Ocena brak

Trędownik bulwiasty

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Roślina wieloletnia, 50-100 cm wysokości, z nie oskrzydloną, ostro czworo-kanciastą łodygą. Liście naprzeciwległe, ogonkowe, ja-jowato-lancetowate, podwójnie piłkowane. Kwiaty z brud-nobrunatną koroną, dwuwar-gowe, u nasady zielonkawe, w szczytowych, wiechowatych kwiatostanach. Korzeń bulwiasto zgrubiały.  

Siedlisko: Lasy liściaste, mieszane i szpilkowe, olsy i łęgi, zarośla, rowy, brzegi, zręby. Rośnie szczególnie chętnie na wilgotnych, luźnych glebach gliniastych do 1700 m n.p.m.; w Polsce tylko po regiel dolny.

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa. W Polsce pospolity na całym obszarze.

Okres kwitnienia: Czerwiec i lipiec; w Polsce do sierpnia.

Uwagi ogólne: Oprócz trędownika bulwiastego, występuje również trędownik skrzydlaty: pozostałych kilka gatunków występuje rzadko.

Substancje zawarte w roślinie: Pochodne ste-reoidu (saponiny); glikozydy flawonowe, skro-fularyna, kwas cynamonowy.

Zastosowanie i działanie: Środek na skrufuły (chroniczny obrzęk węzłów limfatycznych, szczególnie u dzieci) i przy wypryskach skórnych (na przykład egzema twarzy).

Przyrządzanie i stosowanie: Ziele z korzeniami (Radix cum Herba Scrophulariae): 1 LH jako zimny wyciąg. WLH: Scrophularia nodosa (świeża roślina).

Herbatka na schorzenia limfatyczne, którą można zamówić u aptekarza: Fol. Juglandis 20,0 (liście orzecha włoskiego) Hb. Scrophulariae 10,0 (ziele trędownika) Flor. Calendulae 10,0 (kwiaty nagietka) Fol. Rosmarini 10,0 (liście rozmarynu) Hb. Urticae 20,0 (ziele pokrzywy) Rad. c. Hb. Taraxaci ad 100,0 (korzeń mniszka z zielem) m. f. spec. 1 LH/filiżankę, 4 filiżanki dziennie.

Termin zbioru: Od kwietnia do sierpnia.

Podobne prace

Do góry