Ocena brak

TKANKA ŁĄCZNA MIEDNICY MALEJ

Autor /mollye Dodano /13.01.2012

Narządy położone w miednicy małej, pęcherz moczowy, odbytnica i u kobiety macica podlegają szczególnie silnym zmianom kształtu i wielkości. Obfita tkanka łączna umożliwia te zmiany położenia; dzięki niej np. nie zachodzi obawa, żeby naczynia i nerwy, które ze sztywnej ściany miednicy dochodzą do tych narządów, ulegały rozciąganiu czy uciskowi. Tkanka łączna wytwarza specjalny aparat, który twory te przewodzi; mówimy o łącznotkankowej płycie naczyniowo-nerwowej. Poza tym tkanka łączna służy do umocowania narządów lub do ich sprężystego zawieszenia w prawidłowym położeniu, jak np. macicy. Tkanka łączna i lącznotkankowe powięzie dzielą miednicę małą na poszczególne części. Tym łącznotkankowym komorom czy też ich przegrodom przypada znaczenie praktyczne w przewodzeniu spraw zapalnych. Te liczne i różnorodne zadania tkanka łączna spełnia w różnych postaciach: czy to w formie wiotkiej, wypełniając poszczególne komory, zewnątrzotrzewnowe przestrzenie miednicy małej; czy w postaci bardziej zagęszczonej wytwarzając ukształtowany aparat łącznotkankowy — wyżej wspomnianą łącznotkankową płytę naczyniowo-nerwową; czy teź w postaci więzadeł, pasm lub powrózków łącznotkankowych często zawierających wiązki mięśniówki gładkiej; co prawda granice między tymi różnymi postaciami tkanki łącznej nie zawsze są wyraźne i ostro zaznaczone.

Podobne prace

Do góry