Ocena brak

Test osobowości MMPI

Autor /krakuska Dodano /13.12.2012

Autorami testu MMPI są: psycholog Starkę R. Hathaway oraz neuropsychiatra J. Charnley Mc Kinley z Uniwersytetu Minnesota. Twórcy testu w oparciu o doświadczenie kliniczne, znajo­mość badań dotyczących psychopatologii oraz analizę statystyczną, wybrali z dużej ilości hipotetycznych objawów psychopatologicznych grupę około 1000 stwierdzeń, powiązanych (korelujących) w największym stopniu z ustalonymi i przyjmowanymi przez ówczesną psychia­trię wzorcami zespołów zaburzeń. Oceny stwierdzeń dokonywały niezależne zespoły psychia­trów i psychologów.
Mimo że konstrukcję skali oparto o wymiary zaburzeń psychicznych, autorzy testu zastrzegają, że ich metoda nie mierzy występowania u danej osoby zaburzeń psychicznych, a jedynie podobieństwo osobowościowe do tych, którzy taką diagnozę otrzymali. W Polsce szczególną popularność zyskała adaptacja testu pod nazwą WISKAD-MMPI. Obec­nie powszechnie dostępną w kraju jest kompletna wersja testu MMPI z opracowanymi normami dla populacji polskiej. (W. J. Paluchowski i współpracownicy). Spotkać można trzy formy testu: kartkowa (550 stwierdzeń), zeszytowa (566 stwierdzeń) oraz magnetofonowa. W praktyce stosuje się też skrócone wersje.
Test zawiera 10 skal klinicznych (podstawowych) oraz 4 skale kontrolne. Ponadto stosuje się jeszcze skale dodatkowe oraz tzw. skale treściowe, pozwalające szczegółowiej interpretować uzyskany materiał.
Cechy, które wiążą się z wysokimi wynikami w poszczególnych skalach:
■ skala Hd - zgłaszanie licznych objawów somatycznych, skłonność do narzekania, poczucie niezadowolenia, odtrącenia z życia;
■ skala D - pesymizm, dyskomfort psychiczny, obniżenie nastroju, poczucie małej wartości, brak poczucia bezpieczeństwa, nadmierna samokontrola;
■ skala Hy - brak wglądu w istotne przyczyny dolegliwości, egocentryzm, nadmierne oczeki­wanie zainteresowania, opieki i wsparcia ze strony otoczenia;
■ skala Pd - bunt przeciwko zasadom społecznym, konfliktowość, kłopoty z kontrolą własnych zachowań, brak umiejętności wchodzenia w głębsze i trwalsze kontakty emocjonalne;
■ skala Mf - u mężczyzn - pasywność, zależność, submisyjność, ustępliwość, szukanie spokoju przede wszystkim; u kobiet - dominacja, agresywność, silne tendencje rywalizacyjne, unikanie zachowań „typowo kobiecych";
■ skala Pa - introwersja, sztywność w poglądach i postawach, nadmierna wrażliwość i podej­rzliwość, ukryta wrogość wobec otoczenia;
■ skala Pt - niepokój, kłopoty decyzyjne, skłonność do wyolbrzymiania problemów, przesadna reakcja na wydarzenia;
■ skala Sc - poczucie zepchnięcia na margines życia społecznego, unikanie kontaktów z ludźmi, unikanie nowych sytuacji, rezerwa, nieśmiałość, słaby kontakt z rzeczywistością, problemy z własnym „ja";
■ skala Ma - nadmierna, często bezcelowa aktywność, skłonność do angażowania się w różne zajęcia, jednocześnie brak wytrwałości, drażliwość, niecierpliwość;
■ skala It - skłonność do wycofywania się, rezerwa w stosunku do innych ludzi, unikanie nowych, większych grup społecznych, trudność w podejmowaniu decyzji.
Skale kontrolne - L, F, K oraz skala „'?" badają - mówiąc najogólniej - stosunek osoby badanej do samych badań. Wynik uzyskany w tych skalach ma wpływ na interpretację skal podstawo­wych.
CZEMU SŁUŻY BADANIE?
Bezpośrednim celem tego badania jest określenie profilu psychologicznego osoby badanej. Profil ten z kolei stanowi podstawę do formułowania osobowościowej diagnozy psychologicz­nej. Uzyskana tą drogą diagnoza może być istotną pomocą w potwierdzeniu diagnozy psychia­trycznej, zwłaszcza w przypadku wątpliwości diagnostycznych.
Interpretacja profilu osobowości może być również źródłem wskazówek dotyczących procesu psychoterapeutycznego osoby badanej. Można w ten sposób uzyskać informacje dotyczące ogólnej postawy badanego wobec oddziaływań psychoterapeutycznych. Interpretacja testu dodatkowo może odnosić się do bardziej szczegółowych kwestii, z którymi psycholog spotyka się w swojej praktyce klinicznej. Dotyczy to takich spraw jak np. tendencje samobójcze, problem identyfikacji z własną płcią, źródło czynnoścowych dolegliwości somatycznych, nadużywanie alkoholu, tendencje do stosowania narkotyków jako sposobu radzenia sobie z własnymi problemami, itp.
WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA
Życzenie danej osoby, która wyraża zainteresowanie diagnozą funkcjonowania swojej osobowości (w wymiarach, które bada test).
Diagnozowanie osobowości pacjenta na zlecenie psychologa lub lekarza.
Określenie nastawienia pacjenta, jego zasobów psychicznych przed podjęciem psychoterapń.
Diagnozowanie zaburzeń psychicznych.
SPOSÓB PRZYGOTOWANIA DO BADANIA
Nie ma specjalnych zaleceń. Nie ma bezwzględnej konieczności wykonywania wcześniej innych badań.
W zasadzie nie prowadzi się badań osób przed okresem dojrzewania (umownie do 16 roku życia). Metoda przeznaczona jest dla osób dorosłych - niektóre pytania dotyczą zachowań i funkcji społecznych, które generalnie nie występują przed osiągnięciem dojrzałości (np. praca zawodowa). Zasadniczo granicą stosowalności jest raczej pewna zdolność do wglądu we własne funkcjonowanie, postawy, etc. Stąd nie stosuje się testu do badania osób upośledzonych umysłowo, czy osób z zaostrzonymi zaburzeniami psychotycznymi. Nie stosuje się go również u osób z głęboką depresją, z powodu niemożności wykonania dość długiej i skomplikowanej pracy. Nic używa się go również w przypadku osób z afazją (brakiem rozumienia mowy lub wyrażenia słowami myśli, mimo prawidłowego aparatu wykonawczego mowy), niepiśmiennych i niewidomych.

Podobne prace

Do góry