Ocena brak

Trzy aspekty polityki antyinflacyjnej w Polsce w okresie transformacji 1989 – 2000 (inflacja jako zjawisko pieniężne, jako efekt kosztowy, jako efekt inercji)

Autor /Ursyn Dodano /15.12.2011

Inflacja nie jest wynikiem błędów popełnianych w polityce fiskalnej, pieniężnej i dochodowej, ale konsekwencją toczącej się między różnymi grupami społecznymi walki o podział dochodu narodowego, które wymuszają inflacjogenne decyzje.

Kryteria z Maastricht gwarantujące zrównoważony rozwój to:

  1. stopa inflacji – maksymalnie 1,5 ponad przeciętnego poziomu w trzech krajach o najniższym poziomie inflacji,

  2. deficyt budżetowy – maksymalnie 3% PKB,

  3. dług publiczny – maksymalnie 60% PKB,

  4. stopa procentowa – maksymalnie 2% powyżej z średniej z trzech krajów o najniższej inflacji,

  5. kurs walutowy – utrzymany w dynamice EURO i dolara.

Trzy aspekty polityki inflacyjnej to:

  • aspekt popytowy (pieniężny) – za wzrost cen obciąża się odpowiedzialnością rząd lub Bank Centralny, można wpływać na inflację poprzez:

    • regulację stóp, poziom rezerw obowiązkowych banków,

    • podaż pieniądza, która zależy od kursu walutowego i zasad dewaluacji poziomu kursu (deprecjacja – obniżenie; lub aprecjacjapodwyższenie),

    • deficyt budżetowy (inflację wzmaga ten deficyt, który kreuje popyt konsumpcyjny),

    • wydatki sztywne – determinują podaż pieniądza,

    • problem monetaryzacji deficytu i monetaryzacja – jest to relacja ilości pieniądza monetarnego do PKB (w Polsce ok. 30%).

  • aspekt kosztowy – ten typ inflacji wywołują:

    • administracyjne zmiany cen (np. energii, surowców żywnościowych, transportu, itp.),

    • stawka amortyzacyjna (wysoka – pcha koszty w górę, niska – obniża je),

    • indeksacja (dochodów, rent, emerytur),

    • koszt kredytu, koszt realnie wysokiej stopy procentowej,

    • silne opodatkowanie – czyli sztywność części dochodów.

  • aspekt inercyjny (bezwładu) – jest wywoływany:

    • oczekiwaniami inflacyjnymi,

    • ustawową indeksacją, kompensacją, waloryzacją,

    • ogłaszanymi podwyżkami cen administracyjnych,

    • niską dyscypliną finansową.

Inflacji inercyjnej podlegają wszyscy, a najbardziej rząd.

Do góry