Ocena brak

Trójkąt udowy

Autor /mieczyslaw Dodano /23.01.2014

Trójkąt udowy (trigonum femorale). Skośnie przebiegający m. krawiecki (m. sartorius) odgranicza poniżej więzadła pachwinowego (regio inguinalis) lejkowaty Irójkąl udowy, którego dno tworzy m. biodrowo-lędźwiowy i m. grzebieniowy (m. iliopsoas et m. pectineus). Przez trójkąt ten przebiegają naczynia i nerwy zaopatrujące udo. Rozstęp naczyniowy i mięśniowy (lacuna vasorum et musculorum) oddzielone są od siebie dzięki temu, że łuk biodrowo-łonowy (arcus iliopectineus) łączy mocną powięź m. biodrowo-lędźwiowego z wię-zadłem pachwinowym. Przepukliny udowe przedostają się głównie przez rozstęp naczyniowy i przez rozwór odpiszczelowy (hiatus saphenus), mogą ukazywać się na zewnątrz, przy czym półksiężycowa tego kształtu wiązki powięziowe (brzeg sierpowaty — margo falciformis) usposabiają do uwięź-nięcia przepukliny. Mające swój punkt wyjścia w lędźwiowym odcinku kręgosłupa ropnie opadowe przedostają się pod powięzią m. lędźwiowego w kierunku obwodowym i przez rozstęp mięśniowy mogą dostać się do obszaru trójkąta udowego, ażeby w końcu przez rozwór odpiszczelowy przesunąć się w kierunku skóry. W ten sposób przepukliny i ropnie przekształcają pira-midowego kształtu łącznotkankową przestrzeń trójkąta udowego w 3-4 cni długości kanał udowy (canalis femoralis), który sięga od rozstępu naczyniowego (pierścień udowy — anulus femoralis) do rozworu odpiszczelowego. Normalnie żaden tego rodzaju odgraniczony kanał nie istnieje, ponieważ niekompletna błona łącznotkankowa —przegroda udowa (septum femorale) — oddziela rozstęp naczyniowy od jamy brzusznej. Rozluźnienie tkanki łącznej miednicy w czasie eiąży obniża wytrzymałość tego „locus minoris resistenl iae“, co powoduje, że przepukliny udowe występują u kobiet 4 razy częściej niż u mężczyzn.

 

Podobne prace

Do góry