Ocena brak

Tkanka łączna zbita

Autor /zuzanna Dodano /30.12.2011

Tkanka łączna zbita nieukształtowana (textus conjuncti-rus fibrosus compactus irregularis) różni się od tkanki luźnej bardziej stałą konsystencją, przede wszystkim ze względu na dużą ilość włókien. poza tym zawiera mało istoty podstawowej. Włókna klejodajne, które najczęściej przeważają, i włókna sprężyste tworzą w niej zwarte utkania, przebiegając w różnych kierunkach i przeplatając się wzajemnie; między nimi rozproszone są nieliczne komórki, wśród których przeważają fibroblasty. Tkanka zbita nieukształtowana, np. skóry, może przechodzić stopniowo, rozluźniając swe utkanie, w tkankę luźną; w innych warunkach przez odpowiednie zgrupowanie swych włókien może utworzyć tkankę zbitą ukształtowaną.

Tkanka łączna zbita ukształtowana (textus conjunctiuus fibrosus compactus regularis) ma układ włókien regularny i występuje w postaci wstęg, sznurów i błon włóknistych. Tworzy ona błoniaste powięzie, torebki stawowe, jak również pasma i sznury włókniste więza-deł i ścięgien. Niektóre błony mają budowę blaszkowatą, przy czym w poszczególnych blaszkach włókna klejodajne albo biegną w kierunkach różnych, krzyżując się i przeplatając wzajemnie, albo, jak w rogówce oka, ułożone są równolegle. Charakterystyczne układy równoległe tworzą włókna klejodajne w ścięgnach, tj. we włóknistych pasmach łączących mięśnie ze szkieletem. Włókna te skupione są tutaj w grube pęczki przylegające ściśle do siebie . Między tymi pęczkami leżą liczne fibroblasty o charakterystycznym kształcie; na przekroju podłużnym ścięgna robią one wrażenie czworokątnych płytek (A), na poprzecznym — tworów gwiaździstych (B). Podobną budowę mają również ścięgna sprężyste zbudowane z tkanki łącznej zbitej sprężystej (textus conjunctwus compactus elasticus); tkanka ta występuje w więzadłach żółtych kręgosłupa. Jest to zwarte utkanie złożone z grubych włókien sprężystych, pomiędzy którymi leżą fibroblasty.

Podobne prace

Do góry