odczytywany metafizycznie w kategoriach społecznych:

  • człowiek złożony jest z ciała i duszy jest osobą, rozumną i wolną,

  • człowiek w odniesieniu do społeczeństwa jest wartością wobec niego nadrzędną.

Mounier – wersja wybitnie społeczna. Człowieka definiuje jego działanie, to, czym przejawia się na zewnątrz. To także decyduje o jego wartości jako człowieku. Działanie jest byciem dla innych.

Karol Wojtyła personalizm Wojtyły jest skoncentrowany na kilku podstawowych tematach, wśród których główny problem to problem pracy, aktywności i godności osoby. Postawą jego myśli jest fenomenologia czynu. Tomizm i fenomenologia to dwa ważne nurty w jego myśli. Opiera się na odkryciach M. Schelera.

Fenomenologia Schelera – czyn wyjaśnia specyfikę bytu ludzkiego i decyduje o dynamizmie jego istnienia. Przejawia się w dwóch formach:

Dynamizm dla Jana Pawła II jest kategorią ontologiczną i epistemologiczną. Człowiek żyje w kręgu określonych wartości, wobec których jako wolny musi zająć jakieś stanowisko. W tym wyraża się przeżywanie przez człowieka wolności. Człowiek jest w swym działaniu wolny, gdyż świadomie ukierunkowuje się i kontroluje siebie. Rzeczywistością decydującą o wyborach i o ich wartości jest prawda. Eksponuje metafizyczne rozumienie istnienia. Ona jest podstawą ludzkiego dynamizmu.

Człowiek jest powołany do życia w określonej społeczności. Osoba ludzka jest zawsze nadrzędną w stosunku do interesu, jaki chce realizować społeczność, to wynika z faktu osobowej godności człowieka.

Podobne prace

Do góry