Ocena brak

Terytorialna rządowa administracja zespolona w II RP

Autor /Adolf Dodano /11.08.2011

Stojący na czele każdego województwa Wojewoda pochodził z mianowania prezydenta RP. Wojewoda był przedstawicielem rządu centralnego w województwie, był ponadto szefem administracji ogólnej zespolonej w województwie. Do zakresu jego działania należały: administracja spraw wewnętrznych, sprawy przemysłu i handlu ( z pewnymi wyjątkami), rolnictwa, opieki społecznej i pośrednictwa pracy, robót publicznych, wyznaniowe oraz kultury i sztuki. Miał prawo do wydawania rozporządzeń i zarządzeń. Z każdym wojewodą współpracowały dwa ciała kolegialne: rada wojewódzka i wydział wojewódzki. Kompetencje analogiczne do wojewody posiadał Komisarz Rządu Miasta Stołecznego Warszawy. Stał on na czele administracji ogólnej stolicy.  

Na czele powiatów grodzkich, na jakie w 1928 r. podzielono Warszawę stanęli starostowie grodzcy – sprawowali całą administrację państwową. Starosta był przedstawicielem rządu w powiecie oraz szefem administracji ogólnej.

Ze starostą współpracowały organy samorządu powiatowego: sejmik powiatowy i wydział powiatowy. Miasta tworzyły dla celów administracji państwowej odrębne powiaty miejskie – na czele ze starostami grodzkimi.

Podobne prace

Do góry