Ocena brak

Titanopsis calcarea

Autor /Zenobiusz55 Dodano /24.01.2012

Ten karłowaty sukulent wygląda dosyć niezwykle ze względu na brodawki widoczne na jego liściach. Roślina należy do rodziny pryszczyrnicowatych (Mesembryanthemum). Gatunek ten pochodzi z pustynnych regionów i jest dość trudny w uprawie, ponieważ nie znosi nadmiaru wody. Roślina zachowuje się podobnie jak większość gatunków z Południowej Afryki, przechodzących latem okresy całkowitego lub częściowego uśpienia, które pomagają im zachować wilgoć. Często popełnianym błędem w pielęgnacji tej rośliny jest nazbyt obfite podlewanie w okresie od lipca do sierpnia, choć nawet wtedy potrzebuje ona nieco wody. Wszystkie odmiany Titanopsis wyglądają podobnie. Przyrastają głównie jesienią i nieco wiosną. Kwiaty mogą pojawiać się jesienią, wiosną lub w obu tych porach. Ta urocza roślina na pewno będzie ozdobą każdej domowej kolekcji.

Titanopsis toleruje temperatury do 5°C, jeśli zapewnimy mu względną suszę. Jak większość roślin lubi dobrą wentylację, ale bez przeciągów.

Roślina potrzebuje jasnego miejsca uprawy i będzie się najlepiej rozwijała na parapecie południowego okna.

Na wiosnę obficie podlewamy tego sukulenta. Przed kolejnym nawadnianiem powierzchnia kompostu powinna przeschnąć. Latem na wpół uśpioną roślinę podlewamy bardzo oszczędnie, aby nie spowodować jej zgnicia. Wczesną jesienią kilka razy ją nawadniamy i pozwalamy wyschnąć. Zimą podłoże powinno być raczej przesuszone. Wody dostarczamy wówczas tylko tyle, aby zapobiec przypadkowemu zwiędnięciu rośliny.

Titanopsis pochodzi z pustynnych regionów i dobrze czuje się w suchym powietrzu.

Wiosną i latem dożywiamy roślinę co 1-2 tygodnie nawozem przeznaczonym dla kaktusów lub pomidorów, ale rozcieńczonym do połowy mocy.

Do uprawy tej rośliny najlepiej jest zastosować kompost wymieszany pół na pół ze żwirkiem, co pozwoli uniknąć zalegania wody. Przesadzamy co dwa lata.

Ten gatunek można łatwo uprawiać z nasion. Zakwita w wieku 1-2 lat. Kwiaty można zapłodnić za pomocą małego pędzelka. Jeśli operacja się powiedzie, na roślinie pojawią się nasiona. Małe torebki nasienne potrzebują około sześciu miesięcy, by dojrzeć i stwardnieć. Dojrzałe torebki kruszymy nad kawałkiem papieru i zbieramy wysypane z nich nasiona. Są one okrągłe i łatwo można je oddzielić od reszty, poruszając kartką, na której leżą. Nasiona najlepiej wysiewać w jasnym i ciepłym miejscu, w początkowych miesiącach roku, żeby do nadejścia zimy rośliny mogły stać się jak największe.

GDY ZAUWAŻYSZ

Wełnowce korzeniowe Choć roślina nie jest podatna na choroby i szkodniki, może zaatakować ją wełnowiec korzeniowy w postaci białego osadu na korzeniach. Gdy go zauważymy, obsypmy korzenie insektycydem systemicznym w proszku.

Podobne prace

Do góry