Ocena brak

Traszka marmurkowa

Autor /Bill Dodano /12.01.2012

Rodzina salamandrowate (Salamandridae)  

Wygląd: dość duża, masywna traszka o płaskiej, szerokiej głowie, silnych kończynach i szorstkiej lub lekko ziarnistej skórze. Typowe ubarwienie grzbietu jest jasno lub intensywnie mszystozielone, w niektórych populacjach również ciemnooliwkowe, z ciemnobrązowym względnie czarniawym marmu-rkowaniem. Brzuch jasno- lub ciemnoszary, rzadziej bladoczerwonawy, z białymi piętnami i ciemnymi plamami. Traszka ta jest często na lądzie bardziej jaskrawo i kontrastowo ubarwiona niż wtedy, gdy przebywa w wodzie, a jej skóra staje się wówczas aksamitna i sucha.

Większość samic i wszystkie młode osobniki mają rzucającą się w oczy, połyskującą pomarańczową wstęgę biegnącą środkiem grzbietu. W wodzie samiec w szacie godowej ma wysoką, o równej krawędzi, żółtawą, ciemno prążkowaną płetwę grzbietową i ogonową; na tej ostatniej znajduje się srebrzystobiała wstęga. Samce mają wyraźnie obrzmiałą, samice płaską kloakę. Całkowita długość ciała do 160 mm; traszki marmurkowe z gór Portugalii są zwykle nieco większe.

Występowanie: środkowa i południowa Francja oraz powszechnie na Półwyspie Iberyjskim.

Środowisko: występuje w rozmaitych biotopach na terenach równinnych, pagórkowatych i górzystych, spotykana również na wysokościach 1400-1600 m n.p.m.

Tryb życia: w czasie przebywania na lądzie ta prowadząca nocny tryb życia traszka spędza dzień w ukryciu, np. w jamach ziemnych lub pod kamieniami i leżącym drewnem.

Rozród: w wyborze zbornika wodnego do złożenia skrzeku jest bardzo niewybredna. W okresie godowym zasiedla zarówno gęsto zarośnięte roślinnością kałuże i wolno płynące potoki, jak również pozbawione roślinności zalane żwirownie i kamieniołomy. Akceptuje także cysterny i studnie, które w niektórych rejonach zasięgu tego gatunku mogą być jedynymi dostępnymi miejscami do rozrodu. Zaloty godowe przebiegają podobnie jak u traszki grzebieniastej. W ciągu kilku tygodni samica składa pojedynczo 200-300 bladozielonych jaj, zawijając każde w liście roślin wodnych, a w zbiornikach pozbawionych roślinności przyklejając je do kamieni lub porzucając sklejone ze sobą w większe bryłki. Wylęgające się po blisko 14 dniach larwy mają 10 mm długości. W ciągu 3 miesięcy rozwoju osiągają 40-50 mm długości, a następnie opuszczają wodę jako bardzo ładnie ubarwione, przypominające wyglądem rodziców traszki.

Pokarm: w okresie życia na lądzie traszka marmurkowa poluje nocą na skąposzczety, ślimaki nagie, drobne owady i pająki. Traszki przebywające w wodzie są aktywne w ciągu dnia i przez cały czas wypatrują pokarmu. Gwałownie atakują i połykają zwierzęta o smukłym ciele, np. kijanki wspólnie z nimi występujących płazów bezogonowych (np. Rana perezi i Hyla meridionalis) oraz larwy własnego i pokrewnych gatunków traszek (np. Triturus boscai). Drobniejszą zdobycz, jak larwy muchówek czy rozwielitki zasysają wraz z wodą do wnętrza pyska.

Uwagi: traszka marmurkowa po godach i złożeniu jaj może wodę opuścić, pozostać w niej jeszcze przez dłuższy czas lub spędzić w niej cały rok. W środkowej i południowej Francji zasięgi traszki marmurkowej i t. grzebieniastej pokrywają się ze sobą i oba gatunki mogą występować w tych samych zbiornikach wodnych. Krzyżują się wtedy ze sobą i powstają mieszańce (por. traszka grzebieniasta). Traszkę marmurkową introdukowano na różnych obszarach i tak w parku Muzeum A. Koeniga w Bonn wypuszczono w 1936 r. 20 sztuk. Populacja ta przetrwała wiele lat, by ok. 1950 r. całkowicie zaniknąć.

Podobne prace

Do góry