Ocena brak

Trachycarpus fortunei

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: Wiecznie zielone drzewo z wysokim, smukłym pniem, który może osiągać wysokość około 15 m, przeważnie jednak jest niższy, zwłaszcza w uprawie.

Pień pojedynczy i nie rozgałęziony, przeważnie dość prosty, cylindryczny, szczególnie w górnej części pokryty gęstą siecią włókien, poza tym z trójkątnymi, skierowanymi w górę nasadami obumarłych i opadłych liści, Kora nierozpoznawalna, Gałęzie nieobecne.

 

Liście skupione w czub na końcu pnia, wach-larzowate, z okrągłą lub półokrągłą blaszką liściową, na bardzo długim, dochodzącym do 50-100 cm ogonku. Blaszka długości około 60 cm i szerokości do 100 cm, jest głęboko podzielona na liczne promienie: z górnego końca ogonka liściowego wyrasta do 25 promieni, które są rozdzielone prawie do nasady. Każdy z promieni jest wzdłuż sfałdowany, z przodu zaostrzony, jasnozielony, Ogonki liściowe są tylko na brzegach bardzo delikatnie ząbkowane, ale nie uzbrojone w ciernie. 

Owoce kuliste, grubości około 1 cm, pestkowce. w stanie dojrzałym niebieskoczarne,

Występowanie: Typowa palma wschodnioazja-tycka, dziko rosnąca w południowych Chinach. Japonii i Birmie, mniej więcej od połowy zeszłego stulecia sadzona także miejscami w Europie jako drzewo ozdobne. Szczególnie w obszarze śródziemnomorskim bywa reprezentowana przez piękne, wysoko wyrośnięte okazy. Poza tym występuje tylko jako mała. ale bardzo często hodowana roślina doniczkowa, która na ogół nie przekracza wysokości 6 metrów.

Okres kwitnienia: Od maja ćo czerwca.

Uwagi ogólne: Omawiany gatunek jest jednym z najbardziej znanych z bogatej w gatunki rodziny Palmowatych i reprezentuje typ palmy wachlarzowatej. Inna lorma liścia, występująca u palm, różni się dobrze rozwiniętą osią liściową, skutkiem czego liść staje się pierzasty, Typową palmą pierzastą jest palma daktylowa (patrz niżej).

Oprócz omawianego gatunku, sadzona jest w alejach i parkach w cieplejszych krajach jeszcze inna palma wach-larzowata - pochodząca z zachodniej części Ameryki Północnej Washingtona fihfera, której liście mają na brzegach i szczytach przyrośnięte długie włókna. Szczątki obumarłych liści pozostają w postaci gęstej otoczki.

Jako rośliny jednoliścienne palmy nie wykazują wtórnego przyrostu na grubość, Ich pień zakłada się od samego początku na grubość średnicy ostatecznej, do czego niezbędny jest bardzo duży stożek wzrostu pędu. Jeśli zostanie zniszczony, to palma ginie. Pozostające na pniu nasady obumarłych liści mogą jednak niekiedy stwarzać pozory, że pień ma wielką średnicę.

Podobne prace

Do góry