Ocena brak

TROC, Trotz, MICHAŁ ABRAHAM

Autor /Karolinia2 Dodano /02.04.2012

TROC, Trotz, MICHAŁ ABRAHAM, ur. prawdop. ok. 1689 w Warszawie, zm. 2 VI 1769 w Lipsku, tłumacz, wydawca i słownikarz. Pochodził z rodziny kupieckiej, zapewne protestanckiej. Przez całe życie kładł nacisk na pol. pisownię swego nazwiska, dodając do niego określenie: warszawianin. Od 1726 studiował w Lipsku prawo i pozostał tam do końca życia; od 1750 lektor języka pol. na uniwersytecie. W 1728 wydał Argenidę J. Barclaya w tłum. W. Potockiego, jako t. 1 Bibliotheca Polono-poetica; w serii tej zamierzał drukować najcenniejsze pol. poezje, ukazał się jednak tylko jeszcze t. 2, Ezop nowy polski J.S. Jabłonowskiego, wyd. kosztem J.A. Załuskiego (1731). T. utrzymywał żywe stosunki z Załuskim, kupował dla niego książki i czuwał nad drukiem wyd. z jego inicjatywy książek. Z polecenia J.A. Jabłonowskiego wydał Militańum A.M. Fredry (1757). Od 1744 wydawał wielki 4-tomowy słownik trójjęzyczny, franc.-niem.-pol. (t. 3 zawiera cz. polską pt. Nowy dykcjonarz, to jest Mownik ... 1764). Był miłośnikiem języka pol., występował przeciw makaronizowaniu. W 1750 wydał swój prozaiczny przekł. Telemaka F. Fenelona, pracował też nad gramatyką pol. i niem., przygotował wydanie gramatyki fraric. Peppliersa (nie ukazała się).

F.S. DMOCHOWSKI A.M. Trotz. Jego życie i prace, w: Satyryczne powieści i gawędy, W. 1859; Korespondencja J.A. Załuskiego 1724— 1736, t. 1, oprac. B. S. Kupść, K. Muszyńska, Wr. 1967; P. BUCHWALD-PELCOWAStare" i „nowe" wczasach saskich, w: Problemy literatury staropolskiej 3 (zbiór.), Wr. 1978.

Podobne prace

Do góry