Ocena brak

„Trening przetrwania” jako specyficzna forma szkolenia kadr kierowniczych

Autor /LucJannnn Dodano /02.04.2013

Założenia psychologiczne

Określenie „trening przetrwania” jest umowne (metaforyczne) i nawiązuje do metod treningu stosowanych głównie w armiach, jednostkach i służbach specjalnych, a czasami - w wybranych grupach pracowników różnych instytucji, najczęściej działających w nietypowych warunkach i okolicznościach. W naszym treningu przetrwania, traktowanego jako jeden ze sposobów szkolenia, przestrzegaliśmy następujących zasad:

•    celem szkolenia jest kształtowanie naturalnych umiejętności społecznych, intelektualnych i praktycznych, takich, jakie wykorzystuje się m.in. w codziennych sytuacjach pracy (planowanie, motywowanie, ocenianie, komunikowanie się itp.);

•    szkolenie ma charakter praktyczny - jego podstawą jest wykonywanie konkretnych zadań, najczęściej w grupie i w naturalnym otoczeniu;

•    szkolenie jest wszechstronne, obejmuje różne aspekty zadań praktycznych (tak, jak występują one w naturalnych sytuacjach) ujętych w postać złożonego kompleksu, a nie sztucznie wyodrębnionego zagadnienia lub teorii; w czasie treningu jego uczestnicy uczą się przede wszystkim od siebie nawzajem i mają okazję do zademonstrowania swoich możliwości, których nie mogliby ujawnić w trakcie codziennej, często rutynowej pracy; trening jest więc okazją do wzajemnego poznania się jego uczestników, wykrycia ich ukrytych możliwości (lub wad), poznania „naturalnych liderów” itp.;

•    trening ma strukturę dynamiczną - polega na przebywaniu drogi, pokonywaniu przeszkód i osiąganiu celów, przebiega w sposób zmienny, trwa dość długo;

•    w czasie treningu zachodzą różne wypadki losowe (jak to bywa w rzeczywistych okolicznościach), nie jest on bowiem do końca zaplanowany, wobec czego wymaga plastyczności, kreatywności i improwizacji;

•    trening obejmuje liczne zadania grupowe ukierunkowane na rozwijanie cech i umiejętności, takich jak: motywacja, zaangażowanie, odwaga, zdolność podejmowania ryzyka, odpowiedzialność, umiejętność przewidywania, twórczość, umiejętności techniczne, sprawność fizyczna i intelektualna, umiejętność porozumiewania się, zaufanie, trafność w ocenianiu ludzi, efektywne przywództwo, pełnienie różnych ról społecznych itp.; poszczególne etapy treningu (zadania) są planowane i komponowane tak, aby rozwijały wymienione cechy w różnych układach, zależnie od ogólnego celu treningu i specyfiki jego uczestników;

•    planowanie treningu przebiega według określonego i precyzyjnego algorytmu, w którym cel nadrzędny przekładany jest na cele cząstkowe, a te z kolei - na określone zadania, które mają charakter nieprzewidywalny i zawierają elementy zaskoczenia oraz wyzwania, charakterystyczne dla działania w warunkach naturalnych;

•    zadania mają charakter techniczny, sprawnościowo-fizyczny, kreatywny, intelektualny, komunikacyjny, spo-łeczno-przywódczy itp. - wiele z nich zaczerpniętych jest z dorobku i praktyki psychologicznych grup treningowych typu encounter groups i bazuje na najlepszych ich doświadczeniach.

Doświadczenia wskazują, że trening można efektywnie prowadzić w małych grupach (pięć - maksymalnie dziesięć osób), a liczba grup w żadnym przypadku nie powinna przekraczać pięciu. Ważne jest też, by był prowadzony przy udziale kompetentnych fachowców, którzy będą w stanie zapewnić maksimum bezpieczeństwa uczestnikom i zorganizować atrakcyjne warunki techniczne umożliwiające realizację zadań.

Do góry