Ocena brak

Topola osika

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Drzewo o wysokości 5-20 m, na północy i południowym wschodzie Europy nawet do 35 m, z prostym pniem i żól-tobrunatną, gładką korą, która z wiekiem pęka podłużnie. Zwisające, prawie okrągłe lub jajowate liście, na brzegu grubo i nieregularnie ząbkowane, na długich, spłaszczonych ogonkach. Kwiaty zebrane w długie, zwisające kotki, dwupienne, łuski kotek na brzegu silnie owłosione. Zielonkawobrunatne, długoogon-kowe owoce w postaci dwuklapowych torebek są dość smukłe. Maksymalny wiek drzewa - około 100 lat.

Siedlisko: Świetliste lasy mieszane i brzegi lasów; chętnie na glebie wilgotnej, próchnicznej.  

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa; w Polsce rozpowszechniona i pospolita.

Okres kwitnienia: Od lutego (w Polsce - od marca) do kwietnia.

Substancje zawarte w roślinie: Fenyloglikozy-dy - salicyna i populina, olejki eteryczne z hu-mulonem i kariofilenem, glikozyd flawonowy chryzyna, kwasy, garbniki, żywice.

Zastosowanie i działanie: Pomaga przy chorobach reumatycznych (podagra), schorzeniach pęcherza i prostaty; zewnętrznie jako maść na rany i hemoroidy.

Przyrządzanie i stosowanie: Pączki (Gemmae Populi): 1 LH jako zimny wyciąg; zewnętrznie: maść (Unguentum Populi). WLH: Popuius (liczne gatunki, świeża kora i liście); spagyrik.

Termin zbioru: Od marca do kwietnia.

Podobne prace

Do góry