Ocena brak

Tracheostomia

Autor /szpila Dodano /25.11.2013

Tracheostomia stała się w ostatnich latach zabiegiem dość powszechnie stosowanym. Wskazania dzisiejsze do tracheostomii:

Używane dzisiaj, dość powszechnie, rurki tracheostomijne plastikowe powinny być wymieniane nie rzadziej niż raz w tygodniu. Tworzywo uwalnia produkty toksyczne, 'które uszkadzają błonę śluzową tchawicy, a potem i chrząstkę. Dlatego nie należy powtórnie używać rurek tego rodzaju po ich wyjałowieniu, zwłaszcza w autoklawie.

Usunięcie rurki tracheostomijnej (dekaniu-lacja) powinna odbywać się: a) w pobliżu sali operacyjnej — w obecności lekarza i wyszkolonej pielęgniarki, b) pod ręką należy mieć zestaw narzędzi umożliwiający re-tracheostomię lub intubację, c) ostatni posiłek powinien być spożyty nie później niż Vi—1 h przed dekaniulacją, d) po usunięciu rurki chory wymaga troskliwego nadzoru lekarza i pielęgniarki przez pierwsze 24 h. Zasady te w szczególny sposób powinny być przestrzegane w praktyce pediatrycznej.

Czynnikami opóźniającymi lub utrudniającymi dekaniulacje są: a) utrzymywanie się przyczyny doprowadzającej do tracheostomii,

b)    przesunięcie przedniej ściany tchawicy,

c)    tworzenie się ziarniny wokół tracheosto-my, d) obrzęki błony śluzowej tchawicy, e) uzależnienie się emocjonalne chorego od tracheostomy, f) zwężenie podgłośniowe wskutek źle wykonanej tracheostomii, g) tracheomalacja, czyli rozmiękanie chrząstek tchawicy pod uciskiem rurki, h) zaburzenia w odruchu otwarcia głośni przy oddychaniu normalną drogą (przy dłuższym utrzymywaniu tracheostomii), i) u dzieci zaburzenia rozwojowe krtani (przy dłuższym utrzymywaniu tracheostomii).

Powikłania tracheostomii dzielimy na bezpośrednie i późne. Do powikłań bezpośrednich zaliczamy: 1) krwawienie lub krwiak w otworze trachecstomijnym, 2) odma podskórna, 3) odma opłucnej, 4) przetoka tcha-wiczo-przełykowa, 5) odma śródpiersia, 6) porażenie nerwów zwrotnych, 7) aspiracja treści żołądkowej, 8) nieprawidłowe położenie rurki, 9) zatrzymanie akcji serca i oddechu.

Do późnych powikłań tracheostomii zaliczamy: 1) ciężkie krwawienia z odleżyn dużych naczyń szyi lub górnego śródpiersia,

2) zwężenie tchawicy lub ziarninę, 3) przetokę tchawiczo-przełykową z odleżyny, 4) zakażenie otworu tracheostomy, śródpiersia, tchawicy i drzewa oskrzelowego, 5) niedrożność rurki tracheostomijnej spowodowaną jej przesunięciem lub zatkaniem wydzieliną, 6) zaburzenia połykania, 7) blizny skórne, 8) zachłyśnięcie się ciałem obcym poprzez otwór tracheostomijny, 9) zaburzenia krążenia lub oddychania, 10) trudności z dekaniulacją.

Ważną z praktycznego punktu widzenia jest decyzja wyboru pomiędzy tracheostomią a intubacją. Nie ma tego problemu w przy

ycznego punktu widzenia ru pomiędzy tracheostomią na tego problemu w przypadkach, gdzie istnieją zmiany organiczne ograniczające światło głośni. W innych stanach intubacja może być utrzymywana przez

2—3 doby, a następnie powinna być zamieniona na tracheostomię wykonaną planowo, zgodnie z zasadami techniki chirurgicznej.


Podobne prace

Do góry