Ocena brak

Tłuścioszka trzcinowa

Autor /Ariel Dodano /31.01.2012

Wygląd: długość 0,7 Trzcinowe Cm. Lata niechętnie, „cygaro" niektórych niezmiarkowatych (Chlo-ropidae), liczących w środkowej Europie około 300 gatunków, występuje znaczna redukcja skrzydeł. Oznaczenie do gatunku jest trudne, ale larwy można poznać po żerowiskach. Tłuścioszka trzcinowa żyje na trzcinie, gdzie może powodować znaczne szkody.  

Środowisko: trzcinowiska.

Występowanie: znaczna część Europy.

Liczebność: pospolita i liczna.

Rozród: samica składa jaja w węzłach łodyg trzciny. Wylęgłe z nich larwy wydzielają do rośliny hormon, który doprowadza do skrócenia pędu i ma wpływ na rozwój liści. Pęd nabrzmiewa w „cygaro" o długości 25 cm i grubości 1,5 cm. W nim tłuścioszka przepo-czwarcza się i zimuje.

Pokarm: miąższ trzciny.

Rozród: cuchnowate (Scathophagidae), dzięki doskonale rozwiniętemu zmysłowi powonienia, bardzo szybko odnajdują świeże krowie odchody. Po krótkim posiłku samce rozpoczynają lot godowy, do którego wnet przyłączają się samice. Kopulują w trawach. Po tym akcie samiec nie opuszcza samicy, lecz razem wracają na porzuconą chwilowo porcję odchodów.

Samica składa jaja, samiec w tym czasie stara się odpędzać inne samce. Na jaju znajdują się skrzydełkowate struktury, służące prawdopodobnie do utrzymwania jaj na odpowiedniej głębokości, gdyż dzięki nim nie pogrążają się w głębsze warstwy ekskrementów. Larwy rozwijają się bardzo szybko w stopniowo wysychającym krowim placku. Przepoczwarzenie i zimowanie następuje w glebie.

Pokarm: podczas gdy osobniki dorosłe zlizują tylko płynne części odchodów lub urządzają polowanie na inne, znajdujące się tam owady, larwy żywią się zawartymi w nich resztkami roślinnymi i bakteriami. Przyczyniają się tym samym do szybkiego rozkładu odchodów.

Podobne prace

Do góry