Ocena brak

Trzy modele stosunków miedzy mediami, ich właścicielami a władzą: model pluralistyczny, masowy i hegemoniczny

Autor /mietek456 Dodano /17.07.2011

1. Mediapodmiot uczestniczący w rywalizacji politycznej – one kreują rzeczywistość medialną. Teraz w coraz większym stopniu rzeczywistość medialna nie odpowiada tej realnej. Różna zdarzenia są kreowane medialnie bądź nigdy nie dotarły by do wiadomości audytorium (np. dziennikarstwo śledcze). Media zajmują się polityką gdyż ta tematyka jest łatwiej przyswajana przez odbiorce niż ekonomia a poza tym na proces polityczny łatwiej mediom wpłynąć.

2. Naturalny kontakt z wyborcami to już nie interpersonalny a pośredni kontakt masowy. Od rewolucji francuskiej do końca pierwszej połowy XX w. dominował właśnie ten model.

3. Media odgrywają przynajmniej równorzędną rolę co inne podmioty polityki. Są często samoistnym podmiotem do sterowania polityką. Niektóre partie np. zieloni zawdzięczają swoje polityczne istnienie tym że dany problem stał się ,,nośny” medialnie.

4. Trzy modele relacji mediów-władzy-społeczeństwa:

Pluralistyczny: publiczność jest podmiotem najwyższej wagi, media jako przedmiot mają informować, docierać, dawać komplet informacji dotyczącej danej sprawy, tzw. model idealny, spełniają one takim przypadku służbę publiczną.

Masowy: media i właściciele mediów są głównym podmiotem procesu informowania (w zasadzie to właściciele mediów są najważniejsi w tym układzie), uprzedmiotowienie widzów, jednokierunkowe działanie mediów: nadawcaodbiorca nie istnieje sprzężenie zwrotne.

Hegemoniczny – wypadkowa 1 i 2 – podmiotem jest i widz i właściciele mediów i media. Odbiorca także jest nadawcą.

Podobne prace

Do góry