Ocena brak

Treść i charakter prawny wstępów do konstytucji

Autor /Honorat Dodano /12.12.2011

Niektóre konstytucje np. USA, Francji czy Niemiec, rozpoczynają się od krótszych lub dłuższych wstępów tzw. preambuł, w innych krajach (np. Włochy) z tego zrezygnowano. Celem wstępu jest wskazanie historycznych i politycznych podstaw konstytucji, umieszczenie jej w tle tradycji ustrojowej danego państwa i wydarzeń, które towarzyszyły przyjmowaniu konstytucji. Wstęp wyraża w ten sposób konstytucyjną tożsamość państwa, stanowiąc jedną z podstawowych wskazówek dla odnalezienia systemu wartości, na których ta tożsamość się opiera, a więc określa kierunki i sposoby wykładni dalszych postanowień konstytucyjnych.

Nie wszystkim sformułowaniom wstępu da się przypisać treść normatywną. W tym sensie stanowi on wyjątek od zasady normatywności konstytucji, która wymaga, by wszystkie postanowienia zawarte w tekście ustawy zasadniczej miały charakter normatywny, tzn. mogły służyć jako budulec dla formułowania norm prawnych. Nie neguje to jednak znaczenia wstępu, bo może on służyć jako istotna wskazówka aksjologiczna w procesie interpretowania pozostałych postanowień konstytucyjnych.

Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997:

Zawiera ona obszerny Wstęp, który składa się z treści o różnym charakterze. Niektóre sformułowania odnoszą się do polskiej historii i tradycji (np. odwołanie się do Boga). Inne określają cele i nadzieje związane z przyjmowaną konstytucją (np. zagwarantowanie praw obywatelskich), podstawy aksjologiczne jej unormowań (np. poszanowanie wolności i sprawiedliwości), związki z prawem natury (nawiązanie do przyrodzonej godności człowieka). Wstęp wyraźnie też wskazuje na rolę konstytucji jako najwyższej ustawy państwa. Niewiele z tych postanowień ma charakter samoistnie normatywny, wszystkie jednak powinny być traktowane jako podstawowa wskazówka dla procesu stosowania dalszych postanowień konstytucyjnych i dla określenia systemu wartości wynikającego z konstytucji.

Podobne prace

Do góry