Ocena brak

Tradycja (traditio)

Autor /Roch Dodano /18.11.2011

Tradycja to wydanie rzeczy w znaczeniu sensu largo. W znaczeniu sensu stricto był to sposób przenoszenia władzy nad rzeczami przez wydanie ich z ręki do ręki. Tradycję zaliczano do instytucji iuris gentium. Odnosiła się tylko do res corporales.

Wydanie rzeczy powodowało powstanie dzierżenia, nabycie posiadania albo własności. Własność w drodze tradycji można było przenieść tylko na res nec mancipi. Traditio była najbardziej rozpowszechnionym sposobem przenoszenia własności.

Aby na skutek tradycji nastąpiło przeniesienie własności, prawo określało pewne warunki, które musiały być spełnione:

  • zbywca musiał być właścicielem rzeczy tradowanej

  • zgodna wola stron do przeniesienia własności

  • musiała zaistnieć „słuszna przyczyna prawna” (np. kontrakt kupna-sprzedaży, darowizna), która była podstawą wydania rzeczy

Za Justyniana niektóre wymogi prawa klasycznego zostały zmodyfikowane:

  • nastąpiła dematerializacja sposobów przenoszenia faktycznego władztwa nad rzeczami -> materialne wręczenie rzeczy mogło nastąpić teraz także przez wręczenie pisemnego oświadczenia zbywcytraditio instrumenti

  • nie ma stanowczego wymogu „słusznej przyczyny prawnej”

  • specjalny nacisk na wymóg zgodnej woli stron co do przeniesienia własności

W prawie justyniańskim tradycja często zupełnie „zdematerializowana” a zatem właściwie fikcyjna (traditio ficta) przybrała cechy abstrakcyjnego aktu „przywłaszczenia” z ważnymi konsekwencjami dla dalszego rozwoju prawnego. Wyparła mancypację i in iure in cessio.

Podobne prace

Do góry