Ocena brak

Tomiści - Tomiści włoscy

Autor /Malina1243 Dodano /05.01.2013

Pośród wielu włoskich tomistów XIV w., na pierwszy plan wysuwa się Jan z N e apolu,który był nauczycielem teologii w Paryżu w 1310 r., a później w 1317 r.,jako dominikanin został lektorem w studium neapolitańskim. Jan jest bardzowierny Tomaszowi i podobnie jak Hervaeus Natalis oddaje się całkowicie zwalczaniu Duranda i utrzymaniu tradycji czystego tomizmu. Znamienne dla ówczesnychstosunków jest pytanie Jana, które rzuca światło na stosunki panującew Paryżu w 1315 r.: Utrum licitepossit doceń Parisius doctrina Fr. Thomae quantumad omnes conclusiones eius.

Wobec problematyki z zakresu filozofii państwa, podniesionej przezawerroistów zabiera głos spośród tomistów lektor boloński Gwidon Vernaniz Rimini. Jest on m.in. autorem traktatu Depotestate summi Pontificis oraz pamfletuskierowanemu przeciw De monarchia Dantego, pt. De reprobatione Monarchiaecompositae a Dante Alighieńo Florentino. Vernani ostro zwalcza argumentyDantego opowiadające się za potrzebą jedynego władcy świeckiego nad całymświatem. Cel jednostki nie jest inny od celu społeczeństwa i całej ludzkości.Gwidon przeciwstawia się też myśli Dantego, którą określa jako najgorszy błądo podłożu awerroistycznym:

I n t e l e k t możnościowy nie może urzeczywistnić się, ani stać się doskonałościąjak tylko za sprawą całego rodzaju ludzkiego.

Intellectus possibilis non potest actuari, idest perfici, nisi per t o t um genushumanum.

Vernani swój pogląd na państwo i władzę opiera na tomistycznej koncepcjiczłowieka. Człowiek nie jest zlepkiem duszy i ciała, lecz jednością psychofizyczną,w której ciało poddane jest duszy. Podobnie też monarchowie świeccyzależą od papieża i za jego pośrednictwem otrzymają władzę od Boga.

Podobne prace

Do góry