Ocena brak

Traszka helwecka

Autor /Bill Dodano /12.01.2012

Rodzina salamandrowate (Salamandridae)  

Wygląd: niewielka, smukła traszka o wydłużonej głowie, zaokrąglonym pysku i bocznie spłaszczonym ogonie. Boki głowy z ciemnymi paskami biegnącymi przez oczy. Górna strona ciała żółtawa, oliwkowa lub jasnobrązowa, przeważnie pokryta ciemnymi plamami lub marmurkowana. Lekko prześwitujące podgardle jest różowo zabarwione, z poprzecznym fałdem. Brzuch ubarwiony białawo ze słomkowożółtą partią środkową. Samiec w szacie godowej z ciemnobrunatnym rysunkiem na głowie i fałdem skórnym zaczynającym się w okolicy karku. Grzbietowy fałd płetwowy przechodzi bez przerwy w umiarkowanej wysokości płetwę ogonową. Znajdują się na niej 2 rzędy ciemnych plam, a w dolnej strefie bladoniebieska smuga. Lo-patkowate zakończenie ogona jest zaopatrzone w 5-6-milimetrowy nitkowaty wyrostek, tzw. nić ogonową. Wyraźne fałdki boczne, dobrze widoczne fałdy skórne między palcami tylnych stóp i półkolista kloaka są cechami właściwymi dla samca. Całkowita długość ciała 80-90, rzadko 100 mm.

Występowanie: od północnych krańców Półwyspu Iberyjskiego przez Francję, Szwajcarię, kraje Beneluksu do zachodnich Niemiec. Występuje również w Anglii.

Środowisko: nie jest specjalnie wybredna w wyborze środowiska - zasiedla zarówno obszary o bogatej pokrywie roślinnej, jak i tereny z umiarkowanie rozwiniętą roślinnością. Rozprzestrzeniona jest na niżu, wyżynach i w górach. Sięga przeważnie do wysokości 1400 m n.p.m., ale w niektórych rejonach swego zasięgu, np. w północnej Hiszpanii, dociera do wysokości 2000 m n.p.m. Występuje przeważnie w najbliższym sąsiedztwie niewielkich zbiorników wodnych, w których się rozmnaża.

Tryb życia: w ciągu dnia przebywa ukryta pod kamieniami lub pniami drzew i uaktywnia się dopiero po zapadnięciu ciemności. Wczesną wiosną (przełom marca i kwietnia) zasiedla rozmaitego typu wody: wolno płynące potoki, stawy, zalane żwirownie i obficie zarośnięte małe jeziora. Spotykana jest również w okresowych kałużach, powstających po opadach deszczu i wodach lekko zasolonych. W odpowiadających jej zbiornikach występuje często razem z traszką górską i t. zwyczajną. Po zakończeniu zalotów i złożeniu jaj traszka helwecka opuszcza szybko wodę i już po upływie kilku dni trudno ją tam znaleźć.

Rozród: w czasie zalotów samiec zatrzymuje się naprzeciw samicy i kieruje ogonem w jej stronę substancje zapachowe, wydzielane z kloaki. Zaloty te prowadzi z dużą wytrwałością, dopóki samica go nie zaakceptuje. Teraz odsuwający się nieco samiec pozostawia sper-matofor, który przykleja się do kloaki wolno za nim postępującej samicy. Kilka dni po zapłodnieniu samica zaczyna składać 200-300 jaj, Są one składane pojedynczo w zwinięte liście roślin wodnych. Przy sprzyjającej pogodzie rozwój zarodkowy trwa ok. 14 dni, Przy niekorzystnej temperaturze wyląg larw może nastąpić po ponad dwukrotnie dłuższym czasie, Po zakończeniu rozwoju mające 30 mm długości młode traszki wychodzą na ląd, gdzie do czasu uzyskania dojrzałości płciowej prowadzą nocny tryb życia.

Pokarm: owady, skąposzczety, drobne skorupiaki.

Uwagi: traszki helwecka i zwyczajna są, zwłaszcza w okresie przebywania w wodzie, bardzo trudne do rozróżnienia. Najpewniejszą cechą diagnostyczną samicy traszki helweckiej są 2 małe, wypukłe modzele na podeszwowej stronie tylnych nóg. Mimo częstego w przyrodzie wspólnego występowania obu gatunków krzyżówki między nimi obserwuje się niezmiernie rzadko, natomiast w warunkach sztucznych (w akwarium) powstają mieszańce. Szata godowa niektórych występujących na południu podgatunków traszki zwyczajnej jest bardzo podobna do szaty traszki helweckiej. Samce traszki zwyczajnej mają wtedy wyraźne boczne fałdy, nieząbkowany fałd płetwy grzbietowej i ogonowej, oraz często nitkowaty wyrostek ogonowy. Gdy oba gatunki zasiedlają ten sam zbiornik, larwy ich są nie do rozróżnienia w warunkach polowych. Traszka helwecka prowadzi przede wszystkim lądowy tryb życia.

Podobne prace

Do góry